روش هاي كنترل ميكروارگانيسم هاي خوراک بلدرچین

1-   پلت كردن خوراك ساده ترين روشي است كه مي توان پيشنهاد كرد ولي كاملترين روشي نيست زيرا درست است كه به علت بخاردهي به اقلام دان بعد از ميكس و فشرده سازي آن ها بسياري از ميكروارگانيسم ها مي ميرند ولي ممكن است كه پس از گذشت زمان مجدداً به انواع ميكروارگانيسم ها آلوده شوند.

2-   پروبيوتيك ها كه موجوداتي ريز هستند با اعمال برخي روش ها مي توانند تا حدي جلوي فعاليت ميكروب هاي بیماری زا را در بدن بلدرچين يا هر پرنده ي ديگري بگيرند كه البته به توضيح زيادي جهت بكارگيري آن ها نياز نداريم زيرا اين موجودات به همراه بلدرچین ها و در احشاء آن ها نياز نداريم زيرا اين موجودات به همراه بلدرچين ها و در احشاء آن ها هم زيستي دارند و كار خود را انجام مي دهند و تنها مي توان گفت كه پروبيوتيك ها از طريق رقابت غذايي، چسبيدن به ميكروارگانيسم هاي بيماري زا و ساخت مواد آنتي باكتريال در اين زمينه به بلدرچين ها كمك مي كنند و از نظرهاي ديگري در زمينه ي تحريك بدن براي توليد آنتي بادي و كمك به متابوليسم مواد غذايي به فعاليت مي پردازد كه نشان دهنده ي اهميت مثبت اين موجودات است.

3-   اسيدهاي آلي دسته سوم بازدارنده هاي باكتريايي و قارچي در خوراك هستند به گونه اي كه اگر پيش از مصرف خوراك توسط گله به آن مقداري از اين اسيدها بيفزاييم مي توانيم جلوي رشد بسياري از ميكروارگانيسم ها را بگيريم كه البته به ازاء ميزان آلودگي خوراك مي توان دوزهايي در بازه 1 – 25% را در جيره ي بلدرچين تزريق نمود و يا اينكه مي توانيم با تغيير اين ميزان دوز در سرعت پاكسازي دان تغيير ايجاد كنيم. براي رشد كپك ها نيز مي توان تا يك چهارم ميزان كل جيره به آن اسيد آلي اضافه نمود تا رشد قارچ ها هم تا حد قابل توجهي متوقف شود و در كنار آن حرارت و رطوبت كافي را براي جلوگيري از رشد آن ها كه بسيار موثر است رعايت كنيم.

4-   آلومينوسيليكات ها به عنوان فاكتور بعدي در جهت كنترل باكتري ها و قارچ ها مي توانند مطرح باشد (همچنين به عنوان يك آنتي توكسين قارچي) زيرا به ازاي استفاده از آن به ميزان 5% -2/1 % كل وزن جيره مي تواند تاثير بسيار خوبي بر كاهش سموم بگذارد.