تاریخچه و اقتصاد پرورش بلدرچین

کلیاتی در مورد پرورش بلدرچین

 بلدرچین ژاپنی cotorina japonica  به اسم eastern quail-coturinx quail phrohs  و در زبان هندی به اسم bater خوانده می شود.

کوتورنیکس ها به طور وسیع در اروپا ، افریقا و اسیا پراکنده میباشند و این پرندگان به عنوان گونه های مهاجر مطرح هستند.ظاهرا کوتورنیکسها چه آنهایی که در ژاپن در حدود قرن یازدهم اهلی بوده اند و چه آنهایی که در آن موقع از کشور چین به ژاپن آورده شده اند در ابتدا به عنوان پرندگان زینتی و آواز خوان نگهداری می شدند اما در سال 1900 میلادی کوتورنیکس ها به طور گسترده در کشور ژاپن برای

تولید گوشت و تخم مورد استفاده قرار گرفتند و تولید گوشت و تخم بلدرچین به میزان قابل توجهی صورت گرفت و بعد از ان در بسیاری از کشورهای دیگر نظیر هنگ کنگ، سنگاپور ، مالزی و فرانسه جایگاه خود را پیدا کرد.سپس کشورهای دیگر به فکر توسعه پرورش بلدر چین افتادند به طوری که اخیرا کشور عربستان سعودی به پرورش وسیع بلدرچین پرداخته و یکی از اقلام صادراتی این کشور گوشت بلدرچین شده است.

منبع: کلیاتی درمورد بلدرچین

کلیاتی درباره بلدرچین

بلدرچین

در چند دهه گذشته نژاد خاصی از بلدرچین که در آن زمان از معروفیت خاصی برخوردار نبود، به نام بلدرچین ژاپنی (coturnix coturnix japonica) بعنوان یک راه چاره جهت تخفیف شدت کمبود پروتئین، بویژه در کشورهای در حال توسعه، معرفی گردید که با توجه به ویژگیهای منحصر به فرد خود توانست خیلی زود چه در بخش تولید و چه در بحث مصرف به جایگاهی مهم دست یابد به گونه ای که هم اکنون پرورش بلدرچین بعنوان صنعتی سود آور و پر بازده در سراسر جهان شناخته شده است و ویژگیهائی نظیر: رشد سریع، سن بلوغ جسمی و جنسی پائین، فاصله نسلی کوتاه، میزان تخمگذاری بالا، کیفیت عالی محصولات تولیدی و ویژگیهای غذائی گوشت و تخم، آنرا به یکی از پر طرفدارترین رشته ها نموده است به طوریکه در حال حاضر گوشت و تخم بلدرچین تنها در رستورانهای درجه یک و گرانقیمت بعنوان خوراکی لذیذ و گرانقیمت عرضه نمی شود بلکه گوشت و تخم این پرنده با توجه به قیمت ارزنده و کیفیت مناسب، در میان عام مردم نیز با استقبال خوبی مواجه شده و تقریبا از هر 10 نفر یک تن گوشت بلدرچین را در سبد غذائی خود قرار می دهد.

بلدرچین یک نوع از گونه‌های مختلف طیور و از کوچکترین پرنده‌های حلال گوشت می باشد که به تازگی در کشور ما مورد توجه قرارگرفته است. بعضی‌ها به بلدرچین به دلیل نوع صدا و آوازش «بدبده» می‌گویند. بعضی‌ها نیز این حیوان را نام کرک می‌شناسند. بلدرچین‌ها در طبیعت، بیشتر در کشتزار غلات و زمین‌های ناهموار و میان علفزارها زندگی می‌کنند. هنگام زمستان نیز در دسته‌های بزرگ جمع شده و مهاجرت می‌کنند که گاه مسیر طی شده بالغ بر 400 الی 1000 نیز می گردد. بلدرچین‌های وحشی که در طبیعت زندگی می‌کنند هفت تا دوازده عدد تخم می‌گذارندکه این تخمها بعد از شانزده تا بیست و یک روز باز شده و جوجه‌ها از آنها خارج می‌شوند.
گوشت و تخم بلدرچین برای مردم ارزش غذایی و حتی دارویی دارد و بعضی عقیده دارند که با خوردن گوشت و تخم بلدرچین احساس سلامت و جوانی می‌کنند.

منبع :کلیاتی بر پرورش بلدرچین

اصول پرورش بلدرچین

پرورش بلدرچین برروی بستر و یا در قفس ممکن است انجام شود. قفس‌های مورد استفاده تا هشت طبقه ساخته می‌شوند. بلندی هر طبقه حدود بیست سانتیمتر و مساحت آن حدود 5/0 تا 8/0 مترمربع است.

هر جوجه بلدرچین به حدود 150 سانتیمتر مربع جا نیاز دارد. بنابراین در چنین قفس‌هایی سی تا چهل جوجه بلدرچین جا می‌گیرند. در یک طرف این قفس‌ها آبخوری و در طرف دیگر دان خوری‌ها قرار داده می‌شوند.
پرورش بلدرچین در قفس بهتر از بستر است، زیرا در یک فضای کم می‌توان تعداد بیشتری جوجه بلدرچین نگهداری کرد. اما در صورت استفاده از قفس باید دقت کرد. چون تعداد زیادی بلدرچین در یک جای کوچک قرار دارند، باید به طور مرتب، هوای تازه در محیط وارد شود. این کار برای کم کردن حرارت اضافی، رطوبت و گازهای زیان آور است. دمای سالن پرورش جوجه بلدرچین در روز اول باید 35 درجه سانتیگراد باشد. سپس هر چهار روز یک بار، سه درجه سانتیگراد دما کم می‌شود تا به بیست و یک تا بیست و دو درجه سانتیگراد برسد. نور در سالن پرورش در دو هفته اول باید به صورت تمام وقت یعنی 24 ساعته باشد. پس از آن مدت 12 ساعت در روز سالن روشن خواهد بود.

بهتر است جوجه بلدرچین‌های نر و ماده به صورت جدا از هم نگهداری شوند. وقتی بلدرچین‌ها به سن دو تا سه هفتگی می‌رسند، می‌توان نر و ماده را از هم تشخیص داد. در این سن پرهای سینه نرها به رنگ قرمز مایل به قهوه‌ای است. ماده‌ها نیز دارای پرهای سینه‌ای به رنگ خاکستری با خال‌های سیاه هستند.

منبع : پرورش بلدرچین

پرورش صنعتی بلدرچین

وجود ویژگی های مناسب همچون رشد سریع ، بلوغ زودرس ، تولید تخم بالا ، کوتاهی فاصله میان نسل ها ، بالابودن تراکم پرورشی در واحد سطح ، ارزان بودن جیره مصرفی ، حساسیت کم نسبت به بعضی از بیماری های طیور ، قیمت بالای تولیدات که شامل گوشت و تخم می باشد و به خصوص بازگشت سریع سرمایه سبب شده است تا جمع زیادی به پرورش صنعتی این پرنده روی آورند .

مهمترین نکاتی که سبب صنعتی شدن پرورش این پرنده شده است به شرح زیر می باشد :

  میزان رشد سریع : میزان رشد این پرنده در حدود ۵/۳ برابر سریعتر از دیگر طیور اهلی می باشد .
  بلوغ جنسی سریع : در حدود سن ۵۰ – ۴۰ روزگی بلدرچین های ماده در پیک تولید هستند .
  تولید تخم بالا : در صورت پرورش صحیح ، این پرندگان در سال اول تولید توانایی تولید ۲۶۰ تخم را دارا می باشند .
  کوتاه بودن فاصله میان نسل ها : توان بلدرچین در تولید ۴ – ۳ نسل در سال اول تولید این امکان را برای محققین فراهم آورده است تا از آن به عنوان پرنده ای آزمایشگاهی استفاده نمایند .
دوره انکوباسیون کوتاه : جوجه کشی تخم این پرنده ۱۸ – ۱۷ روز طول می کشد .
  تراکم بالای پرورش : با توجه به اینکه جثه این پرنده کوچک و نیز به سطح آبخوری و دانخوری کمتری احتیاج دارد در مقایسه با دیگر پرندگان تعداد پرنده بیشتری در واحد سطح میتوان پرورش داد .
 واکسیناسیون کمتر : با توجه به اینکه گونه های بلدرچین در برابر برخی از بیماری های رایج طیور حساسیت کمتری دارند در نتیجه به واکسیناسیون کمتری احتیاج دارند .

منبع : پرورش بلدرچین

پرورش بلدرچین

در پرورش بلدرچین ها باید به جوجه بلدرچین ها توجه خاصی داشت,زیرا بسیار آسیب پذیرند.

در روز های نخستین تولد دمای 36تا38 درجه ی سانتیگراد توام با هوای تمیز و اکسیژن دار باری آنها مورد نیاز است .اما به تدریج از درجه حرارت محیط کاسته می شود و در سن 6تا 7 هفتگی به 22تا24درجه ی سانتیگراد کاهش پیدا می کند.

جوجه ها تا زمانی که دما تا زیر 21 درجه ی سانتیگراد کاهش نیافته نیازی به دمای اظافه  ندارند و 12 ساعت تاریکی و 12 ساعت روشنایی تاسن 5 هفتگی یعنی زمانی که جوجه بلدرچین ها به پن ها یا قفس های تخم گذاری انتقال پیدا می کنند می تواند ادامه پیدا کند.

قفس های نر و ماده برای رشد بهتر بایستی از هم جداگانه نگهداشته شوند.در حالت پرورش روی بستر مساحت 150تا180 سانتیمتر برای هر جوجه بسته به نوع جوجه ها و فصل باید در نظر گرفته شود.برای هر جوجه 2تا3 سانیمتر فضای دانخوری و 5|1تا2سانتیمتر فضای آبخوری در نظر گرفته شود.

برای جوجه های بلدرچین تا سن 3 هفتگی 2 سانتیمتر فضای دانخوری و 1 سانتیمتر فضای آبخوری ضروری است.برای هر جوجه 75 سانتیمتر مربع فضای بسته(قسمت گرم کننده ی باتری)و75 سانتیمتر فضای حرکت برای بدست آوردن نتیجه مناسب کافی است.

برای شروع تغذیه ی خوب می توان تا سن 2تا4 روز به بلدرچین ها آب شکر 8درصد داد.

منبع : پرورش بلدرچین

نگهداری و پرورش جوجه‌ها

جوجه‌ها يا در دستگاه های چند طبقه مادر مصنوعی و يا در کف سالن پرورش داده می‌شوند. دمای محل بايد در اوايل پرورش 36 – 35 درجه سانتی گراد باشد. سپس حرارت سالن بازاء هر هفته 3 درجه سانتی گراد کاهش می‌يابد اما به هيچ وجه نبايد دمای سالن به کمتر از 22 دجه سانتی‌گراد کاهش يابد. پرورش در قفس های بزرگ کف شبکه‌ای نيز امکان پذير است. جهت جلوگيری از نوک زدن يا کانی باليسم انجام نوک چينی و کاهش شدت نور سالن و يا آويزان نمودن دسته‌های يونجه خشک مفيد می‌باشد 20 عدد بلدرچين سه هفتگی را می‌توان در فضای به وسعت 30*30 سانتی متر جا داد. پس از گذشت 5 هفته بلدرچين‌ها به قفس‌های مخصوص تخم گذاری منتقل می‌گردد. اگر پرورش درکف سالن در نظر گرفته شود بايد قوطی های ويژه بلدرچين تهيه شود. داخل قوطی های تخمگذاری بايستی کاه يا علف گذاشته شود.
تامين روشنايی داخل سالن در هفت روز اول 5 – 2 لامپ بصورت 24 ساعت و 40 – 8 روز بعدی طول طبيعی روز و يا 8 ساعت با 2 لامپ، بعد از 41 روز 16 ساعت با 2 لامپ مناسب می‌باشد. رنگ پرهای قسمت بالايی سينه و گردن در بلدرچين نر بالغ قهوه ای مايل به قرمز و در ماده‌ها رنگ خاکستری با خالهای سياه تزئين شده است.

منبع: پرورش بلدرچین

پرورش بلدرچین

پرورش بلدرچین برروی بستر و یا در قفس ممکن است انجام شود. قفس‌های مورد استفاده تا هشت طبقه ساخته می‌شوند. بلندی هر طبقه حدود بیست سانتیمتر و مساحت آن حدود 5/0 تا 8/0 مترمربع است.
هر جوجه بلدرچین به حدود 150 سانتیمتر مربع جا نیاز دارد. بنابراین در چنین قفس‌هایی سی تا چهل جوجه بلدرچین جا می‌گیرند. در یک طرف این قفس‌ها آبخوری و در طرف دیگر دان خوری‌ها قرار داده می‌شوند.
پرورش بلدرچین در قفس بهتر از بستر است، زیرا در یک فضای کم می‌توان تعداد بیشتری جوجه بلدرچین نگهداری کرد. اما در صورت استفاده از قفس باید دقت کرد. چون تعداد زیادی بلدرچین در یک جای کوچک قرار دارند، باید به طور مرتب، هوای تازه در محیط وارد شود. این کار برای کم کردن حرارت اضافی، رطوبت و گازهای زیان آور است. دمای سالن پرورش جوجه بلدرچین در روز اول باید 35 درجه سانتیگراد باشد. سپس هر چهار روز یک بار، سه درجه سانتیگراد دما کم می‌شود تا به بیست و یک تا بیست و دو درجه سانتیگراد برسد. نور در سالن پرورش در دو هفته اول باید به صورت تمام وقت یعنی 24 ساعته باشد. پس از آن مدت 12 ساعت در روز سالن روشن خواهد بود.

بهتر است جوجه بلدرچین‌های نر و ماده به صورت جدا از هم نگهداری شوند. وقتی بلدرچین‌ها به سن دو تا سه هفتگی می‌رسند، می‌توان نر و ماده را از هم تشخیص داد. در این سن پرهای سینه نرها به رنگ قرمز مایل به قهوه‌ای است. ماده‌ها نیز دارای پرهای سینه‌ای به رنگ خاکستری با خال‌های سیاه هستند.

منبع : پرورش بلدرچین

پرورش بلدرچین

بلدرچين پرنده اي هست که رشد زيادي دارد ، تعداد تخم هايي که مي گذارد و جيره غذايي ارزان و توليد زياد در واحد سطح باعث شده است تا امروزه علاقه مندان براي توليد آن اقدام نمايند چرا که توليد آن ارزان و قيمت فروش محصولات توليدي آن بالا هست . مي گويند که بلدرچين 40 تا 50 روزه بالغ مي شود و مي تواند در سال تا 260 تخم بگذارد و اين از لحاظ اقتصادي خيلي با صرفه است .
از آنجايي که بلدرچين جثه کوچکي دارد مي تواند تعداد بيشتري از آن را نسبت به ديگر پرندگان در واحد سطح توليد کرد . ناگفته نماند که بلدرچين پرنده اي مقاوم بوده و در مقابل بسياري از بيماري ها مقاوم هست و نياز به دارو و واکسيناسيون کمتري دارد . گوشت بلدرچين کم چرب هست و براي کودکان و يا سالخوردگان و افرادي که مي خواهند رژيم بگيرند مناسب هست .
تخم بلدرچين کوچک بوده و بين 15 تا 18 گرم وزن دارد ، سفيد رنگ با خال هاي سياه ، قهوه اي و حتي آبي مي باشد . البته علارغم ظاهر زيباي تخم بلدرچين از نظر تغذيه اي تخم مرغ از آن غني تر و با کيفيت تر هست . تفاوت بلدرچين نر و ماده در پرهاي سينه شان هست که پرهاي سينه اي نرها به رنگ قرمر مايل به قهوه اي و ماده ها به رنگ خرمائي سوخته ( خاکستري با نقاط سياه رنگ ) مي باشد . بلدرچين ماده بالغ سنگين تر از بلدرچين هاي نر هست .   
وقتي مي خواهند تخم هاي بلدرچين را در دستگاه جوجه کشي قرار دهند با سمباده نرم و يا پارچه هاي ضخيم آنها را سمباده مي زنند و در محلول ضد عفوني قرار مي دهند ، شايد پوسته تخم بلدرچين خيلي ضخيم باشد و شايد هم دليل ديگري داشته باشد .
هر بلدرچين به طور معمول بين 150 تا 200 سانتيمتر براي زندگي نياز دارد . بلدرچين وقتي به 18 ماهگي رسيد براي فروش آماده شده است .
دوست من اگر جايي را مي شناسي که بلدرچين و يا ديگر پرندگان را پرورش مي دهند خوشحال مي شوم آدرس و يا تصاويري آن را براي من هم ارسال کني
علاقه مندان به پرورش بلدرچين مي توانند طرح توجيهي و فني و مهندسي جهت استفاده از تسهيلات بانکي و شروع توليد و پرورش بلدرچين را از شرکت دالين سبز فارس تهيه نمايند
 
حقايق چندي كه پرورش بلدرچين را به عنوان يك كار اقتصادي مطرح مي سازد به شرح زير است:
1) ميزان رشد سريع- رسيده شدن در سن حدودا 6 هفتگي
وزن بدن يك بلدر چين نر بالغ در اين سن در حدود 140 گرم خواهد بود. در حاليكه ماده ها كمي سنگين تر بوده و وزن آنها به 150 تا 180 گرم مي رسد. ميزان رشد در حدود5 /3 برابر سريعتر از طيور اهلي است.

2) بلوغ جنسي خيلي زود فرا مي رسد.
در حدود سن 50 روزگي بلدرچين هاي ماده معمولا قادر به توليد  كامل تخم مي باشند.

3) ميزان بالاي تخم توليدي
 با توجه صحيح به بلدرچين ها اين پرندگان 260 تخم در سال اول تخمگذاري خود مي گذارند.

4) فواصل نسلها كوتاه است.
توان بلدرچين ها براي توليد 3 يا 4 نسل در سال اين امكان را فراهم كرده است كه انرا به عنوان حيوان آزمايشگاهي مورد استفاده قرار دهند.

5) دوره انكوباسيون كوتاه و كم كه فقط 17 تا 18 روز است.

6)تثبيت براي تراكم بالاي پرورش زيرا به سطح دانه خوري و فضاي آبخوري كمتري در مقايسه با مرغها و اردكها دارند.

7) نيازي به مايه كوبي ندارند چون گونه هاي بلدرچين خيلي در برابر بسياري از بيماري هاي عادي مرغها مقاومت دارند.

8) برگشت سريع سرمايه كمي كه براي اين كار گذاشته مي شود.

9) خوشمزه بودن گوشت بلدرچين و خواص پروتئيني آن.

10) سود سرشاري كه از توليد گوشت و تخم بلدرچين حاصل مي شود.

 بازار بلدرچين در قاره اروپا به خصوص فرانسه نشان مي دهد كه شرايط بالقوه خوبي براي بازارهاي خاص آن وجود دارد و هر گاه توليد را بتوان توسعه داد اين وضعيت هاي جالب براي آينده به روي پرورش دهندگان بلدرچين باز مي شود.

دليلي وجود ندارد كه چرا پيشرفتهاي خيلي زياد به وسيله به كار بردن تكنيك هاي بهتر پرورش ، متدهاي پيشرفته در هچري و بهبود بخشيدن شرايط محيطي براي نگهداري بلدرچين هاي مادر و رشد پرندگان جوان تا بلوغ اصل خواهد شد.
هم چنين نياز به بهتر ساختن معيارهاي بهداشتي در لاين با انهايي كه در ساير بخشهاي صنعت طيور احساس مي شود چون غالب بيماري هايي كه اتفاق مي افتد به وسيله مديريت بهتر قابل جلوگيري مي باشد.

منبع : بلدرچین

پرورش بلدرچین

پرورش بلدرچين عموماٌ بصورت بسته و بدون چراگاه بوده و در اين حالت پرورش مادرها در پن هاي مخصوص و پرندگان گوشتي ها در قفس انجام مي گيرد و به طور کلي مناسبترين و سودآورترين حالت جهت پرورش اين پرنده احداث مزرعه اي کامل و داراي قسمتهاي زير مي باشد:

1- پرورش گله مادر
2- جوجه کشي
3- پرورش گله گوشتي
4- کشتار و بسته بندي

سيستم فوق به شما اين امکان را مي دهد که بهترين کنترل را بر روي عوامل گوناگون موثر بر کيفيت و کميت توليد داشته باشيد و در نتيجه سودآوري بيشتر را براي پرورش دهنده تضمين گردد.
جهت پرورش بلدرچين روشهاي گوناگوني وجود دارد که بنا به نوع آب و هوا، نوع مديريت و مکان اجراي پروژه مي توان به يکي از اين روشها عمل نمود.
متمرکزترين حالت جهت پرورش اين پرنده استفاده از قفسهاي ويژه پرورش براي مادرها و پرندگان پرواري مي باشد. حسن اين روش در اين است که کنترل بلدرچينهاي حساس خصوصاٌ در مواقع بروز استرس و ترس راحت تر مي باشد.
جهت پرورش پرندگان گوشتي مي توان از قفسهائي به ابعاد 100 * 40 سانتيمتر و ارتفاعي در حدود 16 – 15 سانت استفاده کرد که معمولاٌ 170 – 140 قطعه جوجه را در سنين يک تا دو هفتگي مي توان در چنين قفسهائي نگهداري کرد.
معمولاٌ مي توان بلدرچينها را در سنين 4 -3 هفتگي در قفسهائي 8 -7 طبقه که بر روي هم استقرار يافته اند انتقال داد. همچنين جهت بسترسازي مناسب، کف قفسها را در هفته اول با کاغذ يا مقواي نازک مي پوشانيم و در چند روز اول غذا را بر روي کاغذ پخش مي کنيم و سپس از طريق دانخوريهاي ويژه که در جلوي قفسها نصب شده اند جهت تغذيه استفاده مي کنيم.
جهت تامين آب مورد نياز مي توان از آبخوريهاي نيپل استفاده نمود ( يا آبخوريهاي ناوداني با دهانه بسيار تنگ). پس از گذشت 45 -40 روز مي توان بلدرچينهاي پروار شده را به کشتارگاه انتقال داد.
همچنين جهت پرورش گله مادر مي توان بخشي از جوجه هاي توليدي را که از لحاظ داشتن خصوصيات توليدي مناسبتر از بقيه به نظر مي رسند جدا و بوسيله شماره هاي ويژه اي علامت گذاري نمود، سپس در سن 6 هفتگي پرندگان مذکور را به قفسهاي مخصوص تخمگذاري انتقال مي دهيم که اين قفسها معمولاٌ داراي ابعادي در حدود 15 * 15 سانتيمتر و ارتفاع 15- 13 سانت مي باشند. البته هنگاميکه توليد تخم بارور مدنظر باشد مي توان از قفسهائي به ابعاد 25 -15 سانت براي هر 20 قطعه پرنده استفاده نمود که در اين حالت پرندگان را با نسبت نر به ماده 1 به 3 پرورش مي دهند.

منبع : تبیان

پرورش بلدرچین

پرورش بلدرچین برروی بستر و یا در قفس ممکن است انجام شود. قفس‌های مورد استفاده تا هشت طبقه ساخته می‌شوند. بلندی هر طبقه حدود بیست سانتیمتر و مساحت آن حدود 5/0 تا 8/0 مترمربع است.

هر جوجه بلدرچین به حدود 150 سانتیمتر مربع جا نیاز دارد. بنابراین در چنین قفس‌هایی سی تا چهل جوجه بلدرچین جا می‌گیرند. در یک طرف این قفس‌ها آبخوری و در طرف دیگر دان خوری‌ها قرار داده می‌شوند.

پرورش بلدرچین در قفس بهتر از بستر است، زیرا در یک فضای کم می‌توان تعداد بیشتری جوجه بلدرچین نگهداری کرد. اما در صورت استفاده از قفس باید دقت کرد. چون تعداد زیادی بلدرچین در یک جای کوچک قرار دارند، باید به طور مرتب، هوای تازه در محیط وارد شود. این کار برای کم کردن حرارت اضافی، رطوبت و گازهای زیان آور است. دمای سالن پرورش جوجه بلدرچین در روز اول باید 35 درجه سانتیگراد باشد.

سپس هر چهار روز یک بار، سه درجه سانتیگراد دما کم می‌شود تا به بیست و یک تا بیست و دو درجه سانتیگراد برسد. نور در سالن پرورش در دو هفته اول باید به صورت تمام وقت یعنی 24 ساعته باشد. پس از آن مدت 12 ساعت در روز سالن روشن خواهد بود.

بهتر است جوجه بلدرچین‌های نر و ماده به صورت جدا از هم نگهداری شوند. وقتی بلدرچین‌ها به سن دو تا سه هفتگی می‌رسند، می‌توان نر و ماده را از هم تشخیص داد. در این سن پرهای سینه نرها به رنگ قرمز مایل به قهوه‌ای است. ماده‌ها نیز دارای پرهای سینه‌ای به رنگ خاکستری با خال‌های سیاه هستند.

منبع: پرورش بلدرچین

پرورش بلدرچين

پرورش بلدرچین برروی بستر و یا در قفس ممکن است انجام شود. قفس‌های مورد استفاده تا هشت طبقه ساخته می‌شوند. بلندی هر طبقه حدود بیست سانتیمتر و مساحت آن حدود 5/0 تا 8/0 مترمربع است.

هر جوجه بلدرچین به حدود 150 سانتیمتر مربع جا نیاز دارد. بنابراین در چنین قفس‌هایی سی تا چهل جوجه بلدرچین جا می‌گیرند. در یک طرف این قفس‌ها آبخوری و در طرف دیگر دان خوری‌ها قرار داده می‌شوند.

پرورش بلدرچین در قفس بهتر از بستر است، زیرا در یک فضای کم می‌توان تعداد بیشتری جوجه بلدرچین نگهداری کرد. اما در صورت استفاده از قفس باید دقت کرد. چون تعداد زیادی بلدرچین در یک جای کوچک قرار دارند، باید به طور مرتب، هوای تازه در محیط وارد شود. این کار برای کم کردن حرارت اضافی، رطوبت و گازهای زیان آور است. دمای سالن پرورش جوجه بلدرچین در روز اول باید 35 درجه سانتیگراد باشد.

سپس هر چهار روز یک بار، سه درجه سانتیگراد دما کم می‌شود تا به بیست و یک تا بیست و دو درجه سانتیگراد برسد. نور در سالن پرورش در دو هفته اول باید به صورت تمام وقت یعنی 24 ساعته باشد. پس از آن مدت 12 ساعت در روز سالن روشن خواهد بود.

بهتر است جوجه بلدرچین‌های نر و ماده به صورت جدا از هم نگهداری شوند. وقتی بلدرچین‌ها به سن دو تا سه هفتگی می‌رسند، می‌توان نر و ماده را از هم تشخیص داد. در این سن پرهای سینه نرها به رنگ قرمز مایل به قهوه‌ای است. ماده‌ها نیز دارای پرهای سینه‌ای به رنگ خاکستری با خال‌های سیاه هستند.

منبع: پرورش بلدرچین

انتخاب گله هاي مادر

مناسبترين پيشنهاد جهت تشکيل گله هاي مادري و بدست آوردن تخمهائي با درصد نطفه داري بالا استفاده از ترکيب گله 1 نر به ازاي هر 6- 3 ماده مي باشد که در اين حالت بيشترين احتمال جهت توليد تخمهائي با نطفه داري مناسب وجود دارد.

در هنگام شروع کار مي توان از سه روش معمول جهت تشکيل گله استفاده کرد که عبارت اند از:

1- خريد تخمهاي نطفه دار و جوجه کشي در سايت
2- خريد جوجه هاي مادر يکروزه
3- خريد نيمچه هاي آماده تخمگذاري

بايستي توجه داشت که هرکدام از موارد بالا داراي نقاط ضعف و قوت خاص خود هستند و انتخاب يکي از آنها براي شروع کار منوط به در نظر گرفتن عوامل گوناگوني است.
به طور مثال در موارد 1 و 2 با اينکه ميزان سرمايه اوليه مورد نياز کمتر از حالت سوم مي باشد اما تنها هنگامي پيشنهاد مي گردد که شما بعنوان يک پرورش دهنده داري تجربه کافي در جوجه کشي و پرورش جوجه يکروزه باشد که در غير اينصورت با مشکلات جدي در کار مواجه خواهيد شد.
و اما در حالت سوم با وجود اينکه در ابتداي کار شما نياز به سرمايه گذاري بيشتري جهت خريد پرندگان مادر داريد، اما ريسک کمتر و مدت زمان سريعتري که براي رسيدن به توليد صرف مي شود امکان بهره برداري سريعتر را به شما خواهد داد.
حال صرفنظر از روشهاي سه گانه پيشنهاد شده و اينکه کداميک از آنها بيشتر با شرايط شما سازگار هستند بايد به اساسي ترين نکته نيز اشاره کرد و آن اين است که در هر حال سعي نمائيد با انتخاب مناسبترين نژاد از لحاظ ميزان توليد تخم، داشتن وزن کشتار بالا، دارا بودن ضريب تبديل پائين، دارا بودن بيشترين سازگاري با اقليم طبيعي منطقه و مقاومت مناسب نسبت به عوامل نامساعد محيطي از معتبرترين مزارع، گله اي خوب با قابليت هاي ژنتيکي بالا و توانائي توليد مناسب را تشکيل دهيد و مطمئن باشيد که صرف هرگونه هزينه منطقي در اين گام متضمن سودآوري بيشتر مجموعه شما خواهد بود.
با وجود تمامي موارد گفته شده، انتخاب مناسبترين روش جهت راه اندازي يک مزرعه منوط به بررسي کامل شرايط محيطي، فني و اجرائي پروژه مي باشد که در اينخصوص بايستي از کارشناسان خبره فن ياري گرفت.

منبع:بلدرچين مادر

پرورش بلدرچين

افرادي كه علاقمند به پرورش بلدرچين جهت نوليد گوشت باشند  بايد جوجه هاي آن را خودشان توليد و تكثير نمايند .زيرا محلي در ارتباط    با توليد انبوه جوجه بلدرچين و يا كارخانه جوجه كشي ويژه بلدرچين فعلا وجود ندارد . جهت ايجاد تاسيسات مربوط به پرورش بلدرچين نيز محلي  را كه داراي آب ، برق  و راه بوده وجاي خلوت باشد بايد انتخاب كرد  همچنين داراي امكانات لازم نسبت به حمل محصولات توليدي  به بازار باشد و از طرفي به دليل ايجاد بوي نامطبوع و جذب مگس در محلي خارج و دور از محل سكونت پروزرش داده شود . به همين دليل نياز به ايجاد سالن هاي جداگانه جهت پرورش مولدين و جوجه ها و تاسيسات مي باشد اين واحدها را مي توان بر اساس ظرفيت شان به صورت مجزا و يا بصورت واحد هاي جداگانه داخل يك ساختمان ايجاد كرد .

سمت و سوي سالن ها از نظر آفتابگير بودن مهم و با اهميت مي باشد     مثلا در مناطق گرمسير قسمت طولي سالن ها بايد در جهت شرق و غرب ساخته شود . اگر سايبان ساختمان هم مقداري طولاني در نظر گرفته شود از افزايش دماي داخل سالن در فصل تابستان كاسته خواهد شد زيرا در اين فصل خورشيد مدار عمودي را طي مي كند . اما در مناطق سردسير طول سالن در جهت شمال و جنوب ساخته مي شود با اين كار سالن ها در فصل زمستان آفتاب گير خواهند شد .

بادگير بودن ، ارتفاعات و كناردريا  محلي مناسب براي پرورش بلدرچين محسوب نمي گردد . مكان پرورش را مي توان بصورت بسته و باز ساخت . داخل سالن پرورش بر اساس برنامه و نحوه پرورش (داخل قفس و يا كف سالن ) ، ظرفيت جوجه ريزي در نظر گرفته شده و سرمايه موجود پرورش دهنده و ... آماده سازي مي گردد . اگر پرورش در كف سالن     مد نظر باشد از بستر استفاده مي شود  در اين سيستم ارتفاع بستر در فصل تابستان 5 – 3 سانتيمتر و در فصل زمستان 8 – 5 سانتيمتر در نظر گرفته شده و با كاه ، تراشه نجاري ، پوسته برنج و يا خاك اره مي پوشانند .  درجه حرارت مطلوب در پرورش بلدرچين بالغ مابين 27 – 21   درجه سانتي گراد مي باشد . سيستم نگهداري در قفس در انواع مختلف ( پرورش نيمچه گوشتي – تخمگذار – و ... ) متداول مي باشد كف قفس  را مي توان در اندازهاي مختلف  ( 25* 15 ، 20 * 15 ، 15 * 15 )   انتخاب كرد اما ارتفاع بايد بين 17 – 15 سانتي متر باشد . در قفس هاي    با ابعاد ذكر شده مي توان 4 – 2 بلدرچين نگهداري كرد . در ابعاد كوچك يك نر و يك ماده ، اما در ابعاد بزرگ بازاء 3 – 2 بلدرچين ماده   يك بلدرچين نر مناسب مي باشد .

 در قفس هاي سيستم آپارتماني ، جهت جمع آوري فضولات ، قسمت تحتاني هر قفس با كف فلزي پوشانده مي شود ، فضولات جمع شده يا بصورت اتوماتيك و يا بصورت دستي تخليه و پاك سازي مي شود . در قفس هاي تيپ كاليفرنيا ، مدفوع مستقيما به كف سالن ريخته و در آنجا جمع مي شود تخليه مستمر فضولات توليد شده از نظر تهويه و تامين هواي  پاكيزه داخل سالن موثر است .

شبكه هاي كف قفس در هر نوع آن بايد به ابعاد 5/1 – 1  سانتي مترواما شبكه سقف و ديواره ها  4 * 5/2 و يا 5 * 2  سانتي متر بهتر است . جهت سرازير شدن تخم ها ، كف بايد با زاويه 15 درجه ساخته مي شود  به منظور جلوگيري از شكستن تخم ها در اثر برخورد با جدار شبكه فلزي، سرتاسر شبكه محل تجمع تخم ها با ابر پوشانده مي شود . اين عمل در جلوگيري از شكسته شدن تخم ها بسيار  مفيد مي باشد . پرورش بلدرچين بصورت گروههاي بزرگ نيز در داخل قفس امكان پذير مي باشد ، اما تراكم آنها نبايد از 50 قطعه بيشتر باشد . جهت اجراي  اين روش ابعاد مختلف قفس بر اساس تعداد بالدرچين بشرح ذيل اشاره    مي گردد .

منبع:بلدرچين مادر

نقش قفس در پرورش بلدرچین

يكي از مهمترين نكات در پرورش بلدرچين انتخاب قفس مناسب مي باشد . متاسفانه يكي از عواملي كه تا كنون باعث شده از پرورش بلدرچين در ايران همانند ساير طيور استفبال نشود عدم وجود تجهيزات مناسب بوده است.

خوشبختانه در سال هاي اخير با تلاشهايي كه گروه بلدچين دماوند با ساير پروش دهندگان و توليد كنندگان تجهيزات طيور داشته است توانسته اند بعد از شناسايي استاندارد هاي لازم جهت توليد قفس براي انواع بلدرچين به توليد قفس براي نياز هاي داخلي شركت بپردازند. در اين مطلب سعي مي شود تا نكاتي را پيرامون انتخاب قفس بلدرچين براي شما توضيح دهيم.

انواع قفس :

منبري يا كاليفرنيايي: در اين مدل كود در كف سالن ريخته شده و يا درون گودالي كه در كف در نظر گرفته شده ريخته مي شود و توسط يك طيقه به بيرون سالن هدايت مي شود اين گونه فقس ها براي پرورش بلدرچين در واحد هاي صنعتي ونيه صنعتي توصيه نمي شود.

طبقه اي (باطري) : كود درون سيني يا نوار نقاله زير هر طبقه ريخته مي شود و به طور اتوماتيك يا دستي تخليه مي شود اين نوع از قفس بلدرچين مناسب ترين حالت براي پرورش بلدرچين مي باشد.

ابعاد:

تجربه نشان داده كه بلدرچين هاي تخمگذار در اجتماع هاي 20-30 به بالا محصولات بهتر و بيشتري توليد مي كنند. و همچنيين براي كنترل بهتر بيماري ها و حذف سريعتر پرنده هاي معيوب اجتماع هاي بيشتر از 30 بلدرچين مفيد فايده نبوده. لذا از باكس هايي استفاده شود كه بيشتر از 30 بلدرچين با هم در ارتباط نباشند

بهترين ابعاد براي اين تعداد 35* 90 سانتي متر مي باشد و ارتفاع مناسب 25 الي 30 سانتي متر مي باشد.

جنس قفس:

بهترين جنس براي ساخت فقس بلدرچين استيل و آهن گالوانيزه مي باشد كه استيل به دليل قيمت بالا معمولا استقبال نمي شود .

استفاده از چوب و سيم توري و كليه موادي كه آلودگي را در لابلاي ساختار خود جاي مي دهد پيشنهاد نمي شود

آبخوري:

استفاده از آبخوري نيپل علاوه بر كنترل بهتر مصرف آب باعث جلوگيري از آلوده شدن آب مي كند.نيپل ها انواع گوناگوني دارند (استيل ، پلاستيكي و ساير فلزات) معمولا نيپل هاي پلاستيكي براي بلدرچين ها كفايت ميكند. اما نيپل هاي استيل از دوام و تكنولوژي بالاتري برخوردار است.

استفاده ا آبخوري هاي ناوداني و غيره به هيچ عنوا براي بلدرچين هاي تخمگذار و گوشتي داخل قفس توصيه نميگردد.

دان خوري

استفاده از دانخوري هاي اتوماتيك زنجيري فقط در هنگامي توصيه مي گردد كه طول خط بيشتر از 30 متر بوده ويا قيمت كارگر در منطقه فعاليت بالا باشد .جنس دانخوري ها بايد ورف گالوانيزه باشد .

تهويه:

در نظر گرفتن فضاي كافي بين سيني كود و كف قفس بالايي و سقف قفس پايين براي جريان بهتر هوا اهميت بسزايي در توليد دارد متاسفانه توليد كنندگان تجاري قفس بلدرچين در ايران به خاطر كاستن از هزينه ها به هيچكدام از اين موارد دقت كافي نميكنند.

منبع : بلدرچین مادر

تاریخچه بلدرچین

از لحاظ تاریخی می توان دو دوره را در شروع کار پرورش صنعتی این پرنده در نظر گرفت که دوره اول شروع پرورش صنعتی در سطح جهان و دوره دوم آغاز پرورش در ایران می باشد:

شروع پرورش در جهان

تقریبا می توان گفت، اهلی کردن بلدرچینها در حدود قرن یازدهم و احتمالا در ژاپن صورت گرفته و در چین و کره نیز ادامه یافت.

از اوائل قرن 20 نگهداری و پرورش بلدرچین توسط دامپروران از اهمیت خاصی برخوردار گشت. در مرحله نخست هدف از نگهداری بلدرچین تولید تخم بود که بعدها به عنوان یک منبع تولید گوشت نیز مطرح شد. در ژاپن از سال 1910 به گزینی این پرنده جهت تولید تخم آغاز و پس از مدتی جایگاه ویژه ای یافت. در آن زمان تخم بلدرچینها در انکوباتورهای نفتی و یا در زیر مرغهای کرچ قرار داده می شد.

اولین پیشرفت صنعت پرورش بلدرچین در سال 1930 اتفاق افتاد و پس از این تاریخ سرعت پیشرفت و انتقال آن به سایر نقاط دنیا بسیار زیاد شد و در اندک زمانی این پرنده به آمریکای شمالی، اروپا، خاورمیانه و خاور نزدیک راه یافت.

این پرنده به دلیل داشتن جثه کوچک دارای مصرف غذای ناچیزی است و نیاز به جای زیادی جهت پرورش ندارد. همچنین رشد سریع و سن کم بلوغ جنسی و نتیجتاٌ تولید نسل جدید در مدتی کوتاه (فاصله نسلی کوتاه) نه تنها در زمینه نگهداری ، عادات و رفتار تغذیه ای و اصلاح نژاد بلکه در زمینه فیزیولوژی ، پاتولوژی و توکسی کولوژی نیز مورد بررسی است.

شروع پرورش در ایران

صنعت پرورش بلدرچین حدود 15 - 12 سال پیش در ایران آغاز شد و  با توجه به سرمایه گذاریهای انجام گرفته در سالیان اخیر پیشرفت قابل ملاحظه ای نموده بطوریکه هم اکنون در ایران نژادهای گوناگونی از این پرنده پرورش داده می شوند.

همگام با توسعه این صنعت و عرضه گوشت بلدرچین، بازارهای مصرف گوشت و تخم آن نیز پیشرفت قابل ملاحظه ای پیدا کرده و با توجه به ارزش غذائی گوشت و تخم آن و بالا رفتن آگاهی های عمومی در زمینه تغذیه انتظار آن می رود که استقبال عمومی از محصولات بلدرچین روز به روز افزایش یابد.

هم اکنون نیز تراکم مزارع پرورش بلدرچین بیشتر در نقاط مرکزی ایران بوده و این نقاط از قطبهای مهم پرورش بلدرچین در ایران به شمار می روند

 منبع:   eforosh 

پرورش بلدرچین

به طور کلي بلدرچين ها پرندگاني پرطاقت، نيرومند و مقاوم مي باشند و مي توانند در گستره وسيعي از مناطق با آب و هواي گوناگون رشد و توليد مثل نمايند که اين توانائي ناشي از قدرت سازگاري بالاي آنها با شرايط گوناگون محيطي مي باشد.
بلدرچين داراي مقاومت خوبي نسبت به شرايط نامساعد محيطي بوده و در محيطهاي مختلف به راحتي سازگار مي گردند. اين پرندگان سريعاٌ رشد مي کنند بطوريکه سن بلوغ در اين پرندگان پائين بوده و در سن 2- 1/5 ماهگي به بلوغ کامل جنسي مي رسند که در اين هنگام وزن پرنده نر به 150 -120 گرم و ماده ها به 180 – 150 گرم مي رسد. ( وزن پرنده بسته به نوع، نژاد و نوع سيستم پرورش مي تواند متفاوت از اعداد ارائه شده باشد).
اين پرنده پس از رسيدن به سن بلوغ به مدت حدود 6- 4 ماه تخمگذاري خواهد کرد که متوسط تخمگذاري در اين مدت حدود 100 عدد تخم خواهد بود که از اين تعداد حدود 75- 70 درصد به جوجه تبديل خواهند شد.
جوجه هاي بدست آمده از گله مادر پس از گذشت 45 -35 روز به وزن کشتار مي رسند و در اين هنگام وزن متوسط لاشه در آنها مي تواند بسته به نوع و نژاد از 140 گرم الي 220 گرم متغير باشد.
در يک جمع بندي ساده مي توان نتيجه گرفت که مجموع عواملي نظير: سن بلوغ پائين، سن کشتار مناسب، کيفيت مطلوب گوشت، هزينه هاي ثابت و جاري مناسب در مقايسه با ديگر شاخه هاي دامپروري و همچنين مقاومت بالاي پرنده به شرايط نامساعد محيطي، پرورش بلدرچين را تبديل به صنعتي سودآور نموده که امروزه مورد توجه بسياري از پرورش دهندگان در سراسر جهان قراردارد.
ميزان تخمگذاري در بلدرچين ها بالا و در حدود 250 عدد در هر سال مي باشد. بلدرچين ماده د رسن 60 -50 روزگي به اوج توليد تخم مي رسند. متداولترين نژاد در پرورش صنعتي اين پرنده نژاد کوترنيکس ژاپني (COTURNIX) مي باشد که در سال حدود 200 تخم گذاشته و در سن 40 روزگي نيز به وزن کشتار 250 گرم مي رسند.
از لحاظ ظاهري بلدرچين ماده درشت جثه تر از بلدرچين نر بوده و پرهاي سينه اش نيز خالدار مي باشند در حاليکه بلدرچين نر داراي پرهاي سينه اي به رنگ قهوه اي مي باشد.

پرورش و تولید مثل بلدرچین

جهت اينكار از دستگاههاي جوجه كشي استفاده مي شود  بلدرچين در كوتاه مدت به بلوغ جنسي مي رسد جنس ماده در 42 روزگي شروع  به تخم گذاري مي كند . توليد  اسپرم در بلدرچين نر در 36 روزگي شروع مي شود اگر بازاء 3 – 2 ماده بايد يك نر در نظر گرفته شود . در واقع شانس نطفه دار بودن تخم ها افزايش مي يابد . جهت تكثير و توليد مثل   از بلدرچين مادر و تخم هاي بدست آمده از آن استفاده مي شود .

بلدرچين هاي مادر خريداري شده نبايد بيشتر از 3 – 2 هفته سن داشته باشند توليد تخم در روزهاي 60 – 56 تخمگذاري به اوج خود مي رسد .

در صورت افزايش مدت زمان روشنايي از فروردين لغايت شهريور 100- 50 تخم مي گذارند پس از اين مدت وارد تولك 5/1 ماهه مي شوند . در پرورش مدرن و در شرايط صنعتي در طول سال از يك قطعه بلدرچين 300 – 250 تخم يرداشت مي شود . شرايط ايده ال نوردهي و ايجاد روشنايي در سالن 18 – 14 ساعت در روز مي باشد . در انتخاب تخم ها جهت استفاده  در جوجه كشي بايد به نكاتي همچون پاكيزگي تخم ، سالم بودن و به وزن آن توجه نمود . اگر مجبور به ذخيره تخم هاي بدست آمده از مادران مولد باشيم بايد در شرايط مناسب يعني در دماي 18 – 16 درجه   سانتي گراد و رطوبت 80 – 75% نگهداري گرد  . اگر تعداد تخم توليد شده كمتر از ظرفيت  ماشين جوجه كشي باشد مي توانيم تخم هاي بدست آمده را تا 15 – 10 روز در شرايط محيطي فوق الذكر ذخيره  و نگهداري نمائيم .

تخم ها در روي راك بطرز افقي يا بشكلي كه نوك تيز آن در قسمت پائين قرارگيرد  مي گذارند ، درصورتي كه تخم  بلدرچين بيشتر از يك هفته جهت جوجه كشي ذخيره و نگهداري شود بايد هر روز با جابجا نمودن  ، وضعيت آنها تغيير داده شود . در توليد جوجه بلدرچين توسط ماشين جوجه كشي   رعايت 4 شرط دما ، رطوبت و تهويه مناسب و جابجا  كردن الزامي است تخم بلدرچين بعد از 18 – 17 روز هچ مي شود . دماي ماشين  جوجه كشي بايستي 5/37 درجه سانتي گراد باشد اما دو روز آخر درجه حرارت جوجه كشي كاهش داده مي شود .

تهويه توسط يك يا چند سوراخ ايجاد شده در سقف دستگاه انجام مي گيرد . همچنين FAN تعبيه شده داخل دستگاه  منجر به ورود هواي تميز به داخل و خروج هواي كثيف به خارج آن خواهد شد . در 14 روز اول تخم هاي داخل ستري  بلافاصله هر 4 – 2 ساعت يكبار و يا حداقل روزي 5 بار جابجا مي شوند اگر اين كار توسط دستگاه و به صورت اتوماتيك باشد بازاء هر يك ساعت يكبار انجام خواهد گرفت ، دو روز آخر تخم ها به هچري انتقال داده مي شوند .

تعداد جوجه هاي هچ شده بازاء هر يكصد تخم راندمان هچ را مشخص     مي كند . تعداد تخم هاي بارور بازاء هر يكصد تخم نيز ميزان باروري   را تعيين مي كند بهترين موقع تعيين درصد ( باروري و راندمان هچ )  انتقال تخم ها از ستري به هچري مي باشد.

منبع:بلدرچين مادر قفس جنسيت بلدرچين

ویژگی های عمومی بلدرچین

به طور کلي بلدرچين ها پرندگاني پرطاقت، نيرومند و مقاوم مي باشند و مي توانند در گستره وسيعي از مناطق با آب و هواي گوناگون رشد و توليد مثل نمايند که اين توانائي ناشي از قدرت سازگاري بالاي آنها با شرايط گوناگون محيطي مي باشد.
بلدرچين داراي مقاومت خوبي نسبت به شرايط نامساعد محيطي بوده و در محيطهاي مختلف به راحتي سازگار مي گردند. اين پرندگان سريعاٌ رشد مي کنند بطوريکه سن بلوغ در اين پرندگان پائين بوده و در سن 2- 1/5 ماهگي به بلوغ کامل جنسي مي رسند که در اين هنگام وزن پرنده نر به 150 -120 گرم و ماده ها به 180 – 150 گرم مي رسد. ( وزن پرنده بسته به نوع، نژاد و نوع سيستم پرورش مي تواند متفاوت از اعداد ارائه شده باشد).
اين پرنده پس از رسيدن به سن بلوغ به مدت حدود 6- 4 ماه تخمگذاري خواهد کرد که متوسط تخمگذاري در اين مدت حدود 100 عدد تخم خواهد بود که از اين تعداد حدود 75- 70 درصد به جوجه تبديل خواهند شد.
جوجه هاي بدست آمده از گله مادر پس از گذشت 45 -35 روز به وزن کشتار مي رسند و در اين هنگام وزن متوسط لاشه در آنها مي تواند بسته به نوع و نژاد از 140 گرم الي 220 گرم متغير باشد.
در يک جمع بندي ساده مي توان نتيجه گرفت که مجموع عواملي نظير: سن بلوغ پائين، سن کشتار مناسب، کيفيت مطلوب گوشت، هزينه هاي ثابت و جاري مناسب در مقايسه با ديگر شاخه هاي دامپروري و همچنين مقاومت بالاي پرنده به شرايط نامساعد محيطي، پرورش بلدرچين را تبديل به صنعتي سودآور نموده که امروزه مورد توجه بسياري از پرورش دهندگان در سراسر جهان قراردارد.
ميزان تخمگذاري در بلدرچين ها بالا و در حدود 250 عدد در هر سال مي باشد. بلدرچين ماده د رسن 60 -50 روزگي به اوج توليد تخم مي رسند. متداولترين نژاد در پرورش صنعتي اين پرنده نژاد کوترنيکس ژاپني (COTURNIX) مي باشد که در سال حدود 200 تخم گذاشته و در سن 40 روزگي نيز به وزن کشتار 250 گرم مي رسند.
از لحاظ ظاهري بلدرچين ماده درشت جثه تر از بلدرچين نر بوده و پرهاي سينه اش نيز خالدار مي باشند در حاليکه بلدرچين نر داراي پرهاي سينه اي به رنگ قهوه اي مي باشد.

پرورش بلدرچین و بیماریها

وجود ویژگی های مناسب همچون رشد سریع ، بلوغ زودرس ، تولید تخم بالا ، کوتاهی فاصله میان نسل ها ، بالابودن تراکم پرورشی در واحد سطح ، ارزان بودن جیره مصرفی ، حساسیت کم نسبت به بعضی از بیماری های طیور ، قیمت بالای تولیدات که شامل گوشت و تخم می باشد و به خصوص بازگشت سریع سرمایه سبب شده است تا جمع زیادی به پرورش صنعتی این پرنده روی آورند .

مهمترین نکاتی که سبب صنعتی شدن پرورش این پرنده شده است به شرح زیر می باشد :   میزان رشد سریع : میزان رشد این پرنده در حدود ۵/۳ برابر سریعتر از دیگر طیور اهلی می باشد . 
  بلوغ جنسی سریع : در حدود سن ۵۰ – ۴۰ روزگی بلدرچین های ماده در پیک تولید هستند .   تولید تخم بالا : در صورت پرورش صحیح ، این پرندگان در سال اول تولید توانایی تولید ۲۶۰ تخم را دارا می باشند . 
  کوتاه بودن فاصله میان نسل ها : توان بلدرچین در تولید ۴ – ۳ نسل در سال اول تولید این امکان را برای محققین فراهم آورده است تا از آن به عنوان پرنده ای آزمایشگاهی استفاده نمایند . دوره انکوباسیون کوتاه : جوجه کشی تخم این پرنده ۱۸ – ۱۷ روز طول می کشد .   تراکم بالای پرورش : با توجه به اینکه جثه این پرنده کوچک و نیز به سطح آبخوری و دانخوری کمتری احتیاج دارد در مقایسه با دیگر پرندگان تعداد پرنده بیشتری در واحد سطح میتوان پرورش داد . 
 واکسیناسیون کمتر : با توجه به اینکه گونه های بلدرچین در برابر برخی از بیماری های رایج طیور حساسیت کمتری دارند در نتیجه به واکسیناسیون کمتری احتیاج دارند .

  برگشت سریع سرمایه : با توجه به اینکه سن بلوغ بلدرچین ۵۰ – ۴۰ روزگی می باشد در نتیجه می توان گوشت و تخم این پرنده را سریع به بازار عرضه نمود .
ارزش غذایی بالای گوشت و تخم بلدرچین

در کشور ما بعد از انقلاب برای اولین بار پرورش بلدرچین در استان یزد آغاز گردید که به صورت مجتمع شامل واحد مادر ، گوشتی ، بسته بندی و جوجه کشی اداره می گردد.  بلدرچین دارای گوشتی با پروتئین بالا و درصد چربی کمتری می باشد که برای کودکان و بیماران بسیار سودمند و مفید می باشد . تخم بلدرچین بیضی شکل می باشد که وزن آن ۱۵ – ۸ گرم و رنگ آن معمولا سفید با خال های سیاه یا قهوه ای تا آبی و زرد نخودی مایل به سبز می باشد . الگوی تخم و رنگ تخم بلدرچین منحصر به فرد است و منبع خوبی از ویتامین ها (به جز ویتامین c ) می باشد . کیفیت تخم بلدرچین بالاو میزان کلسترول آن از تخم مرغ کمتر است . تعیین جنسیت جوجه بلدرچین از سن ۱ روزگی صورت می گیرد که این کار نیازمند افراد آموزش دیده و ماهر می باشد . اما از سن ۳ هفتگی می توان نرها و ماده ها را به وسیله رنگ پر های ناحیه سینه از یکدیگر تشخیص داد. پرهای سینه ای نرها به رنگ قرمر مایل به قهوه ای و ماده ها به رنگ خرمائی سوخته ( خاکستری با نقاط سیاه رنگ ) روی آنها می باشد . وزن جوجه های تازه هچ شده در حدود ۱۰ – ۵ گرم می باشد که درسن ۵۰ – ۴۰ روزگی به بلوغ می رسند . وزن بلدرچین های نر بالغ ۱۵۰ – ۹۰ گرم و ماده ها ۱۸۰ – ۱۱۰ گرم می باشد . همچنین تعداد کروموزوم های بلدرچین ۷۸ می باشد که شش جفت آنها کروموزوم های بزرگ ، شش جفت متوسط و ۲۷ جفت میکروکروموزوم می باشند که کروموزوم های جنسی از نوع بزرگ می باشند .

 جوجه کشی :

تخمگذاری بلدرچین ها از بعد از ظهر شروع و در غروب پایان می پذیرد که بر اساس فصل ، شرایط آب و هوائی و برنامه کاری جمع آوری تخم ها چندین بار در طول این مدت صورت می پذیرید . دمای مناسب محل ذخیره سازی تخم ها ۵/۱۵ – ۵/۱۲ درجه سانتیگراد و با رطوبت ۸۰ – ۷۵ % می باشد که این شرایط برای ذخیره تخم ها در مدت زمان ۷ – ۵ روز است . قبل از قرار دادن تخم ها در داخل در دستگاه ستر باید تخم های آلوده را به وسیله کاغذ سمباده یا پارچه پشمی سفت به آرامی تمیز و در محلول گرم ( ۳/۴۳ درجه سانتیگراد ) ضدعفونی کرد . سپس آنها را در دمای ۱/۲۱ درجه سانتیگراد و رطوبت ۷۵ % به مدت ۲۰ دقیقه به نسبت ۲۰ گرم پرمنگنات پتاسیم و ۴۰ سی سی فرمالین گازدهی می نمایند . سپس تخم ها را در داخل دستگاه ستر قرار می دهند .

 پرورش جوجه :

دمای آغازین جهت پرورش جوجه بلدرچین در زیر مادر مصنوعی و در بالای سر جوجه ۳۵ درجه سانتیگراد می باشد که این دما هر چهار روز یک بار ۸/۲ – ۵/۲ درجه کاهش می یابد تا به ۲۱ درجه سانتیگراد برسد . معمولا برای هر جوجه ۱۵۰ سانتیمتر مربع فضا تا سن ۳ هفتگی در نظر می گیرند . استفاده از آب شکر ۸ % در ۳ – ۲ روز اول نتیجه خوبی را در بر خواهد داشت . برای جوجه بلدرچین ها تا سن ۳ هفتگی ۲ سانتی متر دانخوری و ۱ سانتی متر آبخوری به ازاء هر قطعه در نظر می گیرند . در دو هفته اول نوررسانی ۲۴ ساعته می باشد که پس از آن تا ۱۲ ساعت کاهش می یابد .

 پرورش نیمچه :

معمولا از دو روش برای پرورش بلدرچین استفاده می شود : ۱ – بستر ۲ – باتری که اخیرا مورد استفاده قرار می گیرد که دارای مزایایی همچون تعداد جوجه بیشتر در واحد سطح ، نیروی کار کمتر ، بهداشت بهتر ، سهولت در حذف ، درمان و پیشگیری و استفاده بهتر از سطح می باشد . دمای مورد نیاز نیمچه ها ۲۸ – ۲۱ درجه سانتیگراد می باشد و از ۱۲ ساعت نور تا سن ۵ هفتگی که بلدرچین ها به قفس های تخمگذاری منتقل می شوند بهره می برند . برای رشد بهتر ، نرها و ماده ها جدا از یکدیگر پرورش داده می شوند . در این سن در بستر به ازاء هر نیمچه ۱۸۰ – ۱۵۰ سانتیمتر مربع بسته به نوع جوجه وفصل در نظر می گیرند . برای هر جوجه ۳ – ۵/۲ سانتیمتر دانخوری و ۲ – ۵/۱ سانتیمتر آبخوری در نظر می گیرند . در صورت استفاده از آبخوری نیپل ، هر نیپل برای ۱۵ پرنده در نظر گرفته می شود .

 پرورش بلدرچین مادر :

در حالت تجاری بلدرچین ها در قفس های توری به ظرفیت ۲۰ تا ۳۰ و حتی ۴۰ بلدرچین پرورش داده می شوند . معمولا به ازاء هر بلدرچین ۲۰۰ – ۱۵۰ سانتیمتر مربع فضا در قفس در نظر گرفته می شود . مقدار فضای دانخوری ۳ – ۵/۲ سانتیمتر به ازاء هر قطعه می باشد . مقدار فضای آبخوری معمولا عامل محدود کننده ای در سیستم قفس نیست . قفس ها معمولا تا ۸ ردیف نصب می شوند . سن فروش بلدرچین ها معمولا ۱۸ – ۱۷ هفتگی می باشد .

بیماری ها : بلدرچین معمولا به بیماری های زیر حساسیت بیشتری دارد :

۱ - مارک : که واکسیناسیون آن در سن ۲۰ روزگی و با تزریق در ناحیه گردن صورت می گیرد . 
۲ -  نیوکاسل : که واکسیناسیون آن همزمان با مارک به صورت قطره چشمی صورت می گیرد و هر ۳ ماه یک بار به صورت اسپری مصرف می گردد . 
۳ -  آبله : که واکسن آن در ۸ -۶ هفتگی مصرف می گردد .

از دیگر بیماری هایی که بلدرچین را درگیر می نماید می توان به کوکسیدیوز ، کانی بالیسم ، سالمونلا ، ورم روده ای قرحه ای و برونشیت اشاره کرد .
▪ درصد تلفات بلدرچین در سنین مختلف به قرار زیر می باشد :
۱۰- ۱ روزگی : ۲ %
۱۰ روزگی تا شروع تخمگذاری ۲%
دوره تخمگذاری (۱۰ ماه ) ۱۵%  


منبع :  farmna

اصول كلی پرورش بلدرچین

زمان ظهور و اهلی شدن بلدرچین در اجتماع بشری را می توان به هزاران سال پیش در مصر باستان رجعت

داد. در آن زمان این پرنده وجه ملی داشته و همکنون نقوش آن بر روی دیوارهای اهرام ثلاثه یا سنگ نوشته

های هیروگلیف به صورت حکاکی شده مشهود است.

همچنین نقوشی از این پرنده بر روی آثار سفالی ۱۶۰۰ سال ق.م در چین بجای مانده است. امروزه

بلدرچین کوتورنیکس یا فرعون در تمام نقاط جهان آشنای اذهان بوده و بهره گیری از فوائد آن را می توان به

سالها پیش رقم زد. نظر به دستاوردهای حاصله من باب این معقوله و علوم و فنون مرتبط با آن، پرورش این

پرنده با سهولت هر چه بیشتر میسر گردیده است . به طوری که با صنعتی شدن پرورش آن سالانه شمار

زیادی تخم و مقادیری انبوه از گوشت بلدرچین در سراسر جهان به منظور غنی سازی هر چه بیشتر سبد

تغذیه، عرضه می گردد. 

از مزایای بارز این پرنده، بلوغ زودرس و سرعت چشم گیر فرایند تکثیر می باشد. بلدرچین های ماده (مولد)

تقریبا در ۲ ماهگی یا زمانی کمتر از آن ( بسته به نوع تغذیه و شرایط نگهداری) به بلوغ رسیده و

شروع به تخمگذاری می نمایند. با تجربه یک دوره تخمگذاری، مولد ها به طور روزانه به مدت زمان تقریبی

۱۸ تا ۲۴ ماه تحت فرایند تخمگذاری قرار خواهند گرفت. همچنین یک مولد با مصرف تقریبا ۴۰۰ گرم خوراک،

تعداد ۱۴ تا ۱۶ عدد تخم را تولید می نماید. بخش اعظمی از جیره غذایی ماده ها را پروتئین و کلسیم

تشکیل می دهد .

پرورش بلدرچین بدلیل کوچک بودن جثه پرنده و امکان پرورش چند صد قطعه آن در یک فضای کوچک و

سرمایه‌گذاری اندک جهت تامین وسایل و تجهیزات پرورش از جایگاه بالقوه‌ای برخوردار می‌باشد.

نظر به اینکه مدت پرورش بلدرچین تا زمان کشتار 6 هفته بطول می‌انجامد لذا مقدار مصرف دان در این مدت

نیز به تناسب کم خواهد بود. بهمین جهت بحران های اقتصادی در پرورش بلدرچین تاثیر چندانی نخواهند

داشت. علاوه بر این پرورش تجاری بلدرچین در شرایط روستایی از جایگاه ممتازی برخوردار می‌باشد. ولی

به دلیل آزاد پرواز بودن این پرندگان نگهداری آنها در اماکن سربسته مناسب و بهتر می‌باشد.

گوشت بلدرچین بعلت پائین بودن چربی و کلسترول آن در مقایسه با سایرمنابع پروتئین حیوانی از ویژگی

و جایگاه خوبی برخوردار می‌باشد.

محصولات:

بلدرچین سالانه در حدود 300- 250 عدد تخم می‌گذارد. وزن هر یک از تخمهای بلدرچین مابین 9 الی

12 گرم می‌باشد. شکل تخم کروی رنگ پوسته آن از قهوه‌ای سیر تا آبی و سفید متغیر بوده و دارای

رنگدانه‌های سیاه و آبی است. تخم بلدرچین در مقایسه با تخم‌مرغ از نظر آهن و فسفر غنی و دارای طعم

شبیه تخم‌مرغ می‌باشد و بصورت آب پز، سرخ کرده سرو می‌شود. سن کشتار 6 - 5 هفتگی، وزن زنده

150 - 120 گرم و وزن لاشه 115- 105 گرم می‌باشد که در صورت اصلاح نژاد، تولید گوشت این حیوان

می‌تواند افزایش یابد. گوشت بلدرچین نرم، تیره و لذیذ بوده و همانند گوشت مرغ بدلخواه شخص در پخت

غداهای مختلف استفاده می‌شود. قبل از بسته بندی، عضلات سینه استخوان گیری می‌شود. ولی ران

همانطور با استخوان بسته بندی و در مراکز عرضه به فروش می‌رسد . گوشت بلدرچین سرشار از ویتامین

های B1-B2-B6 ، مواد معدنی، اسیدهای چرب و اسیدپانتوتنیک می‌باشد.

پرورش بلدرچین:

افرادی که علاقمند به پرورش بلدرچین جهت نولید گوشت باشند باید جوجه‌‌های آن را خودشان تولید و تکثیر

نمایند. زیرا محلی در ارتباط با تولید انبوه جوجه بلدرچین و یا کارخانه جوجه‌کشی ویژه بلدرچین فعلا وجود

ندارد. جهت ایجاد تاسیسات مربوط به پرورش بلدرچین نیز محلی را که دارای آب، برق و راه مناسب است

انتخاب کنند. همچنین دارای امکانات لازم نسبت به حمل محصولات تولیدی به بازار باشند و از طرفی به

دلیل ایجاد بوی نامطبوع در محلی خارج و دور از محل سکونت پرورش داده شود. به همین دلیل نیاز به ایجاد

سالن‌های جداگانه جهت پرورش مولدین و جوجه‌ها می‌باشد.

سمت و سوی سالن‌ها از نظر آفتابگیر بودن مهم و با اهمیت می‌باشد مثلا در مناطق گرمسیر قسمت

طولی سالن‌ها باید در جهت شرق و غرب ساخته شود. اگر سایبان ساختمان هم مقداری طولانی

در نظر گرفته شود از افزایش دمای داخل سالن در فصل تابستان کاسته خواهد شد زیرا در این فصل

خورشید مدار عمودی را طی می‌کند. اما در مناطق سردسیر طول سالن در جهت شمال و جنوب ساخته

می‌شود با این کار سالن‌ها در فصل زمستان آفتاب گیر خواهند بود.

مکانهای بادگیر، ارتفاعات و کنار دریا محلی مناسب برای پرورش بلدرچین محسوب نمی گردد. داخل

سالن پرورش بر اساس برنامه و نحوه پرورش (داخل قفس و یا کف سالن )، ظرفیت جوجه‌ریزی در نظر

گرفته شده و سرمایه موجود پرورش دهنده و. .. آماده سازی می‌گردد.

اگر پرورش در کف سالن مد نظر باشد از بستر استفاده می‌شود در این سیستم ارتفاع بستر در فصل

تابستان 5 -3 سانتیمتر و در فصل زمستان 8 - ۵ سانتیمتر در نظر گرفته می‌شود و با کاه، تراشه نجاری،

پوسته برنج و یا خاک اره می‌پوشانند.

درجه حرارت مطلوب در پرورش بلدرچین بالغ مابین 27 - 21 درجه سانتی گراد می‌باشد. سیستم نگهداری

در قفس نیز متداول می‌باشد که کف قفس را می‌توان در اندازهای مختلف

( 25* 15، 20 * 15، 15 * 15 ) انتخاب کرد اما ارتفاع باید بین 17 - 15 سانتی متر باشد. در

قفس‌هایی با ابعاد ذکر شده می‌توان 4 - 2 بلدرچین نگهداری کرد. در ابعاد کوچک یک نر و یک ماده،

اما در ابعاد بزرگ بازاء 3 -2 بلدرچین ماده یک بلدرچین نر مناسب می‌باشد.

در قفس های سیستم آپارتمانی، جهت جمع آوری فضولات، قسمت تحتانی هر قفس با کف فلزی

پوشانده می‌شود، فضولات جمع شده یا بصورت اتوماتیک و یا بصورت دستی تخلیه و پاک‌سازی می‌شود.

در قفس‌های کالیفرنیایی، مدفوع مستقیما به کف سالن ریخته و در آنجا جمع می‌شود فضولات تولید

شده به صورت مستمرتخلیه می‌شود.

تولیدمثل بلدرچین :

جهت اینکار غالبا از دستگاههای جوجه‌کشی استفاده می‌شود، البته بلدرچین در کوتاه‌مدت به بلوغ

جنسی می‌رسد. جنس ماده در 42 روزگی شروع به تخم گذاری و در بلدرچین نر از36 روزگی تولید اسپرم

می‌کند و اگر بازاء 3 – 2 ماده باید یک نر در نظر گرفته شود شانس نطفه‌دار بودن تخم‌ها افزایش می‌یابد.

جهت تکثیر و تولید مثل از بلدرچین مادر و تخم های بدست آمده از آن نیز می‌توان بهره جست.

بلدرچین های مادر در روزهای 56- 60 به اوج تخمگذاری خود می‌رسد و در صورت افزایش مدت زمان

روشنایی از فروردین لغایت شهریور 100- 50 تخم می‌گذارند پس از این مدت وارد تولک 5/1 ماهه می‌شوند.

در پرورش مدرن و در شرایط صنعتی در طول سال از یک قطعه بلدرچین 300 – 250 تخم برداشت می‌شود.

شرایط ایده‌ال نوردهی و ایجاد روشنایی در سا لن 18 – 14 ساعت در روز می‌باشد. در انتخاب تخم‌ها

جهت استفاده در جوجه‌کشی باید به نکاتی همچون پاکیزگی، سالم بودن و وزن تخمها توجه نمود. اگر

مجبور به ذخیره تخم‌های بدست آمده از مادران مولد باشیم باید در شرایط مناسب یعنی در دمای

18 – 16 درجه سانتی گراد و رطوبت 80 – 75% نگهداری کرد . اگر تعداد تخم تولید شده کمتر از ظرفیت

ماشین جوجه‌کشی باشد می‌توانیم تخم های بدست آمده را تا 15 – 10 روز در شرایط محیطی فوق الذکر

ذخیره و نگهداری نمائیم.

تغذیه بلدرچین:

جوجه بلدرچین سریع رشد می‌کند به همین منظور در جیره مراحل اولیه پرورشی باید 28 – 25% پروتئین

داشته باشد، سه هفته اول از جیره شروع یا پیش دانه استفاده می‌شود در این دوره نیاز 3000- 2600

کیلو کالری انرژی می‌باشد معمولا در 3 هفته اول پرورش از جیره غذایی پر انرژی با میزان پروتئین بالای

جوجه بوقلمون استفاده می‌کنند.

پیشگیری و کنترل :

بلدرچین در مقابل بیماری‌ها در مقایسه با سایر پرندگان زیاد حساس نمی باشد. ولی احتیاطات لازم

از نظر کنترل و پیشگیری را بایستی مدنظر داشت.

منبع : تبیان

نکاتی پیرامون پرورش بلدرچین

وجود ویژگی های مناسب همچون رشد سریع ، بلوغ زودرس ، تولید تخم بالا ، کوتاهی فاصله میان نسل ها ، بالابودن تراکم پرورشی در واحد سطح ، ارزان بودن جیره مصرفی ، حساسیت کم نسبت به بعضی از بیماری های طیور ، قیمت بالای تولیدات که شامل گوشت و تخم می باشد و به خصوص بازگشت سریع سرمایه سبب شده است تا جمع زیادی به پرورش صنعتی این پرنده روی آورند .

مهمترین نکاتی که سبب صنعتی شدن پرورش این پرنده شده است به شرح زیر می باشد : 
  میزان رشد سریع : میزان رشد این پرنده در حدود ۵/۳ برابر سریعتر از دیگر طیور اهلی می باشد . 
  بلوغ جنسی سریع : در حدود سن ۵۰ – ۴۰ روزگی بلدرچین های ماده در پیک تولید هستند .   تولید تخم بالا : در صورت پرورش صحیح ، این پرندگان در سال اول تولید توانایی تولید ۲۶۰ تخم را دارا می باشند . 
  کوتاه بودن فاصله میان نسل ها : توان بلدرچین در تولید ۴ – ۳ نسل در سال اول تولید این امکان را برای محققین فراهم آورده است تا از آن به عنوان پرنده ای آزمایشگاهی استفاده نمایند . دوره انکوباسیون کوتاه : جوجه کشی تخم این پرنده ۱۸ – ۱۷ روز طول می کشد .   تراکم بالای پرورش : با توجه به اینکه جثه این پرنده کوچک و نیز به سطح آبخوری و دانخوری کمتری احتیاج دارد در مقایسه با دیگر پرندگان تعداد پرنده بیشتری در واحد سطح میتوان پرورش داد . 
 واکسیناسیون کمتر : با توجه به اینکه گونه های بلدرچین در برابر برخی از بیماری های رایج طیور حساسیت کمتری دارند در نتیجه به واکسیناسیون کمتری احتیاج دارند .

  برگشت سریع سرمایه : با توجه به اینکه سن بلوغ بلدرچین ۵۰ – ۴۰ روزگی می باشد در نتیجه می توان گوشت و تخم این پرنده را سریع به بازار عرضه نمود .
ارزش غذایی بالای گوشت و تخم بلدرچین

در کشور ما بعد از انقلاب برای اولین بار پرورش بلدرچین در استان یزد آغاز گردید که به صورت مجتمع شامل واحد مادر ، گوشتی ، بسته بندی و جوجه کشی اداره می گردد . بلدرچین دارای گوشتی با پروتئین بالا و درصد چربی کمتری می باشد که برای کودکان و بیماران بسیار سودمند و مفید می باشد . تخم بلدرچین بیضی شکل می باشد که وزن آن ۱۵ – ۸ گرم و رنگ آن معمولا سفید با خال های سیاه یا قهوه ای تا آبی و زرد نخودی مایل به سبز می باشد . الگوی تخم و رنگ تخم بلدرچین منحصر به فرد است و منبع خوبی از ویتامین ها (به جز ویتامین c ) می باشد . کیفیت تخم بلدرچین بالاو میزان کلسترول آن از تخم مرغ کمتر است . تعیین جنسیت جوجه بلدرچین از سن ۱ روزگی صورت می گیرد که این کار نیازمند افراد آموزش دیده و ماهر می باشد . اما از سن ۳ هفتگی می توان نرها و ماده ها را به وسیله رنگ پر های ناحیه سینه از یکدیگر تشخیص داد. پرهای سینه ای نرها به رنگ قرمر مایل به قهوه ای و ماده ها به رنگ خرمائی سوخته ( خاکستری با نقاط سیاه رنگ ) روی آنها می باشد . وزن جوجه های تازه هچ شده در حدود ۱۰ – ۵ گرم می باشد که درسن ۵۰ – ۴۰ روزگی به بلوغ می رسند . وزن بلدرچین های نر بالغ ۱۵۰ – ۹۰ گرم و ماده ها ۱۸۰ – ۱۱۰ گرم می باشد . همچنین تعداد کروموزوم های بلدرچین ۷۸ می باشد که شش جفت آنها کروموزوم های بزرگ ، شش جفت متوسط و ۲۷ جفت میکروکروموزوم می باشند که کروموزوم های جنسی از نوع بزرگ می باشند .

 جوجه کشی :

تخمگذاری بلدرچین ها از بعد از ظهر شروع و در غروب پایان می پذیرد که بر اساس فصل ، شرایط آب و هوائی و برنامه کاری جمع آوری تخم ها چندین بار در طول این مدت صورت می پذیرید . دمای مناسب محل ذخیره سازی تخم ها ۵/۱۵ – ۵/۱۲ درجه سانتیگراد و با رطوبت ۸۰ – ۷۵ % می باشد که این شرایط برای ذخیره تخم ها در مدت زمان ۷ – ۵ روز است . قبل از قرار دادن تخم ها در داخل در دستگاه ستر باید تخم های آلوده را به وسیله کاغذ سمباده یا پارچه پشمی سفت به آرامی تمیز و در محلول گرم ( ۳/۴۳ درجه سانتیگراد ) ضدعفونی کرد . سپس آنها را در دمای ۱/۲۱ درجه سانتیگراد و رطوبت ۷۵ % به مدت ۲۰ دقیقه به نسبت ۲۰ گرم پرمنگنات پتاسیم و ۴۰ سی سی فرمالین گازدهی می نمایند . سپس تخم ها را در داخل دستگاه ستر قرار می دهند .

 پرورش جوجه :

دمای آغازین جهت پرورش جوجه بلدرچین در زیر مادر مصنوعی و در بالای سر جوجه ۳۵ درجه سانتیگراد می باشد که این دما هر چهار روز یک بار ۸/۲ – ۵/۲ درجه کاهش می یابد تا به ۲۱ درجه سانتیگراد برسد . معمولا برای هر جوجه ۱۵۰ سانتیمتر مربع فضا تا سن ۳ هفتگی در نظر می گیرند . استفاده از آب شکر ۸ % در ۳ – ۲ روز اول نتیجه خوبی را در بر خواهد داشت . برای جوجه بلدرچین ها تا سن ۳ هفتگی ۲ سانتی متر دانخوری و ۱ سانتی متر آبخوری به ازاء هر قطعه در نظر می گیرند . در دو هفته اول نوررسانی ۲۴ ساعته می باشد که پس از آن تا ۱۲ ساعت کاهش می یابد .

 پرورش نیمچه :

معمولا از دو روش برای پرورش بلدرچین استفاده می شود : ۱ – بستر ۲ – باتری که اخیرا مورد استفاده قرار می گیرد که دارای مزایایی همچون تعداد جوجه بیشتر در واحد سطح ، نیروی کار کمتر ، بهداشت بهتر ، سهولت در حذف ، درمان و پیشگیری و استفاده بهتر از سطح می باشد . دمای مورد نیاز نیمچه ها ۲۸ – ۲۱ درجه سانتیگراد می باشد و از ۱۲ ساعت نور تا سن ۵ هفتگی که بلدرچین ها به قفس های تخمگذاری منتقل می شوند بهره می برند . برای رشد بهتر ، نرها و ماده ها جدا از یکدیگر پرورش داده می شوند . در این سن در بستر به ازاء هر نیمچه ۱۸۰ – ۱۵۰ سانتیمتر مربع بسته به نوع جوجه وفصل در نظر می گیرند . برای هر جوجه ۳ – ۵/۲ سانتیمتر دانخوری و ۲ – ۵/۱ سانتیمتر آبخوری در نظر می گیرند . در صورت استفاده از آبخوری نیپل ، هر نیپل برای ۱۵ پرنده در نظر گرفته می شود .

 پرورش بلدرچین مادر :

در حالت تجاری بلدرچین ها در قفس های توری به ظرفیت ۲۰ تا ۳۰ و حتی ۴۰ بلدرچین پرورش داده می شوند . معمولا به ازاء هر بلدرچین ۲۰۰ – ۱۵۰ سانتیمتر مربع فضا در قفس در نظر گرفته می شود . مقدار فضای دانخوری ۳ – ۵/۲ سانتیمتر به ازاء هر قطعه می باشد . مقدار فضای آبخوری معمولا عامل محدود کننده ای در سیستم قفس نیست . قفس ها معمولا تا ۸ ردیف نصب می شوند . سن فروش بلدرچین ها معمولا ۱۸ – ۱۷ هفتگی می باشد .

بیماری ها :
بلدرچین معمولا به بیماری های زیر حساسیت بیشتری دارد :

۱ - مارک : که واکسیناسیون آن در سن ۲۰ روزگی و با تزریق در ناحیه گردن صورت می گیرد . 
۲ -  نیوکاسل : که واکسیناسیون آن همزمان با مارک به صورت قطره چشمی صورت می گیرد و هر ۳ ماه یک بار به صورت اسپری مصرف می گردد . 
۳ -  آبله : که واکسن آن در ۸ -۶ هفتگی مصرف می گردد .

از دیگر بیماری هایی که بلدرچین را درگیر می نماید می توان به کوکسیدیوز ، کانی بالیسم ، سالمونلا ، ورم روده ای قرحه ای و برونشیت اشاره کرد .
▪ درصد تلفات بلدرچین در سنین مختلف به قرار زیر می باشد :
۱۰- ۱ روزگی : ۲ %
۱۰ روزگی تا شروع تخمگذاری ۲%
دوره تخمگذاری (۱۰ ماه ) ۱۵%  


منبع :  farmna

تاریخچه پرورش بلدرچین

بلدرچین همان طوری که قبلاً ذکر نمودیم پرنده ای آوازه خوان و زیباست. نگهداری آن در گذشته های خیلی دور تنها به همین علت بوده است ولی کم کم و به مرور زمان انسان دریافت که بلدرچین ها علاوه بر اینکه پرنده هایی زیبا و آوازه خوان هستند پرنده هایی کثیرالتخم نیز هستند و از آن ها برای تولید تخم می توانند بهره برند که پس از گذشت زمانی دیگر پی به تولید خوب گوشت و کوتاهی سنول این پرنده ی آوازه خوان که پیشتر برای مسابقات از آن ها استفاده می کردند بردند که در برحه های زمانی مختلف به شرح زیر تاریخچه را قسمت بندی می کنیم :

1-      حدود سال های 1100 میلادی که در این زمان کارهای ابتدایی بر روی اهلی کردن بلدرچین و به ادعای ژاپنی ها در ژاپن و سپس در کره و چین صورت پذیرفته که این مسئله به صورت بسیار ابتدایی و سنتی ادامه داشته و همانطور که اشاره شد تنها به عنوان پرنده ای زینتی کاربری داشته.

2-      حدود سال های 1000 میلادی، در این دوران کم کم به بلدرچین ها به دید تولیدی نگاه می شد و توجه کشاورزان و دامداران را به سوی خود جلب کرد که همان زمانی که تولید تخم بلدرچین نیز در اذهان مورد بررسی و توجه برای تولید انبوه بود.

3-      سال های 1915 – 1910 در این سال ها جوجه کشی بلدرچین ها همزمان با تولید و ساخت دستگاه انکوباتورهای نفتی رایج تر شد و کلاً مبحث تولید جوجه های یکروزه حتی به کمک مرغهای کرچ در این زمان سرعت بیشتری از قبل گرفت و تولید تخم بلدرچین بیش از سایر خصوصیات مورد توجه واقع شد.

4-      اوایل سال 1930 سال هایی که سرعت چیده شدن مقدمات یک پرورش صنعتی برای بلدرچین ها شدت بیشتری گرفت و انتقال این تکنولوژی به سایر نقاط جهان آغاز شد و کم کم به جهانی شدن این حرفه ی دامپروری نزدیک می شد و کشورهایی نظیر اروپا ، ایالات متحده ی آمریکا که در سال های 1870 با این پرنده آشنا بودند به این تکنولوژی جدید پرورش این موجود مبادرت ورزیدند و علاوه بر بررسی های پرورشی به لحاظ تغذیه، مدیریت و بیماری ها به بررسیهای فیزیولوژیکی، توکسی کلولوژیکی و پاتولوژیکی این حیوان پرداخته شد.

5-      سال های آخر دهه ی 90 میلادی در این سال ها همزمان با ورود پرورش بلدرچین و تکنولوژی پرورش آن به ایران و بومی سازی علم بسیار کارآمد پرورش بلدرچین در نقاط دیگر جهان نظیر کشورهای کانادا، آمریکا، انگلستان و فرانسه سرعت تولید علم پیرامون این مقوله شدت گرفت و به شکلی رقابتی در آمد که البته شایان توجه می باشد که با توجه به امکانات بسیار کم و شرایط نا مساعد ایران پژوهشگران ایرانی نیز در این علم تلاش های در خور سپاس و توجه به امکانات بسیار کم و شرایط نامساعد ایران پژوهشگران ایرانی نیز در این علم تلاش های در خور سپاس و توجه از خود نشان دادند و باعث شد تا رفته رفته توجه عمومی به این پرنده و تولیدش جلب شود و راه بازارهای ایران و سرمایه گذاری در این بخش تا حدودی باز شود . البته باید توجه کرد که هنوز باید بر روی این محصول کار شود و تولید هم محصولات و هم علم این پرنده را از بخش های مرکزی ایران خارج و به سراسر ایران کشاند.

نگهداری و پرورش جوجه‌ها

جوجه‌ها يا در دستگاه های چند طبقه مادر مصنوعی و يا در کف سالن پرورش داده می‌شوند. دمای محل بايد در اوايل پرورش 36 – 35 درجه سانتی گراد باشد. سپس حرارت سالن بازاء هر هفته 3 درجه سانتی گراد کاهش می‌يابد اما به هيچ وجه نبايد دمای سالن به کمتر از 22 دجه سانتی‌گراد کاهش يابد. پرورش در قفس های بزرگ کف شبکه‌ای نيز امکان پذير است. جهت جلوگيری از نوک زدن يا کانی باليسم انجام نوک چينی و کاهش شدت نور سالن و يا آويزان نمودن دسته‌های يونجه خشک مفيد می‌باشد 20 عدد بلدرچين سه هفتگی را می‌توان در فضای به وسعت 30*30 سانتی متر جا داد. پس از گذشت 5 هفته بلدرچين‌ها به قفس‌های مخصوص تخم گذاری منتقل می‌گردد. اگر پرورش درکف سالن در نظر گرفته شود بايد قوطی های ويژه بلدرچين تهيه شود. داخل قوطی های تخمگذاری بايستی کاه يا علف گذاشته شود.
تامين روشنايی داخل سالن در هفت روز اول 5 – 2 لامپ بصورت 24 ساعت و 40 – 8 روز بعدی طول طبيعی روز و يا 8 ساعت با 2 لامپ، بعد از 41 روز 16 ساعت با 2 لامپ مناسب می‌باشد. رنگ پرهای قسمت بالايی سينه و گردن در بلدرچين نر بالغ قهوه ای مايل به قرمز و در ماده‌ها رنگ خاکستری با خالهای سياه تزئين شده است.

منبع : تبیان

توليدمثل بلدرچين

جهت اينکار غالبا از دستگاههای جوجه‌کشی استفاده می‌شود، البته بلدرچين در کوتاه‌مدت به بلوغ جنسی می‌رسد. جنس ماده در 42 روزگی شروع به تخم گذاری و در بلدرچين نر از36 روزگی توليد اسپرم می‌کند و اگر بازاء 3 – 2 ماده بايد يک نر در نظر گرفته شود شانس نطفه‌دار بودن تخم‌ها افزايش می‌يابد. جهت تکثير و توليد مثل از بلدرچين مادر و تخم های بدست آمده از آن نيز می‌توان بهره جست.
بلدرچين های مادر در روزهای 56- 60 به اوج تخمگذاری خود می‌رسد و در صورت افزايش مدت زمان روشنايی از فروردين لغايت شهريور 100- 50 تخم می‌گذارند پس از اين مدت وارد تولک 5/1 ماهه می‌شوند. در پرورش مدرن و در شرايط صنعتی در طول سال از يک قطعه بلدرچين 300 – 250 تخم برداشت می‌شود.
شرايط ايده‌ال نوردهی و ايجاد روشنايی در سا لن 18 – 14 ساعت در روز می‌باشد. در انتخاب تخم‌ها جهت استفاده در جوجه‌کشی بايد به نکاتی همچون پاکيزگی، سالم بودن و وزن تخمها توجه نمود. اگر مجبور به ذخيره تخم‌های بدست آمده از مادران مولد باشيم بايد در شرايط مناسب يعنی در دمای
18 – 16 درجه سانتی گراد و رطوبت 80 – 75% نگهداری کرد . اگر تعداد تخم توليد شده کمتر از ظرفيت ماشين جوجه‌کشی باشد می‌توانيم تخم های بدست آمده را تا 15 – 10 روز در شرايط محيطی فوق الذکر ذخيره و نگهداری نمائيم.
تخم‌ها در روی راک به طور افقی يا بشکلی که نوک تيز آن در قسمت پائين قرارگيرد گذاشته می‌شود، درصورتی که تخم بلدرچين بيشتر از يک هفته جهت جوجه‌کشی ذخيره و نگهداری شود بايد هر روز با جابجا نمودن، وضعيت آنها را تغيير داد.
در توليد جوجه بلدرچين توسط ماشين جوجه‌کشی رعايت 4 شرط دما، رطوبت و تهويه مناسب و جابجا کردن الزامی است.
دمای ماشين جوجه‌کشی بايستی 5/37 درجه سانتی گراد باشد اما دو روز آخر درجه حرارت ماشين جوجه‌کشی کاهش داده می‌شود.
در 14 روز اول تخم‌های داخل ستری بلافاصله هر 4 – 2 ساعت يکبار و يا حداقل روزی 5 بار جابجا می‌شوند. اگر اين کار توسط دستگاه و به صورت اتوماتيک باشد بازاء هر يک ساعت يکبار انجام خواهد گرفت و در دو روز آخر تخم‌ها به هچری انتقال داده می‌شوند.
تخمهای بلدرچين بعد از 18 – 17 روز هچ می‌شوند. تعداد جوجه‌های هچ شده بازاء هر يکصد تخم راندمان هچ را مشخص می‌کند. تعداد تخم‌های بارور بازاء هر يکصد تخم نيز ميزان باروری را تعيين می‌کند. بهترين موقع تعيين درصد ( باروری و راندمان هچ )در زمان انتقال تخم‌ها از ستری به هچری می‌باشد.

پرورش بلدرچین

مقدمه :
پرورش بلدرچين بدليل کوچک بودن جثه پرنده و امکان پرورش چند صد قطعه آن در يک فضای کوچک و سرمايه‌گذاری اندک جهت تامين وسايل و تجهيزات پرورش از جايگاه بالقوه‌ای برخوردار می‌باشد.
نظر به اينکه مدت پرورش بلدرچين تا زمان کشتار 6 هفته بطول می‌انجامد لذا مقدار مصرف دان در اين مدت نيز به تناسب کم خواهد بود. بهمين جهت بحران های اقتصادی در پرورش بلدرچين تاثير چندانی نخواهند داشت. علاوه بر اين پرورش تجاری بلدرچين در شرايط روستايی از جايگاه ممتازی برخوردار می‌باشد. ولی به دليل آزاد پرواز بودن اين پرندگان نگهداری آنها در اماکن سربسته مناسب و بهتر می‌باشد.
گوشت بلدرچين بعلت پائين بودن چربی و کلسترول آن در مقايسه با سايرمنابع پروتئين حيوانی از ويژگی و جايگاه خوبی برخوردار می‌باشد.

محصولات:
بلدرچين سالانه در حدود 300- 250 عدد تخم می‌گذارد. وزن هر يک از تخمهای بلدرچين مابين 9 الی 12 گرم می‌باشد. شکل تخم کروی رنگ پوسته آن از قهوه‌ای سير تا آبی و سفيد متغير بوده و دارای رنگدانه‌های سياه و آبی است. تخم بلدرچين در مقايسه با تخم‌مرغ از نظر آهن و فسفر غنی و دارای طعم شبيه تخم‌مرغ می‌باشد و بصورت آب پز، سرخ کرده سرو می‌شود. سن کشتار 6 - 5 هفتگی، وزن زنده 150 - 120 گرم و وزن لاشه 115- 105 گرم می‌باشد که در صورت اصلاح نژاد، توليد گوشت اين حيوان می‌تواند افزايش يابد. گوشت بلدرچين نرم، تيره و لذيذ بوده و همانند گوشت مرغ بدلخواه شخص در پخت غداهای مختلف استفاده می‌شود. قبل از بسته بندی، عضلات سينه استخوان گيری می‌شود. ولی ران همانطور با استخوان بسته بندی و در مراکز عرضه به فروش می‌رسد . گوشت بلدرچين سرشار از ويتامين های B1-B2-B6 ، مواد معدنی، اسيدهای چرب و اسيدپانتوتنيک می‌باشد.

پرورش بلدرچين:
افرادی که علاقمند به پرورش بلدرچين جهت نوليد گوشت باشند بايد جوجه‌‌های آن را خودشان توليد و تکثير نمايند. زيرا محلی در ارتباط با توليد انبوه جوجه بلدرچين و يا کارخانه جوجه‌کشی ويژه بلدرچين فعلا وجود ندارد. جهت ايجاد تاسيسات مربوط به پرورش بلدرچين نيز محلی را که دارای آب، برق و راه مناسب است انتخاب کنند. همچنين دارای امکانات لازم نسبت به حمل محصولات توليدی به بازار باشند و از طرفی به دليل ايجاد بوی نامطبوع در محلی خارج و دور از محل سکونت پرورش داده شود. به همين دليل نياز به ايجاد سالن‌های جداگانه جهت پرورش مولدين و جوجه‌ها می‌باشد.
سمت و سوی سالن‌ها از نظر آفتابگير بودن مهم و با اهميت می‌باشد مثلا در مناطق گرمسير قسمت طولی سالن‌ها بايد در جهت شرق و غرب ساخته شود. اگر سايبان ساختمان هم مقداری طولانی در نظر گرفته شود از افزايش دمای داخل سالن در فصل تابستان کاسته خواهد شد زيرا در اين فصل خورشيد مدار عمودی را طی می‌کند. اما در مناطق سردسير طول سالن در جهت شمال و جنوب ساخته می‌شود با اين کار سالن‌ها در فصل زمستان آفتاب گير خواهند بود.
مکانهای بادگير، ارتفاعات و کنار دريا محلی مناسب برای پرورش بلدرچين محسوب نمی گردد. داخل سالن پرورش بر اساس برنامه و نحوه پرورش (داخل قفس و يا کف سالن )، ظرفيت جوجه‌ريزی در نظر گرفته شده و سرمايه موجود پرورش دهنده و. .. آماده سازی می‌گردد.
اگر پرورش در کف سالن مد نظر باشد از بستر استفاده می‌شود در اين سيستم ارتفاع بستر در فصل تابستان 5 -3 سانتيمتر و در فصل زمستان 8 - ۵ سانتيمتر در نظر گرفته می‌شود و با کاه، تراشه نجاری، پوسته برنج و يا خاک اره می‌پوشانند.
درجه حرارت مطلوب در پرورش بلدرچين بالغ مابين 27 - 21 درجه سانتی گراد می‌باشد. سيستم نگهداری در قفس نيز متداول می‌باشد که کف قفس را می‌توان در اندازهای مختلف ( 25* 15، 20 * 15، 15 * 15 ) انتخاب کرد اما ارتفاع بايد بين 17 - 15 سانتی متر باشد. در قفس‌هايی با ابعاد ذکر شده می‌توان 4 - 2 بلدرچين نگهداری کرد. در ابعاد کوچک يک نر و يک ماده، اما در ابعاد بزرگ بازاء 3 -2 بلدرچين ماده يک بلدرچين نر مناسب می‌باشد.
در قفس های سيستم آپارتمانی، جهت جمع آوری فضولات، قسمت تحتانی هر قفس با کف فلزی پوشانده می‌شود، فضولات جمع شده يا بصورت اتوماتيک و يا بصورت دستی تخليه و پاک‌سازی می‌شود. در قفس‌های کاليفرنيايی، مدفوع مستقيما به کف سالن ريخته و در آنجا جمع می‌شود فضولات توليد شده به صورت مستمرتخليه می‌شود.
شبکه‌های کف قفس در هر نوع آن بايد به ابعاد 5/1* 1 سانتی متر و شبکه سقف و ديواره‌ها 4 *5/2 و يا 5 * 2 سانتی متر بهتر است باشد. جهت سرازير شدن تخم‌ها، کف بايد با زاويه 15 درجه ساخته شود و به منظور جلوگيری از شکستن تخم‌ها در اثر برخورد با جدار شبکه فلزی، سرتاسر شبکه محل تجمع تخم‌ها با ابر پوشانده شود. اين عمل در جلوگيری از شکسته شدن تخم‌ها بسيار مفيد می‌باشد. پرورش بلدرچين بصورت گروههای بزرگ نيز در داخل قفس امکان پذير می‌باشد، اما تراکم آنها نبايد از 50 قطعه بيشتر باشد.
در اين روش ابعاد مختلف قفس بر اساس تعداد بلدرچين بشرح ذيل ميباشد:
بازاء هر 25 قطعه بلدرچين = 30*60*60
بازاء هر 50 قطعه بلدرچين = 30*120*60

بمنظور کنترل و جلوگيری از امکان جست و خيز و پرواز و ايجاد زخم ارتفاع قفس‌ها نبايد بيشتر از cm۳۰ باشد.

منبع : تبیان

آماده سازی سالن ها جهت پرورش بلدرچین

در ابتدا باید به این نکته اشاره کرد که مراحل ذیل باید دقیقاً به ترتیب ذکر شده انجام شود:

مرحله پاکسازی :

همانطور که از نام این مرحله پیداست باید در این قسمت پس از تخلیه بلدرچین های دوره قبلی ابتدا دان باقی مانده از آن دوره را در محیطی دور از سالن معدوم نماییم و از مصرف مجدد آن ها به شدت خودداری کنیم چون نگهداری آن ها ممکن است سبب فراهم آمدن زمینه های فساد یا جلب برخی از جانوران موزی را به سمت آن ها گردد.

پس از تخلیه دان از سالن ها به سراغ سیلوها رفته و دان آن ها را با رعایت مسائل بهداشتی تخلیه می کنیم البته دانی را که از سیلوها به این ترتیب جمع آوری می کنیم می توانیم برای بلدرچین های مسن دوره یا فارم های دیگر مورد استفاده قرار دهیم.

برای جلوگیری از تهاجم برخی از موجودات موزی به درون سالن باید خروجی های سالن را بست و نسبت به سمپاشی آن اقدام نمود و پس از اتمام سم پاشی باید به مدت یک شبانه روز از ورود به سالن و باز کردن درب ها و دریچه ها خودداری کرد تا سم بر حشرات به خوبی تاثیر کند در حین سم پاشی باید به ترتیب اهمیت قسمت های مهم سالن را دسته بندی می کنیم.

کف سالن از سایر قسمت ها اهمیت بیشتری دارد، در مرحله بعد از تخلیه دان و زمانی که آب و برق سالن را قطع کردیم باید کلیه تجهیزات درون سالن را به طور کامل از جمله آبخوری ها، دانخوری ها و تله ها را خارج نمائیم و به طور کامل آن ها را با آب، اسکاج و مواد شوینده بشوئیم.

کود سالن ها را باید بسیار با دقت از سالن ها خارج کنیم و حداقل در 2 کیلومتری سالن دپو کنیم پس از خروج کودها باید به کمک ابزاری مثل جارو، برس یا کاردک سطوح ناصاف سالن را از بقایای به جا مانده از بلدرچین های دوره قبل مخصوصاً هیترها، فن ها و تمام اقسام سیستم کولینگ را پاک نماییم و هیچ اثری را از ناپاکی یا گرد و غبار باقی نگذاریم.

پس از پاکسازی درون سالن به پاک سازی خارج و اطراف سالن می پردازیم که در پاکسازی خارج ابتدا به سراغ علف های هرز می رویم و به کمک شعله یا علف هرزکش ها نسبت به از بین بردن آن ها اقدام می کنیم و یک لایه از خاک اطراف سالن را توسط لودر بر می داریم بعد از علف هرزها باید جوی های آب و فاضلاب خارج سالن را تمیز نموده تا از جذب جانوران موذی به آن ها جلوگیری کنیم.

مرحله شستشو :

بعد از اینکه سالن از قطعات درشت آلاینده ها تمیز شد باید ذرات ریز را تمیز کنیم که انجام این عمل تنها به کمک آب امکان پذیر است که حتی الامکان با آب ولرم و با فشار از سقف شروع و بعد دیواره ها و در نهایت کف سالن ها را همراه با ریکای 5/0 در 1000 شستشو می دهیم و بعد از سالن ها به سراغ سایر بخش ها نظیر اتاقک هیتر، کولینگ، حوضچه های کولینگ، اتاق ها و لوازم پرسنل واحد می رسیم و در آخرین قسمت از مرحله شستشو وسایل و تجهیزات درون سالن را که قبلاً از سالن خارج شده بودند با دقت تمام و به کمک مواد شوینده می شوئیم و آن ها را در محلی مناسب و پاکیزه نگهداری می کنیم.

مرحله تعمیرات :

در زمانی که هیچ پرنده ای در سالن حضور نداردمی توان سیستم های تاسیساتی واحد را چک کرد و در صورت نیاز به سرویس و تعمیر اقدام نمود. در مورد ساختمان نیز باید تمام منافذ ریز و درشت واحد پرورش به طور کامل ببندیم تا از کوران سیستم و ورود حشرات و برخی جانوران مثل موش ها جلوگیری شود.

مرحله شستشوی مجدد :

بعد از تعمیرات باید دوباره با دقت بیشتری سالن ها را مطابق مراحل شستشوی اولیه بشوئیم و از رفت و آمدهای غیر ضروری خودداری کنیم و سالن را برای مرحله ضدعفونی آماده نمائیم که باید برای تعیین نوع ماده ضدعفونی از سالن به ترتیب زیر نمونه تهیه کنیم؛ از هر دیوار یک عدد، از هر چهارچوب یک عدد، از هر طرف کف یک عدد نمونه جمع آوری کنیم.

مرحله ضدعفونی :

در این مرحله کف و دیوارهای سالن به ویژه گوشه های سالن و دیواره های خارجی را تا فاصله 2 متری با شعله افکن ضدعفونی می کنیم و پس از گذشت مدتی، با بستن کامل خروجی ها باید از مواد ضدعفونی کننده ای مانند باکترجنت 2% یا فرمالین 10% استفاده کنیم و تا یک شبانه روز از باز کردن در و پنجره ها جلوگیری کنیم تا مواد به خوبی بر روی میکرو ارگانیسم ها اثر کند.

علاوه بر سالن مطابق مراحل قبل سایر قسمت های ذکر شده در مراحل پیشین را نیز ضدعفونی می کنیم و تنها در ضدعفونی کردن سیلوها از فرمالین 4% استفاده می کنیم.

پس از ضدعفونی، مجدداً نمونه برداری کرده که در هر 1000 سانتی متر مربع از کف نباید بیش از 5000 عدد کلنی و در دیوارها، چهارچوب ها و کنج ها نباید بیش از 500 عدد کلنی باشد همچنین در جواب حاصل از 2 نمونه درزها و 20 نمونه دان خوری نباید هیچ اثری از سالمونلا باشد، می پردازیم.

در آخر باید لوازم و تجهیزات مربوطه را به سالن باز گردانیم و سپس در سطح سالن مخلوط 10 به 200 آهک و سولفات آمونیوم را بپاشیم و به ازای هر متر مربع یک لیتر آب به روی آن ها بپاشیم. بعد از ضدعفونی مرحله دوم یکبار دیگر شعله افکنی را انجام می دهیم و خارج سالن را نیز آهک پاشی می کنیم.

مرحله قرنطینه :

در این مرحله باید از رفت و آمدهای غیر ضروری به سالن جلوگیری کنیم و در موارد ضروری از لباس های مخصوص جهت ورود به سالن ها استفاده کنیم و وسایل نقلیه ای که قصد ورود به محوطه را دارند ضدعفونی کرده و وسایل ورودی به سالن را دود می دهیم و از ورود حیوانات متفرقه به سالن جلوگیری به عمل می آوریم.

مرحله پخش پوشال برای موارد پرورش در کف :

اصل ریختن پوشال در سالن برای این است که برای پرنده جایگاهی نرم و راحت فراهم آوریم که همانطور که خواهیم گفت می توان از ماسه، خاک اره، کاه خرد شده یا سبوس استفاده کرد که البته بهترین آن ها همان پوشال است؛ نقش دیگر پوشال این است که می تواند به عنوان عایق در کف عمل کند ولی باید توجه داشت چون بلدرچین پرنده ای با جثه کوچک است تکه های درشت و یا حتی قطعات چوب در پوشال موجود نباشد زیرا باعث اذیت و یا حتی گاهی زخمی شدن حیوان می شود و از طرف دیگر باید فاقد قارچ باشد و اصولاً ظاهری تمیز را دارا باشد.

چیدن تجهیزات :

در این قسمت می توان وسایل و تجهیزات شسته و ضدعفونی شده را نصب کرد و یا نسبت به چیدن آن ها اقدام نمود از جمله وسایلی که می توان نام برد آبخوری ها، دانخوری ها و لامپ ها می باشد.

دود دادن :

5 روز قبل از ورود پرنده ها به سالن باید عملیات دود دادن در سالن را شروع کنیم که به ترتیب زیر عمل می کنیم :

      ظروف فلزی یا سفالی یا آجرهایی را که می خواهیم بروی آن ها واکنش دودزایی انجام دهیم در سالن می چینیم که حجم آن ها باید معادل 5 برابر آنچه می خواهیم درونشان بریزیم باشد.

       برای عملکرد بهتر سعی شود تا دمای سالن در حدود 25 درجه سانتی گراد و رطوبت آن معادل 65% باشد.

       تمام منافذ را کاملاً ببندیم و از ورود و خروج هوا جلوگیری کنیم.

        اول باید پرمنگنات و سپس فرمالین را بریزیم چون عکس این عمل باعث شعله ور شدن واکنش می شود که خطرناک است.

       هرچه تعداد ظروف را بیشتر انتخاب کنیم بهتر است.

       برای ریختن فرمالین بر روی پرمنگنات از انتهای سالن شروع می کنیم تا به ابتدای سالن برسیم ولی قبل از آن باید تمام ظروف حاوی پرمنگنات باشند.

       حتماً از ماسک استفاده کنیم.

       یک شبانه روز بسته بودن منافذ و درب و پنجره ها ادامه داشته باشد و پس از آن با باز کردن درب و پنجره ها و روشن کردن هواکش ها نسبت به خارج کردن دود اقدام کرده و از خروج کامل آن از سالن اطمینان حاصل نمائیم چون بر روی رشد بلدرچین ها تاثیر سوء دارد.

مرحله گرم کردن یا سرد کردن سالن :

با توجه به سن بلدرچین هایی که قرار است به سالن وارد شوند باید دما را تنظیم کنیم که این امر بستگی به اقلیم واحد و فصل پرورش دارد و همانطور که گفتیم چون پرنده به اکسیژن زیاد نیاز دارد در فصل سرما فقط از هیتر یا مادر مصنوعی جهت گرم کردن استفاده می کنیم و همچون بخاری ها به دلیل واقع بودن در سالن مقدار زیادی از اکسیژن سالن را مصرف نمی کنند.

مراحل متفرقه :

       دان را ازقبل تهیه و آماده کرده باشیم.

       فرم سر سالن آماده باشد.

      تانکرهای سوخت را آماده و پر کنیم.

       تجهیزات ذخیره سالم و آماده باشند.

      برنامه واکسیناسیون و واکنش های مورد نظر و دارای تاریخ اعتبار تا پایان دوره را قبلاً آماده کنیم.

       برنامه کارشناسان و کارگران را قبلاً تهیه کرده باشیم.

       جهت حمل و نقل باید از کامیون هایی با مشخصات زیر استفاده شود :

       ضدعفونی شده باشد.

       سالم باشند.

      باک آن ها ازقبل پر شده باشد.

      راننده با تجربه باشد.

       مجهز به قفسه بندی باشد.

       تجهیزات حرارتی و برودتی داشته باشند.

       سیستم فنری خوبی داشته باشد.

       حمل پرنده ها باید سریع و آرام باشد، در بین راه توقف نکنیم و در صورت اضطرار در محل های مناسب توقف نماییم و از محل های پر ترافیک حرکت نکنیم، راه های طولانی را انتخاب نکرده و بارگیری و تخلیه را باید سریع و آرام انجام دهیم، در زمان ورود و خروج کارتن ها از کامیون جعبه ها باید سریع و آرام انجام دهیم، در زمان ورود و خروج کارتن ها از کامیون جعبه ها باید به صورت افقی باشند، ظرفیت استاندارد کامیون رعایت شود.

       قبل از حرکت زمان رسیدن کامیون را به واحد اطلاع دهیم و کارشناس در زمان دریافت حضور داشته باشد.

      قفس ها نیز در سالن هایی با متد قفس جزء تجهیزاتی محسوب می شوند که باید به خوبی تمام مراحل شستشو و ضد عفونی را طی کنند.

 

قفس بلدرچین

برای پرورش بلدرچین دو نوع قفس را در نظر می گیریم اولی قفس گوشتی و دومی قفس تخم گذار است که برای گله های تخم گذار می توان از قفس مرغ های تخم گذار استفاده نمود با این تفاوت که تعداد بلدرچین را در هر قفس 2 برابر تعداد مرغ در نظر گرفت در غیر این صورت می توان قفسی با مشخصات زیر در نظر گرفت که این عمل بسیار بهتر است.

به عنوان دیواره ها و کف قفس می توان از توری به نام تور صنعتی استفاده کرد و یا مفتول شماره یک را با فاصله 15 – 10 میلیمتر به یکدیگر جوش داد، ابعاد قفس را 13×20 سانتی متر در نظر می گیریم و برای ارتفاع در قسمت جلویی قفس 20 سانتی متر و برای قسمت عقبی قفس 14 سانتی متر را محاسبه می نماییم و شیب 12 درصد را به قفس می دهیم که البته این ارقام ذکر شده برای یک قطعه بلدرچین گوشتی یا تخم گذار می باشد و می توان این ارقام را هرکدام تا نهایتاً 10 برابر نمود و در هرکدام 10 قطعه بلدرچین قرار داد  و یا قفس را با طول و عرض سالن یکسره کرد که زیاد به صلاح نیست ولی بهترین حالتی که تجربه شده به ویژه در گله های تخم گذار تعداد 30 قطعه در قفس هایی به ابعاد 90 در 40 در 20 است.

برای قفس های گوشتی شیب نداریم و ارتفاع تمام قفس را برابر 20 سانتی متر قرار می دهیم.

و نکته دیگر اینکه به طور کل برای تمام گله های بلدرچین می توان قفس ها را در 8 ردیف با فاصله ی 70 سانتی متری و نهایتاً 5 طبقه با ارتفاع 110 سانتی متری نصب نمود که اگر قصد قرار دادن آبخوری ها را در میان دو قفس داشته باشیم بهتر است قفس ها را از نوع متحرک هر نوع قفس تهیه کنیم که خود قفس ها با حالات قرار گیری و نوع کاربری شان به اقسام مختلفی طبقه بندی می شوند که به شرح زیر می باشد.

قفس های مطبق یا باتری :

این قفس ها که در دو ردیف کاملاً به هم چسبیده ساخته می شوند به طور کامل بر روی یکدیگر قرار می گیرند و توانایی نصب در نهایت طبقات یعنی 5 طبقه را دارند به لحاظ اقتصادی اگر یک سیستم دودکش مناسب داشته باشیم بهترین نوع قفس را داریم زیرا به میزان 5 برابر کف یعنی حدود 240 – 270 قطعه بلدرچین در این قفس های 5 طبقه در واحد متر مربع پرورش می دهیم. و برای جمع آوری کودها در زیر قفس ها نوارهای کودکش و یا سینی های متحرک قرار می دهیم.

قفس های منبری :

اسم این قفس ها به این خاطر است که پس از این که کاملاً نصب شدند به شکل یک منبر در می آیند و در کل به دو صورت نصب می شوند که در حالت اول یا نیمه متراکم تنها حدود 25% کف قفس بالایی روی سقف قفس پایینی قرار می گیرد که برای جمع آوری کود بلدرچین ها در این قفس از روش گودال عمیق استفاده می کنیم که از مضرات این سیستم احتمال انتشار گازهای مرگبار آمونیاک و سولفید هیدروژن است که به ویژه با قطع برق سالن یا هم خوردن کودها منتشر می شوند که تا کنون نیز در همین سیستم قفس گله های زیادی توسط این دو گاز به ویژه آمونیاک تلف شده اند.

در این قفس ها می توان به اندازه 2 برابر کف تعداد بلدرچین ها را برای پرورش بالا برد یعنی حدود 90 – 110 قطعه بلدرچین.

قفس های یک طبقه ای :

این قفس ها به صورت یک طبقه بوده و با حالت آویزان از سقف یا مستقر بر روی زمین با ارتفاع حدود 50 سانتی متر از کف نصب می شوند که روش دوم عاقلانه تر است ولی در کل هیچ کدام توجیه اقتصادی ندارند زیرا در این قفس ها 65 – 66 قطعه بلدرچین بیشتر نمی توان پرورش داد.

برای جمع آوری کودها در این نوع قفس از نوارهای کودکش و یا از سینی های متحرک استفاده می شود.

 

کود کش :

در سیستم های کودکش دو قطعه اصلی وجود دارد که در هر حال یکی از آن ها باید ثابت و دیگری متحرک باشد این دو قطعه شامل نوار نقاله و تیغه است زمانی که نوار نقاله متحرک است و تیغه ثابت نوار نقاله کودها را به انتهای سالن جایی که تیغه واقع شده است می برد و پس از تراشیده شدن کودها توسط تیغه و ریخته شدن آن ها به درون استوانه مارپیچ و حلزونی کودها یا به خارج سالن و یا به دستگاه کود خشک کن منتقل می شوند و در صورت ثابت بودن نوار و متحرک بودن تیغه همین عمل برعکس انجام می شود فقط باید توجه داشت که برای این گونه حمل و نقل کود باید اطراف نوار به اندازه ای که تا لبه کف قفس بلند باشد دیواره نصب کرد.

برای روش گودال عمیق نیز روش های اتوماتیکی وجود دارد که در واقع همین عمل تیغه ی متحرک در مقیاس بسیار بزرگتر است.

کوره لاشه سوز :

این وسیله توضیح زیادی ندارد و تنها می توان اینگونه نوشت که محفظه ایست با آلیاژی محکم و قوی که بدون ایجاد آلودگی می تواند لاشه ها و یا زباله های ایجاد شده در دامداری را سوزانده و به خاکستر تبدیل کند.

نوع و روش چیدمان ها :

برای این منظور ما نیاز به آن داریم تا ببینیم که چه تجهیزاتی را در سالن پرورش بلدرچین داریم و قصد به خدمت گرفتن آن ها را داریم و نحوه ی معمول ترین چینش آن ها را به طور خلاصه و مفید توضیح می دهیم.

      آبخوری ها :

به علت تنوع بسیار در این نوع وسیله به صورت کلی در مورد آن صحبت می کنیم به گونه ای که مسائل ذکر شده در مورد تمام انواع آبخوری ها صدق نماید پس باید آبخوری ها را به گونه ای در سیستم قفس و هم سیستم بستر قرار دهیم تا بلدرچین با طی کمترین مسافت به آن دسترسی پیدا کند به عبارت بسیار راحت تر و سهیل تر باید بگوییم که در خرید و استفاده از آبخوری ها نباید به هیچ وجه خساست به خرج دهیم زیرا این کار به ضرر خود ماست البته نباید به گونه ای باشد تا فضای سالن را پر از آبخوری کنیم روش محاسبه فاصله ی آبخوری ها برای تمام آبخوری ها به صورت فرمول زیر است :

تعداد بلدرچین را بر عدد مورد نیاز سن تقسیم نموده و حاصل را بر محیط یک آبخوری

       دانخوری ها :

درست مشابه آبخوری ها عمل می نماییم حتی در فرمول انتهایی.

 

ویژگی های سیستم :

در کل یک سیستم صاعقه گیر باید دارای قسمت هایی نظیر آنتن برقگیر؛ هدایت کننده های جریان برق؛ سیم اتصال به زمین و سایر اتصالات فرعی و جنبی باشد تا بتوان نام صاعقه گیر را بر آن نهاد.

سیستم های برقگیر دارای انواع مختلفی هستند که بر اساس نوع پشت بام طبقه بندی می شوند که در اینجا ما به بررسی انواعی از آن می پردازیم که برای نصب در یک واحد پرورش بلدرچین کاربرد داشته باشند.

 

سالن هایی با شیب ملایم :

در صورتی که یک ساختمان عرضی کوچک تر یا مساوی 12 متر باشیب 8/1 و یا عرض آن بزرگتر از 12 متر باشد و شیب 4/1 داشته باشد جزء بام هایی که باشیب ملایم محسوب می شود که در چنین سالن هایی باید آنتن ها با فاصله ی حدود کمتر از 15 متر به صورت پشت سر هم در نوک مثلث شیروانی یا همان بلندترین خط مستقیم پشت بام و در چند گوشه دیگر نصب کنیم که اگر به صورت محیطی اطراف پشت بام با فاصله های 8 -6 متر نصب کنیم بهترین وضعیت را انتخاب کرده ایم.

سالن هایی با شیب تند :

در صورتی که یک ساختمان مشخصات ذکر شده در پشت بام های شیب ملایم را نداشته باشد سالنی با شیب تند محسوب می شود که در اینگونه فارم ها باید آنتن های صاعقه گیر را به فاصله های 8 – 6 متر بسته به طول سالن و میزان خطر منطقه در خط مستقیم همان بالاترین نقطه ذکر شده نصب کنیم.

نکاتی را که برای نصب برق گیر باید در نظر بگیریم شامل موارد زیر است :

1.       رعایت فاصله آنتن های مرکزی با آنتن های جانبی و انتهای پشت بام ها به اندازه حدود 60 سانتی متر.

2.       انتخاب درست طول آنتن ها بر اساس نوع، محل و اندازه ی محل نصب از بین سایزهای 150 – 30 سانتی متر.

3.       نصب آنتن ها در بلندترین نقطه ساختمان یا مزرعه اجباری است.

4.       سطح مقطع اتکا آنتن را حدود 1.5 برابر سطح مقطع آنتن یا میله انتخاب کنیم تا از استحکام آن اطمینان حاصل نماییم.

5.       آنتن های بلندتر از 60 سانتی متر را باید از محل های پایین دست مهار و محکم کنیم.

6.       دودکش احتمالی بخاری ها، هیترها، و مخازن آب و سایر اشیاء فلزی مستقر بر روی پشت بام را توسط هدایت کننده های فرعی به هدایت کننده اصلی متصل کنیم.

7.       تعداد اتصالات فرعی متصل به اسکلت ساختمان نباید از تعداد اتصالات زمین کمتر باشد.

تجهیزات و تاسیسات مربوط به پرورش بر روی بستر :

در پرورش بر روی بستر می توان از ماسه نرم، کاه خرد شده، پوشال و سایر بسترهایی را که در مزارع طیور گوشتی استفاده می شوند، استفاده کرد.

تجهیزات حرارتی :

سیستم های تابشی :

سیستم های گرمایش از کف :

تعریف وسیله :

این سیستم از طریق انتقال تشعشعی حرارت محیط اطراف خود را گرم می کند. سابقه این سیستم به دوران رم باستان باز می گردد که در آن زمان بوسیله عبور دادن هوای گرم از زیر کف باعث گرم شدن محیط محل سکونت خود می شدند و کره ای ها نیز با عبور دادن دود حاصل از احتراق مواد سوختی از زیر کف و سپس دودکش به این امر مبادرت می ورزیدند و البته این موضوع در ایران به وسیله عبور دادن آب گرم از زیر کف رواج داشته است. در مجموع می توان سیستم های گرمایش از کف را به سه دسته تقسیم نمود :

1.       سیستم هایی که به وسیله هوای گرم ایجاد گرما می کننند.

2.       سیستم هایی که به وسیله جریان الکتریسته ایجاد گرما می کنند.

3.       سیستم هایی که به وسیله جریان آب ایجاد گرما می کنند.

در مقایسه این سه نوع سیستم از نظر اقتصادی، تکنولوژی و آسانی کاربرد می توان سیستم آبی را در رده نخست جای داد زیرا استفاده از الکتریسته گران است و همچنین خطرات خاص خود را در بردارد.

در سیستم هوای گرم نیز به دلیل آنکه هوا قادر نیست تا بتواند گرمای زیاد و آن هم به مدت طولانی را در خود نگه دارد زیاد توصیه نمی شود و از همه مهم تر آنکه سیستم آبی برای بلدرچین ها لذت بخش تر است.

ویژگی های سیستم :

1.       باعث صرفه جویی در مصرف انرژی می شود که در مقایسه با سایر روش ها، روش آبی 40 – 30 درصد بیشتر صرفه جویی می کند.

2.       راندمان بسیار خوب تبدیل سوخت به انرژی مفید را در حدود 90% دارد.

3.       در هر نقطه ای از سالن گرما داریم پس توزیع یکنواخت و یکسان گرما را در خود دارد.

4.       عدم گرفتگی، پوسیدگی لوله ها و عدم ایجاد نشتی در زیر سالن که به دلیل مقاومت بالای لوله های سیستم می باشد.

5.       راحت ترین روش و نکته مهم دیگر آنکه طبیعی ترین روش گرمادهی است که برای بلدرچین ها بسیار مفید و مفرح است.

6.       از نظر آلودگی این سیستم سالم است زیرا هیچ گونه گرد و غبار، دود و گازهای متساعد شده از مشعل و سایر عوامل آلاینده را به همراه گرما به سالن نمی آورند. و همچنین اکسیژن هوای سالم را مصرف نمی کند و دیوارها را سیاه نمی کند.

7.       به خوبی قابل تنظیم می باشد یعنی در محدوده 60 – 30 درجه سانتی گراد قابل تنظیم است که در پرورش بلدرچین به دمای خارج از این بازه نیازی نیست.

8.       هزینه راه اندازی اولیه نسبتاً بالا است.

9.       حرکت گرما از سمت کف به بالاست و در تمام سیستم ها اعم از قفس و پرورش بر روی بستر کاربرد دارد و میتواند در تمام طبقات قفس گرمای مناسب و مطلوبی را فاصله داده شود ایجاد نماید و علیرغم سایر روش ها که اول سقف را به دلیل چگالی کم هوای گرم، گرم می کند ابتدا کف سالن را گرم می کند و در آخر سقف را، جایی که هیچ پرنده ای در آنجا حضور ندارد، پس پرنده ها در ابتدای حرکت هوای گرم قرار دارند.

10.   تهویه سالن در تمام مدت سال با یک تعداد و قدرت مشخص فعالیت می کند.

11.   تنفس بسیار راحت تر از سایر سیستم ها است زیرا پرنده هوای گرم زننده را استنشاق نمی کند و این به دلیل ذکر شده در مورد شماره 5 می باشد.

12.   انتشار گرما در سرتاسر بدن از لحاظ فیزیولوژیک یکنواخت است به ویژه که پاهای پرنده سردتر از سایر قسمت های بدن نمی شود که خود بخشی از استرس را می گیرد و این بدان دلیل است که برای پرندگان حرارت بسیار ملایم و آرامش بخش است یعنی حرارت دریافت شده از آن همانند گرمای خورشید در یک فصل معتدل می باشد.

13.   این سیستم از خشکی هوا توسط گرما جلوگیری می کند و رطوبت متعادل آن را حفظ می کند.

14.   عدم جاگیری سیستم در سالن، زیرا یونیت در بیرون از سالن نصب می شود و لوله ها که عامل انتقال حرارت هستند در زیر کف سالن قرار دارند یعنی جاگیری در سالن صفر است.

15.   رطوبت بستر که معمولاً عامل برخی از بیماری ها مانند آسپرژیلوس است را در بستر و کف کنترل می کند.

16.   رشد حشرات و جانوران موزی که اغلب در لابه لای کود و درزهای کف زندگی می کنند به علت وجود گرما محدود می شود.

17.   جنس کف سالن را به نوعی خاصی از مصالح محدود نمی کند و از هرنوع مصالحی برای کف سازی می توان استفاده کرد.

18.   به عنوان یونیت و منبع حرارتی می توان از هر نوع منبعی استفاده نمود.

19.   ویژگی خوب دیگر این سیستم آن است که می توان با ایجاد انشعابات بیشتر در قسمت های مربوط به نگهداری جوجه های جوان به ترتیب با فرستادن آب با درجه حرارت یکسان به تمامی انشعابات دمای آن قسمت ها را بالا برد و یا با کم کردن انشعابات دمای آن ناحیه را پایین آورد.

20.   در دوره آماده سازی سالن به خشک شدن سریعتر سالن کمک می کند و طول این دوره را کاهش می دهد.

21.   تعمیرات این سیستم تا حدودی تخصصی بوده و نیاز به کارشناس ویژه دارد البته این موضوع به نوع منبع حرارتی مورد استفاده نیز بستگی دارد. قطعات یدکی آن نیز در بازار فراوان است ولی با همه این وجود هزینه نگهداری بالایی ندارد.

22.   راه اندازی اولیه این سیستم بسیار آسان است و همانند روشن کردن یک پکیج می باشد به همراه باز کردن تعداد محدودی شیر.

اسپری تحت فشار و مزایای آن

این روش نیز با اسپری آب با فشار زیاد رطوبت محیط را بالا می برد و نتیجتاً هوا را نیز خنک می کند که معمولاً می توان با اسپری کردن آب بر روی پوشال یا توری هوا را مرطوب و خنک کرد که این هم نوع دیگری از سیستم کولینگ پد به شمار می آید.

مزایای سیستم اسپری تحت فشار :

1.       افزایش رکورد تخم گذاری پرنده، افزایش اندازه تخم و بالا رفتن کیفیت پوسته تخم.

2.       افزایش وزن بلدرچین ها و افزایش طول عمر پرنده ها.

3.       ماندگاری بیشتر رطوبت و کاهش دمای هوا و توزیع یکنواخت تر رطوبت.

4.       پیشگیری از بروز بیماری هایی که از طرف هوا منتقل می شود زیرا ذرات آن خیلی ریزترند.

5.       محافظت از سرمازدگی بلدرچین ها بر اثر خیس شدن.

این سیستم را در فاصله یک متری از دیوارهای داخلی سالن در مقابل قسمت ورودی هوا از بیرون به درون نصب می کنند. از این سیستم به عنوان خیس کردن پدها نیز می توان استفاده کرد.

میکرو جت :

عبارتست از یک مخزن با ظرفیت 10 – 4 لیتر در پایین فن و در مقابل فن یک عدد نازل نصب شده که پس از روشن شدن فن و بالا رفتن آب و انزال ذرات آب در اثر برخورد هوا به صورت ذرات 10 – 7 میکرونی در آمده و در هوا پخش می شوند و باعث افزایش رطوبت و خنک شدن هوا می شوند (این دستگاه می تواند 40 – 10 سانتی متر مکعب آب را به صورت ذرات ریز وارد هوا کند)

 

سیستم سرمایش از سقف :

این سیستم برودتی از هر لحاظ که تصور شود شبیه سیستم گرمایش از کف است با این تفاوت که :

1-       لوله گذاری ها در سقف انجام می شود.

2-       به جای آب گرم آب سرد در لوله ها جاری می شود.

3-       در صورت استفاده از آب چاهی که آب آن رسوبات کم داشته و دمای آن قابل توجه باشد نیازی به منبع تغذیه سرما ندارد.

در گرمایش از کف هوای گرم به خاطر سبکی به سمت بالا می رفت حالا هوای سرد به خاطر سنگینی به سمت پایین می آید و سایر خصوصیاتش مانند حرارت مرکزی در مقابل یا روبروی قفس ها قرار گیرد و یکنواختی سرمایش هم مانند سیستم گرمایش از کف می باشد.

کولر آبی :

این وسیله احتیاجی به معرفی نداشته و تنها به این نکته می توان اشاره نمود که حجم هوای خنک شده توسط آن معادل 30 – 20 درصد افزایش می یابد. این وسیله در محل هایی با دمای حدود 45 درجه سانتی گراد قابل استفاده می باشد ولی به دلیل مصرف بالای انرژی مقرون به صرفه نمی باشد.

کولر گازی :

همانطور که از نام این وسیله پیداست یکی از تجهیزات سرماساز در یک سالن پرورش بلدرچین می تواند کولر گازی باشد این وسیله متشکل است از یک کمپرسور کندانسور، خازن، رله، کلید فن و کلید اصلی در قسمت الکتریکی کولر و رادیاتور، اوپراتور، فیلتر، پروانه اوپراتور، (لوله موسین) سینی زیر کولر و خروجی از قسمت های مکانیکی کولر می باشد که کمپرسور خود شامل انواع مختلف می باشد.

به طور کلی عملکرد اینگونه کولرها به این گونه است که با ایجاد فشار مضاعف بر گاز و مایع کردن آن محیط و هوای داخل واحد را سرد و خنک می کند و این خنک کردن بدون افزایش رطوبت می باشد.

کولرهای گازی تولید شده انواع مختلفی نظیر : پنجره ای، اسپیلت، قابل حمل و نقل و مرکزی دارند که در اینجا به توضیح مختصر اهم آن ها می پردازیم. با توجه به اینکه تمامی کولرهای گازی ساختمان عملکرد کلی یکسانی دارند از توضیح جزئیات آن ها صرف نظر می کنیم. کولر گازی پنجره ای که نوعی است که ما برای پرورش بلدرچین این نوع از کولر گازی را به خاطر ویژگی هایی که دارد توصیه می کنیم. از مهمترین این ویژگی ها همین که ارزان تر از سایرین هستند، کم صدا یا بی صدا هستند، قدرت سرمازایی خوبی دارند و نصب و هزینه ی نگهداری کمتری نسبت به سایرین دارند و علت قیمت ارزان آن ها اینست که در برخی از انواع آن ها سیستم هایی که بیشتر برای انسان کاربرد دارد وجود ندارد و هزینه نصب و تجهیزات جانبی را در بر ندارند.

کولر گازی اسپیلت بسیار عالی و خوب هستند و به خاطر همین عالی بودن دارای قیمت گرانتری هستند و البته این نوع از کولرهای گازی تجهیزات آن ها برای یک مزرعه ی پرورش بلدرچین هیچ گونه کاربردی ندارد و مهمتر این که گاهی مصرف انرژی این نوع از سایر انواع آن تا حدود ناچیزی بیشتر می شود. از جمله این تجهیزات گرما سازی آن هاست که به هیچ وجه برای یک دامداری نه توجیه اقتصادی دارد و نه لزوم کاربردی چرا که توان آن ها بسیار کمتر از سایر سیستم های گرمایشی توصیه شده در واحد پرورش بلدرچین است.

کولرهای گازی متحرک عیناً تکرار کولرهای گازی پنجره ای هستند با این تفاوت که می توانند بدون دریچه یا با پنجره هم کار کنند و جابجا شوند که می توان از آن ها تنها در سالن های اجاره ای بدون کولر و یا غیر دائم به هر دلیلی استفاده کرد و چون نسبت به کولرهای گازی پنجره ای و نحوه نصب آن ها دارای سرما سازی غیر یکنواخت تر و دردسر بیشتر نظیر جمع آوری زود به زود سطل آب در برخی انواع آن ها می باشد کولر گازی پنجره ای ترجیح داده می شود.

کولر گازی شبکه ای که تنها مزیت آن ها دو کاره بودن سرما – گرمای آن هاست که به درد ما نمی خورد.

1-       برای خرید کولرهای گازی به ویژه انواع پنجره ای داشتن ابعاد کولر از اهمیت ویژه ای برخوردار است.

2-       از جمله خصوصیاتی که برای خرید دو نوع کولر باید به آن ها توجه کرد توان سرمایش هر پنل، برق مصرفی کولر بر حسب واحد آمپراژ، نوع کمپرسور و توان مصرفی دستگاه بر حسب وات حائز اهمیت است.

3-       کولر را باتوجه به ابعاد سالن مورد نظر انتخاب کنید که هرچه قدرت نهایی کولرها کمتر و در عوض تعداد آن ها بیشتر باشد شما برنده هستید. همچنین این کولرها نه تنها باید آنقدر ضعیف باشند که نتوانند دمای افزایش یافته را به درجه آسایش برسانند و نه آنقدر قوی که همیشه مجبور باشید آن ها را در دما و دور پایین نگه دارید و یا از درجه آسایش بلدرچین ها تنزل کند پس حتماً برای خرید یک کولر گازی مناسب در قسمت دما به درجه آسایش بلدرچین ها در هرسن توجه کنید.

4-        در صورتی که به هر دلیل برای خرید یک کولر گازی اسپیلت به نتیجه رسیدید که بعید است حتماً قبلاً محلی را برای قرار دادن یونیت در خارج از محوطه سالن ها قبلاً انتخاب کنید.

5-       قبل از خرید کولر بهتر است به نوع کاربری آن برای هر آب و هوا حتماً دقت کنید تا هزینه ی اضافی را پرداخت نکنید.

6-       شاید کولر گازی که شما بازده مصرف انرژی (A) می خرید کمی گران تر باشد ولی این هزینه از مصرف برق آن قابل جبران است.