انتخاب تخم نطفه دار مناسب جوجه کشی(4)

تمیز کردن و ضد عفونی تخم مرغ های نطفه دار:

تخم مرغهاي جوجه کشی را نبايد شستشو داد (در پوسته تخم مرغ، بین 6000 تا 18000سوراخ ریز وجود دارد. بیشتر این سوراخ ها با لایه ای که به طور طبیعی روی پوسته وجود دارد ، پوشیده شده اند. این لایه ها ، در اثر شستشو از بین می روند و سوراخ های پوسته باز می شوند. در این حالت ، میکروب ها به راحتی وارد تخم مرغ می شوند. البته مي توان تخم مرغها را با برس بدون اينكه مرطوب شوند تميز كرد. بنا بر این در جوجه کشی هرگز از تخم مرغ های شسته شده استفاده نکنیم.

برای ضدعفونی تخم مرغ ها قراردادن آنها به مدت 20 دقیقه در اتاقک گاز فرمالین کفایت میکند. برای این امر از ذغال ها سوزاندنی فرمالین (طبق دستورالعمل شرکت تولید کننده ) می توان استفاده کرد.

انتخاب تخم نطفه دار مناسب جوجه کشی(1)

انتخاب تخم نطفه دار مناسب

تخم مرغهاي جوجه کشی بايستي داراي خصوصياتي باشند تا بتوان از آنها استفاده كرد ، این شرایط عبارتند از

:

۱-نطفه داری:

اگر نطفه داري بالا نباشد بيشتر تخم مرغ هائي كه در ماشين جوجه كشي گذاشته مي شوند به جوجه تبديل نخواهند شد و بايستي دور ريخته شوند . خروس مورد استفاده بايد فعال و به اندازه كافي اسپرم توليد كند . خروس ها بايد بطور متناوب مورد استفاده قرار بگيرند تا استراحت كافي داشته باشند . بايد اغلب از خروس هاي جوان استفاده شود. ( از 7 تا 8 ماهگي به بعد قادر به توليد اسپرم هستند .) خروس های با سن بالاتر از 2 سال مناسب جوجه کشی نمی باشند و باید نسبت به جایگزین کردن آنها با خروس های جوان و سالم اقدام نمود. البته از خروسهائي كه ارزش ژنتيكي خوبي دارند مدت زمان بيشتري استفاده مي شود . براي بدست آوردن نطفه داري بالا بايد نسبت بين مرغ و خروس مناسب باشد . معمولاً به ازاي هر 10 مرغ يك خروس كافي خواهد بود . وضع تغذيه گله نيز در نطفه داري تاثير زياد دارد . كمبود بعضي از ويتامينها بخصوص آ (A ) و اي (E ) و نيز كمبود پروتئين جيره باعث كاهش نطفه داري مي گردد. وضع و شرايط آب و هوا در توليد اسپرم دخالت دارد . در هواي گرم و يا سرد توليد اسپرم كاهش پيدا مي كند و در هواي سرد كه گاهي باعث يخ زدن تاج و در نتيجه كاهش اسپرم مي گردد مبادرت به قطع تاج مي شود . همچنين در هواي بسيار گرم جمع آوري تخم مرغ ها جهت جوجه کشی انجام نمي شود . توليد تخم مرغ و نيز سن مرغ در ميزان نطفه داري تاثير دارد . هر اندازه ميزان تخم گذاري زيادتر باشد درصد نطفه داري نيز بيشتر مي شود، زيرا در مرغان تخمگذار خوب تمام اعمال فيزيولوژيكي بخوبي انجام مي گيرد و لذا تمايلات جنسي در اين گونه مرغها بالاست . در اوايل تخمگذاري كه اندازه تخم مرغ كوچك است درصد نطفه داري كمتر است ولي به تدريج با افزايش وزن تخم مرغ، درصد نطفه داري افزايش مي يابد .در مرغهاي خيلي مسن و يا خيلي جوان درصد نطفه داري كم است. خويش جفتي داراي اثر منفي در نطفه داري است و هر چه درجه همخوني افزايش يابد درصد نطفه داري كم مي شود . آميخته گري سبب افزايش درصد نطفه داري مي گردد .

تخم بلدرچین

تخم هاي بلدرچين ژاپني خال هاي قهوه اي رنگي داشته و اغلب با مواد گچ مانند به رنگ آبي روشن پوشيده شده است. هر بلدرچين ماده تخم هائي با خصوصيات منحصر به فرد خود همچون رنگ يا طرح هاي روي پوسته توليد مي کند. برخي سويه ها نيز تنها تخم هاي سفيد رنگ توليد مي کنند. ميانگين وزن تخم ها 10 گرم و در حدود 8% از وزن بدن بلدرچين ماده مي باشد. وزن جوجه هاي يک روزه آن 7 – 6 گرم است و رنگ آنها قهوه اي با رگه هاي زرد رنگ مي باشد.
پوسته هاي تخم بسيار شکننده هستند پس بايد در جابجا نمودن آنها دقت فراواني نمود.

منبع : erach

تخمگذاری وروش های تولید مثل

تولید مثل :
به طورکلي بلدرچینها پرندگاني با ميزان تخمگذاري بالا بوده و در هر سال در حدود 260 – 250 تخم مي گذارند که اين امر در شرايط طبيعي و بدون نوردهي مصنوعي در ماه هاي فروردين تا شهريور اتفاق مي افتد و در اين شرايط تعداد تخمهاي گذاشته شده برابر با 100 -50 عدد است که با اعمال برنامه هاي تغذیه مناسب و نوردهي مطلوب مي تواندتا 270 تخم در سال افزايش يابد.
کرچ شدن در بين بلدرچينهاي  اهلي در حد وسيعي کاهش يافته به گونه اي که اين پديده به ندرت در آنها ديده مي شود.
تخم بلدرچینکه در حالت طبيعي حدود 10 گرم وزن دارد در حالت صنعتي به 12 گرم افزايش وزن يافته است.
جهت تشکيل گروه هاي توليد مثلي معمولاٌ به ازا هر 4-3 قطعه ماده يک پرنده نر در نظر مي گيرند. البته بهترين نتيجه باروري از نسبت 1 نر به 1ماده بدست مي آيد ولي در شرايط صنعتي عملاٌ نسبت 1 به 3 اجرا مي گردد. 
جفتگیری بلدرچیناز سن 6 هفتگي آغاز و در زمان 4 هفته اول پس از بلوغ درصد باروري به حدود 100-90 % بالغ مي گردد. اين روند د ر8 ماهگي به 80 % و پس از گذشت 11-9 ماه به 70-60% مي رسد.
پس از هر بار جفتگيري، بلدرچينهاي ماده به مدت 6-5 روز و گاهي حتي تا 12-10 روز تخم بارور مي گذارند.
نگهداری تخمهادر انبارهائي با درجه حرارت 15-13 درجه سانتيگراد و رطوبتي در حدود 60-50% و به مدت 8 روز انجام مي گيرد. البته بايستي توجه داشت که نگهداري طولاني مدت تخمها تاثير منفي بر قابليت جوجه درآوري آنها خواهد داشت. همچنين پيش از انبار کردن تخمها بايد آنها را بوسيله گاز فرمالدئيد يا اشعه ماورا بنفش ضدعفوني نمود.
قدرت جوجه درآوري تخمهاي بارور بين 80-70% و يا به عبارتي معادل 70-50% تخمهاي گذاشته شده خواهدبود که البته اين امر بستگي بسيار زيادي به سن پرندگان خصوصاٌ پرنده ماده، شرايط فني و بهداشتي جوجه کشي، تغذيه و مواردي از اين قبيل خواهد داشت.
دوره جوجه کشی بلدرچین به طور متوسط در حدود 17 روز به طول مي انجامد ولي اگر جنين رشد اوليه داشته باشد اين زمان به 15 روز تقليل خواهد يافت.
حرارت داخلي در انکوباتور بايد در حدود 8/37 درجه سانتيگراد و رطوبت در حدود 65-60 % و در هچر دما 5/37-3/37 و رطوبت حدود 90-80% تنظيم گردد ضمن اينکه چرخش تخمها نيز هر 3- 1 ساعت يکبار انجام مي گيرد.  
 

ادامه نوشته

تخم بلدرچین

تخم بلدرچين

به سبب كوچكيتخم بلدرچینو ترد و شكننده بودن پوسته آن از سيني هاي جوجه كشي استفاده مي شود.در هر خانه 2 تخم قرار داده مي شود. نگهداري طولاني تخمها ي نطفه دار بر قابليت هچ آنها تاثير منفي دارد

لذا توصيه مي شود كه تخمهای بلدرچین نهايتا 14 روز در اطاقي با دماي 10 تا 15 در جه و رطوبت نسبي 75 درصد نگهداري شوندو عملا با آب پاشي كف اتاق ميتوان به رطوبت مطلوب رسيد.درجه حرارت مناسب جهت انكوباسيون تخمهاي بلدرچين 37،5 تا 37،2 درجه مي باشد.نطفه بلدرچین در دماي 39 و بالاتر از ان بيش از چند ساعت دوام نمي آوردو ميميرد و لذا تنظيم درجه حرارت دستگاه جوجه كشي اهميت زيادي داشته و حرارت پائين تر از اپتيمم(بهينه) سبب طولاني تر شدن زمان انكوباسیون تخم مي گردد.

به طور كلي زمان انكوباسيون تخم بلدرچین با توجه به تاثير فاكتورهاي رطوبت و درجه حرارت بين 16 تا 18 روز ميباشد و در شرايط مناسب 70 درصد تولدها در روزهفدهم صورت مي گيرد.در پايان روز چهاردهم تخم بلدرچين ها از دستگاه ستر به دستگاه هچر منتقل مي شوند.

دماي 37،5 درجه و رطوبت 70 درصد ستر و دماي 37 درجه و رطوبت 85 درصد به هچ 75 درصد منجر مي شود.

بالاترين راندمان مربوط به نطفه دار بودن تخمهای بلدرچین يك گله در بلدرچين هاي 3 تا 5 ماهه مي باشد وبنا براين بلدرچین هاي گله مادر در هر 6 ماه يكبار حذف شده و گله ديگري جايگزين مي شود.در شرايط طبيعي و بدون استفاده ار نوردهي مصنوعي بلدرچين ها بين ماههاي فروردين يا شهريور و به طور متوسط 50 تا 100 عدد تخم مي گذارند.

اما با اعمال يك تغذیه مناسبو نور دهي مطلوب لانه تا 280 عدد تخم توليد مي كنند.وقتي در بعضي از بلدرچین ها در 24 ساعت 2 عدد تخم گذاشته مي شود مدت نور دهي مصنوعي معمولا بين 14 تا 18 ساعت مي باشد.

در آغاز سن تخم گذاری فاصله زماني بين دو تخم 24 تا 30 ساعت بوده و بتدريج با افزايش سن آنها اين زمان كوتاهتر مي شود. وزن يك تخم بلدرچین 9 تا 10.5 گرم يعني 7 درصد وزن بدن بلدرچين مي باشد يك بلدرچین ماده در سال 2 تا 3 كيلو گرم يعني 20 برابر وزن خودش تخم توليد مي كند.بلدرچين هاي ماده معمولادر سنين 35 تا 50 روزگي شروع به تخمگذاي مي كنند و در سن 13 هفتگي به پيك توليد مي رسند.باروري با افزايش سن كاهش مي يابد.

از گله هاي جوان براي داشتن باروري خوب حدود سن 10 تا 13 هفتگي استفاده مي نمايند.نسبت 3 يا 4 نر در برابر 20 ماده در سيستم قفس باروري بالائي را بدست مي دهد.باروري به تدريج افزايش پيدا مي كند و در 4 يا 5 روز پس از وارد شدن نر به گله به اوج خود مي رسد و بعد از آن باروري تا 3 روز پس از جدا كردن نرها به حالت ثابت باقي مي ماند از چهارمين روز افت شديدي در باروري ايجاد شده و تا دوازدهمين روز پس از جدا كردن نرها افت پيدا مي كند.

خصوصيات تخم بلدرچين

اندازه تخم بلدرچین حدود یک پنجم تخم مرغ می باشد ونحوه توزیع رنگ در پوست آن منحصر به فرد است. دامنه تغییرات تخم بلدرچین از قهوه ای تیره تا آبی ‌٬ سفید و خال خالی بوده و رنگ آن ها اکثراّ سیاه یا أبی می باشد

 رنگدانه های بیلی وردین و اپی فیرین از عوامل تولید پوسته رنگی در تخم بلدرچین می باشند. در یک تحقیق مشخص شد که ترشح این رنگدانه ها توسط جنس ماده در حدود ۵/۳ ساعت قبل از تخم گذاری سبب رنگی بودن پوسته می شوند.

بلدرچین ژاپنی هر ۲۵ ساعت یک تخم می گذارد. وزن تخم ها نیز از ۶ تا ۱۶ گرم متفاوت می باشد که میانگین آن حدود ۱۰ گرم است. این وزن حدود ۵ درصد وزن پرنده ماده است ولی در مرغ و بوقلمون وزن تخم به ترتیب حدود۵/۳ ویک درصد وزن جنس ماده است. هر پرنده ماده تخم های با توزیع رنگ  ٬ اندازه وشکل منحصر به فرد و به خصوص تولید می نماید.

منبع:پرورش بلدرچين

ساختار تخم و شرایط تخم مناسب جوجه کشی

ساختمان اصلی تخم تمام پرندگان یکسان است و در تنها در الگوی داخلی و نسبت ترکیبات مختلف از یکدیگر متمایز است، بطور کلی تخم پرندگان ترکیبی از ۵ قسمت اصلی میباشد:

پوسته

غشاء ها و اتاقک هوایی

سفیده یا آلبومین

زرده

صفحه ی زاینده

پوسته

تقریبا” شکل اکثر تخم ها از نظر هندسی با توجه به اینکه یک انتهای آن پهن تر و مسطح تر از طرف دیگر آن میباشد و حداکثر قطر در نزدیکی عریض تر تخم میباشد بعنوان یک بیضی بی قاعده شناخته میشود، اما معمولا” پرندگانی که در حفره ی درختان زندگی میکنند تخمهای کروی شکل میگذارند در حالی که تخم برخی پرندگان که بر روی تخته سنگهای باریک  ساحلی زندگی میکنند نوک تیز است، کره ی تو خالی بزرگترین و مستحکم ترین ساختمان مکانیکی میباشد که میتوان از یک مقدار ماده ی فرضی ساخت، سطح بیرونی کره غشاء نازکی از یک ماده ی بسیار متراکم میباشد و سطح داخلی آن یک لایه ی تقریبا” ضخیم تر بوده که چیدمان آن بصورت اسفنج میباشد، بنابر این پوسته ی یک تخم همانند یک دیوار است که برای خرد کردن آن از بیرون نیروی نسبتا” زیادی لازم است، این در حالی است که نیروی اندکی جهت ایجاد سوراخی از داخل کافی میباشد، همپنان که جوجه در هنگام خروج اینکار را انجام میدهد.

 قسمت ضخیم داخلی پوسته توسط مجاری بسیار ریز بصورت متخلخل در آمده است، در انتهای پهن تر یا به اصطلاح محدوده ی کیسه ی هوایی تخم، تعداد سوراخها در میلیمتر مربع بیشتر از تمام قسمتهای دیگر میباشد، نقش این روزنه ها تبادل گازهای تنفسی دی اکسید کربن و اکسیژن و کنترل میزان تبخیر آب میباشد، همچنین باکتریهای عفونت زا از همین منافذ میتوانند وارد تخم شوند لذا  اگر پوسته ی تخم  کثیف و مرطوب باشد و فر آیند ضد عفونی به درستی و کامل انجام نگرفته باشد تعداد زیادی  باکتری وارد تخم شده و ورود بیش از حد توان دفاعی غشاءها و سفیده باعث از بین رفتن و فساد تخم در نتیجه پایین آمدن راندمان جوجه کشی خواهد شد ، میزان تخلخل پوسته به بطور قابل توجهی از پرنده ای به پرنده ی دیگر تفاوت دارد بعنوان مثال تخم اردکهایی که بر روی زمینهای مرطوب مردابی گذاشته میشود دارای پوسته های بسیار متخلخلی میباشند در حالی که تخم پرندگانی که در حفره های سنگی و یا در مناطق خیلی خشک گذاشته میشود جهت جلوگیری از تبخیر اضافی آب پوسته های بسیار غیر قابل نفوذی دارند، لایه داخلی متبلور پوسته، مخزن کلسیم مورد نیاز جهت ساخت اسکلت استخوانی جنین درون تخم   میباشد .

غشاء ها و اتاقک هوایی

دو غشا در اطراف تخم وجود دارد که بطور ضعیفی بهم وصل شده اند، غشاء بیرونی بطور محکم به پوسته چسبیده است و اجازه میدهد پوسته بر روی آن رسوب کند، همچنان که محتویات تخم  بواسطه ی تبخیر و استفاده ی جنین کاهش می یابد دو غشاء در انتهای پهن تخم جهت تشکیل اتاقک هوایی از یکدیگر جدا میگردند، اتاقک هوایی برای رشد و نمو جنین حیاتی میباشد و تبخیر در داخل یک ساختمان مستحکم، جابجایی قبل از تفریخ و تنفس جنین را امکانپدیر می سازد، با پیشرفت زمان جوجه کشی اندازه ی اتاقک هوایی افزایش می یابد و توجه به اندازه ی آن یکی از اصول حیاتی در مدیریت جوجه کشی میباشد.

سفیده یا آلبومین

سفیده ذخیره ی اصلی غذا و آب مصرفی در خلال جوجه کشی است که ۱۰% آن را پروتئین و باقیمانده آن را آب تشکیل میدهد و در بر گیرنده ی ویتامین های محلول در آب و مواد معدنی میباشد در حالی که زرده حاوی ویتامینهای محلول در چربی است، قسمتی از آلبومین غلیظ و ژله مانند بوده و جدای از ارزش تغذیه ای همانند یک رباط نگهدارنده و گیرنده ی ضربات وارده به زرده عمل میکند، زرده توسط غشاء بسیار نازکی  از سفیده ی غلیظ احاطه شده است، چسبیده به آن در هر دو سر تخم رباطهای نگهدارنده یا شالاز وجود دارد، این رباطها متشکل از مارپیچهای فنر مانندی از سفیده ی غلیظ میباشد که در جهت عکس یکدیگر پیچ خورده اند بهمین دلیل وقتی که زرده در حوضچه کوچکی از سفیده رقیق (همانند زمانی که تخم چرخانده میشود) جابجا گردد، یکی از مارپیچها باز و دیگری پیچیده میشود، چرخاندن مدام تخم در یک جهت باعث میشود یکی از شالازها پیچیده و دیگری به میزان زیادی باز شود، بدین ترتیب ساختمان آن از هم گسیخته و منجر به مرگ جنین میگردد.

در مراحل اولیه تکامل جنین، قبل از اینکه یک سیستم خونی جهت انتقال مواد مغذی و اکسیژن رشد و توسعه یابد، جنین تنها میتواند از مواد مغذی استفاده کند که بطور واقعی در تماس با آنها است، چرخش تخم منبع بیواسطه ی جدیدی از غذا و اکسیژن داخل سفیده ی رقیق را در اختیار جنین قرار میدهد، گازهای محلول در آب خیلی سریعتر از ژله انتشار می یابند، بنا بر این وجود لایه ی خارجی سفیده رقیق تا توسعه ی کامل غشاءهای جنینی جهت تبادل دی اکسید کربن و اکسیژن ضروری میباشد.

زرده

زرده از یک کیسه کروی ظریف که سلول زاینده را احاطه کرده و مخزن بزرگی از ذخایر غذایی می باشد تشکیل شده است، این ذخیره ی غذایی حاوی ۵۰% آب، ۳۰% چربی و ۲۰% پروتئین میباشد، قسمت عمده ی این ذخیره غذایی طی جوجه کشی مورد استفاده قرار نمی گیرد  ولی درست قبل از تفریخ به داخل حفره شکمی جوجه کشیده میشود و جهت نگهداری و بقای جوجه در چند روز اول زندگی مورد استفاده قرار میگیرد، پرندگانی همانند قرقاول، اردک، مرغ و غاز که جوجه کشی آنها به خوبی انجام گرفته و فعال و پر تحرک نیز میباشند دارای زرده ی نسبتا بزرگتری در مقابل بقیه اجزای تخم میباشند همچنین مشاهده شده پرندگانی که جوجه کشی آنها بطور ناقص انجام گرفته و بدون پر و ضعیف باشند زرده ی نسبتا” کوچکتری دارند.

صفحه زاینده

این صفحه همانند یک لکه ی سفید در بالای  زرده به نظر میرسد و از اتحاد یک سلول که در تخمدان پرنده ماده بوجود می آید با اسپرمی که توسط پرنده نر تولید میشود ایجاد میگردد، سلول ماده حاوی نصف تعداد کروموزومها ی ( فرامین ژنیتیکی ) و سلول نر در بر گیرنده ی نیمه ی دیگر آن میباشد، بعد از ترکیب دو نیمه یا باروری سلول حاصل به دو قسمت تقسیم میشود، این دو سلول نیز رشد میکنند و چندین بار تقسیم شده تا اینکه در زمان خواباندن تخم، توده ی سلولی به صورت صفحه ی زاینده مشاهده میشود، در شرایط مناسب و در خلال جوجه کشی این توده ی سلولی رشد و تقسیم بیشتری یافته برای تشکیل جوجه تمایز می یابد و از محتویات تخم به عنوان غذا استفاده میکند.

منبع : سلامت

چرخش تخم بلدرچین

چرخاندن تخم یک عامل بسیار مهم به خصوص در هنگام تکامل جنان در دوران اولیه جوجه کشی است. با چرخاندن تخم ها طی دوران انکوباسیون، مایعات حاوی مواد مغذی و مواد زائد تولیدی اطراف جنین در حال تکامل حرکت کرده و جابجا می شوند چرخش نامناسب تخم ها، تلفات جنینی و تلفات پس از تفریخ را افزایش می دهد.مطابق برنامه های توصیه شده زاویه چرخش تخم ها باید 45 درجه نسبت به خط عمود باشد و حداقل 6 بار در روز انجام گیرد.

کندلینگ (نوربینی)

به دلیل تیره بودن پوسته تخم بلدرچین، محتویات آن به سادگی تخم پرندگان دیگر قابل دیدن نمی باشد. یکی از ابزارهای مدیریتی قضاوت در مورد چگونگی رشد جنین با مشاهده داخل تخم بوسیله قرار دادن آن در مقابل یک منبع نوری قوی است که به یک کندلینگ مشهور است. امکان تشخیص نطفه داری در تخمهای لکه دار و سفید متفاوت است به گونه ای که در تخمهای لکه دار امکان تشخیص رشد جنینی از روز هشتم و در تخمهای سفید در روز دوم و سوم میسر است. عمل نوربینی در ارزیابی گله مادر موثر می باشد. بنابراین می بایست رکوردها در طول دوران جوجه کشی جمع آوری و در مورد گله مولد تصمیم گیری شود.

انتقال به هچری

به طور کلی زمان انکوباسیون تخم بلدرچین با توجه به تاثیر فاکتورهای رطوبت و درجه حرارت بسته به نژاد بین 16 تا 18 روز می باشد. در شرایط اپتیمم(مناسب و مطلوب) 70% تولدها در روز هفدهم صورت می گیرد. در پایان چهاردهم تخم بلدرچین از دستگاه ستر به دستگاه هچر منتقل می شود. زمان هچ توسط عواملی چون سن بلدرچین ماده، وزن تخم، مدت زمان نگهداری تخم، وضعیت نگهداری در انبار و حرارت و رطوبت نسبی در جوجه کشی تعیین می گردد.

در جوجه کشی از تخم بلدرچین شرایط دستگاه هچر با شرایط تخم در دستگاه ستر اندکی متفاوت می باشد. بدین ترتیب که در دستگاه هچر درجه حرارت، اندکی پائین تر یا بلعکس، میزان رطوبتمناسب مقداری بالاتر از میزان آن در دستگاه ستر می باشد. میزان رطوبت نسبی مطلوب در هچر بین 70 تا 80 درصد بوده و درجه حرارت پیشنهادی برای این دستگاه 2/37 درجه سانتیگراد می باشد که بسته به شرایطی که ذکر شد می تواند اندکی متغییر باشد. تخم ها در هچر چرخانده نمی شوند. پس از آنکه جوجه درون تخم، پوسته را شکست 10 ساعت طول می کشد تا از پوسته خارج شود، چند ساعت هم طول می کشد تا جوجه خیس کاملاً خشک شود. پس از خروج اولین جوجه از تخم 24 ساعت طول می کشد تا سایر جوجه ها بیرون بیایند. می توان جوجه ها را برای ایمنی بیشتر به مدت یک روز درون دستگاه نگه داشت و سپس آنها را با دقت و در جعبه های ویژه به سالن جوجه ریزی انتقال داد.

جوجه های بدست آمده در حدود 8 – 7 گرم وزن دارند که البته وزن اولیه تخم نیز در این میان بسیار موثر خواهد بود. تلفات جنینی در هنگام جوجه کشی بیشتر در 3 روز اول انکوباسیون و یا در مدت کوتاهی پیش از تفرخ پیش می آید که این امر بستگی زیادی به تلاقی خویشاوندی، سن بالای والدین و نیز مدت طولانی انبارداری و همچنین صدمه دیدگی پوسته تخم دارد.

تنظیم دستگاه جوجه کشی دارای پنکه

درجه حرارت در این دستگاه ها (3/0 ±) 5/37 درجه سانتیگراد (5/0 ± 5/99 درجه فارنهایت) و رطوبت نیز 60 تا 65 درصد تا روز 14 دوره جوجه کشی است. تخم ها نیز باید هر 4 -3 ساعت چرخانده شوند. این عمل به صورت اتوماتیک و توسط دستگاه انجام می شود. در روز 15 جوجه کشی، در صورت امکان عمل کندلینگ (عمل کندلینگ در بلدرچین به دلیل رنگی بودن پوسته تخم دشوار است) صورت می گیرد و تخم هایی که دارای ترک خوردگی بوده و یا به هر دلیلی جنین در آنها رشد نکرده است حذف می شوند. بعد از این مرحله تخم ها به داخل سینی های هچری منتقل شده و عمل چرخش تخم ها نیط متوقف می شود. در طول دوره هچری درجه حرارت دستگاه 2/37 درجه سانتیگراد و رطوبت آن 70 تا 75 درصد می باشد. اگر عملیات ستر و هچر در یک دستگاه مشترک صورت می گیرد، درجه حرارت دستگاه از ابتدا تا انتهای دوره 5/37 درجه سانتیگراد، اما رطوبت نسبی بعد از روز 14، از حدود 60 درصد به حدود 70 افزایش می یابد.

نباید درب دستگاه در طول دوره جوجه کشی باز و بسته شود. در مواقع لزوم ابتدا پنکه دستگاه خاموش شده و سپس در آن باز می شود. این کار از اتلاف سریع گرما در دستگاه جلوگیری می کند.

با رعایت کلیه اصول بهداشتی و مدیریتی، میزان جوجه درآوری تخم ها در حدود 80 – 75 درصد است.