پرورش بلدرچین

در کشورهای مختلف جهان سالهاست که پرورش بلدر چین به صورت یکی از شاخه های صنعت پرورش طیور تجلی پیدا کرده و فارم های بزرگی در بسیاری از کشورها برای این منظور بوجود آمده است .در کشور ما ایران نیز از دیرباز پرورش بلدرچین شروع شده و سالهاست که به امر تولید گوشت وتخم بلدرچین پرداخته اند و در بعضی از فروشگاه های مواد پروتئینی می‌توان گوشت و تخم بلدرچین را که برای فروش در بسته بندی های مناسب عرضه شده است مشاهده نمود.


حقایق چندی که پرورش بلدرچین را به عنوان یک کار اقتصادی مطرح می‌سازد به شرح زیر است:


1) میزان رشد سریع- رسیده شدن در سن حدودا 6 هفتگی

2) بلوغ جنسی خیلی زود فرا می‌رسد: در حدود سن 50 روزگی بلدرچین های ماده معمولا قادر به تولید کامل تخم می‌باشند.

3) میزان بالای تخم تولیدی

4) فواصل نسلها کوتاه است.

5) دوره انکوباسیون کوتاه و کم که فقط 17 تا 18 روز است.

6)تثبیت برای تراکم بالای پرورش زیرا به سطح دانه خوری و فضای آبخوری کمتری در مقایسه با مرغها و اردکها دارند.

7) نیازی به مایه کوبی ندارند چون گونه های بلدرچین خیلی در برابر بسیاری از بیماری های عادی مرغها مقاومت دارند.

8) برگشت سریع سرمایه کمی که برای این کار گذاشته می‌شود.

9) خوشمزه بودن گوشت بلدرچین و خواص پروتئینی آن.

10) سود سرشاری که از تولید گوشت و تخم بلدرچین حاصل می‌شود.


منبع:آموزش پرورش بلدرچین

پرورش بلدرچین در ایران

شروع پرورش در ايران


صنعت پرورش بلدرچين حدود 15 - 12 سال پيش در ايران آغاز شد و با توجه به سرمايه گذاريهاي انجام گرفته در ساليان اخير پيشرفت قابل ملاحظه اي نموده بطوريکه هم اکنون در ايران نژادهاي گوناگوني از بلدرچین پرورش داده مي شوند.


همگام با توسعه اين صنعت و عرضه گوشت بلدرچين، بازارهاي مصرف گوشت و تخم آن نيز پيشرفت قابل ملاحظه اي پيدا کرده و با توجه به ارزش غذائي گوشت و تخم بلدرچین و بالا رفتن آگاهي هاي عمومي در زمينه تغذيه انتظار آن مي رود که استقبال عمومي از محصولات بلدرچين روز به روز افزايش يابد.


هم اکنون نيز تراکم مزارع پرورش بلدرچين بيشتر در نقاط مرکزي ايران بوده و اين نقاط از قطبهاي مهم پرورش بلدرچين در ايران به شمار مي روند.


بلدرچين ، حرکت از يک خوراک انحصاري به خوراکي عمومي


در چند دهه گذشته نژاد خاصي از بلدرچين که در آن زمان از معروفيت خاصي برخوردار نبود، به نام بلدرچين ژاپني (coturnix coturnix japonica) بعنوان يک راه چاره جهت تخفيف شدت کمبود پروتئين، بويژه در کشورهاي در حال توسعه، معرفي گرديد که با توجه به ويژگيهاي منحصر به فرد خود توانست خيلي زود چه در بخش توليد و چه در بحث مصرف به جايگاهي مهم دست يابد به گونه اي که هم اکنون پرورش بلدرچين بعنوان صنعتي سود آور و پر بازده در سراسر جهان شناخته شده است .


ويژگيهائي نظير: رشد سريع، سن بلوغ جسمي و جنسي پائين، فاصله نسلي کوتاه، ميزان تخمگذاري بالا، کيفيت عالي محصولات توليدي و ويژگيهاي غذائي گوشت و تخم، آنرا به يکي از پر طرفدارترين رشته ها نموده است به طوريکه در حال حاضر گوشت و تخم بلدرين تنها در رستورانهاي درجه يک و گرانقيمت بعنوان خوراکي لذيذ و گرانقيمت عرضه نمي شود بلکه گوشت و تخم اين پرنده با توجه به قيمت ارزنده و کيفيت مناسب، در ميان عام مردم نيز با استقبال خوبي مواجه شده و تقريبا از هر 10 نفر يک تن گوشت بلدرچين را در سبد غذائي خود قرار مي دهد.


منبع:راهنمای جامع پرورش بلدرچین

بلدرچین چیست

پروتئین یک ماده مهم است که باید در غذای روزانه ما وجود داشته باشد. این ماده برای رشد و سلامت بدن بسیار ضروری است. پروتئین، هم در غذاهای گیاهی و هم در غذاهای حیوانی وجود دارد؛
امّا دانشمندان علم تغذیه عقیده دارند که پروتئین حیوانی بهتر از پروتئین گیاهی است.

گوشت طیور به عنوان یک منبع پروتئین حیوانی اهمیت زیادی دارد؛ به همین دلیل در کشورهای مختلف، سرمایه گذاری زیادی روی صنعت پرورش طیور از جمله بلدرچین شده است.

میزان پروتئین موجود در گوشت این پرنده (بلدرچین) از پروتئین گوشت سایر پرندگان و نشخوارکنندگان معمولی 10- 5 درصد بیش تر است.

گوشت و تخم بلدرچین به لحاظ ارزش غذایی و درمانی، بسیار مورد توجه است. میزان پروتئین موجود در گوشت این پرنده (بلدرچین) از پروتئین گوشت سایر پرندگان و نشخوارکنندگان معمولی 10- 5 درصد بیش تر است. وجود عناصر معدنی کمیاب و ویتامین های مختلف در گوشت این پرنده، باعث شده است که گوشت آن برای درمان بعضی از بیماری ها، مانند آسم، تشنج، فشارخون، ضعف اعصاب و ناراحتی های روانی و بی خوابی مفید باشد.

گوشت بلدرچین منبع خوب نیاسین ، فسفر، مس، تیامین ، ریبوفلاوین ، ویتامین B6 ، روی ، آهن و سلنیوم است.

تخم بلدرچین در مقایسه با تخم مرغ، به مراتب ارزش غذایی بالاتری دارد.
یک تخم بلدرچین هر چند که از لحاظ وزنی حدود یک پنجم وزن تخم مرغ معمولی را دارد، ولی نسبت به آن دارای 5 برابر فسفر، 5/7 برابر آهن، 6 برابر ویتامین B1(تیامین) و 15 برابر ویتامین B2 (ریبوفلاوین) می باشد.


منبع:بلدرچین چیست

پرورش بلدرچین


سیستمهای رایج پرورشی

پرورش بلدرچین عموماٌ بصورت بسته و بدون چراگاه بوده و در این حالت پرورش مادرها در پن های مخصوص و پرندگان گوشتی ها در قفس انجام می گیرد و به طور کلی مناسبترین و سودآورترین حالت جهت پرورش این پرنده احداث مزرعه ای کامل و دارای قسمتهای زیر می باشد:

۱- قسمت پرورش گله مادر

۲- جوجه کشی

۳- پرورش گله گوشتی

۴- کشتار و بسته بندی

سیستم فوق به شما این امکان را می دهد که بهترین کنترل را بر روی عوامل گوناگون موثر بر کیفیت و کمیت تولید داشته باشید و در نتیجه سودآوری بیشتر را برای پرورش دهنده تضمین گردد.
جهت پرورش بلدرچین روشهای گوناگونی وجود دارد که بنا به نوع آب و هوا، نوع مدیریت و مکان اجرای پروژه می توان به یکی از این روشها عمل نمود.

متمرکزترین حالت جهت پرورش این پرنده استفاده از قفسهای ویژه پرورش برای مادرها و پرندگان پرواری می باشد. حسن این روش در این است که کنترل بلدرچینهای حساس خصوصاٌ در مواقع بروز استرس و ترس راحت تر می باشد.

جهت پرورش پرندگان گوشتی می توان از قفسهائی به ابعاد ۱۰۰ * ۴۰ سانتیمتر و ارتفاعی در حدود ۱۶ – ۱۵ سانت استفاده کرد که معمولاٌ ۱۷۰ – ۱۴۰ قطعه جوجه را در سنین یک تا دو هفتگی می توان در چنین قفسهائی نگهداری کرد.

معمولاٌ می توان بلدرچینها را در سنین ۴ -۳ هفتگی در قفسهائی ۸ -۷ طبقه که بر روی هم استقرار یافته اند انتقال داد. همچنین جهت بسترسازی مناسب، کف قفسها را در هفته اول با کاغذ یا مقوای نازک می پوشانیم و در چند روز اول غذا را بر روی کاغذ پخش می کنیم و سپس از طریق دانخوریهای ویژه که در جلوی قفسها نصب شده اند جهت تغذیه استفاده می کنیم.

جهت تامین آب مورد نیاز می توان از آبخوریهای نیپل استفاده نمود ( یا آبخوریهای ناودانی با دهانه بسیار تنگ). پس از گذشت ۴۵ -۴۰ روز می توان بلدرچینهای پروار شده را به کشتارگاه انتقال داد.
همچنین جهت پرورش گله مادر می توان بخشی از جوجه های تولیدی را که از لحاظ داشتن خصوصیات تولیدی مناسبتر از بقیه به نظر می رسند جدا و بوسیله شماره های ویژه ای علامت گذاری نمود، سپس در سن ۶ هفتگی پرندگان مذکور را به قفسهای مخصوص تخمگذاری انتقال می دهیم که این قفسها معمولاٌ دارای ابعادی در حدود ۱۵ * ۱۵ سانتیمتر و ارتفاع ۱۵- ۱۳ سانت می باشند. البته هنگامیکه تولید تخم بارور مدنظر باشد می توان از قفسهائی به ابعاد ۲۵ -۱۵ سانت برای هر ۲۰ قطعه پرنده استفاده نمود که در این حالت پرندگان را با نسبت نر به ماده ۱ به ۳ پرورش می دهند.

به طور کلی و صرفنظر از نوع سیستم پرورش، جهت نیل به حداکثر بازدهی بایستی موارد زیر را در نظر داشت:

- اجتناب از هرگونه حمل و نقل بی مورد

- فراهم نمودن محیطی آرام و دور از استرس

- اعمال برنامه کاهش تدریجی دما

- تامین نور کافی و استفاده از برنامه نوری مناسب

- استفاده از جیره های بالانس شده و با کیفیت

- رعایت کلیه اصول بهداشتی

منبع:جوجه کشی

درباره بلدرچین

پرورش بلدرچین عموماٌ بصورت بسته و بدون چراگاه بوده و در این حالت پرورش بلدرچین مادر در پن های مخصوص و پرندگان گوشتی ها در قفس انجام می گیرد و به طور کلی مناسبترین و سودآورترین حالت جهت پرورش بلدرچین احداث مزرعه ای کامل و دارای قسمتهای زیر می باشد:

1قسمت پرورش گله مادر

2جوجه کشی

3پرورش گله گوشتی

4کشتار و بسته بندی

سیستم فوق به شما این امکان را می دهد که بهترین کنترل را بر روی عوامل گوناگون موثر بر کیفیت و کمیت تولید داشته باشید و در نتیجه سودآوری بیشتر را برای پرورش دهنده تضمین گردد. جهت پرورش بلدرچین روشهای گوناگونی وجود دارد که بنا به نوع آب و هوا، نوع مدیریت و مکان اجرای پروژه می توان به یکی از این روشها عمل نمود.

متمرکزترین حالت جهت پرورش این پرنده استفاده از قفسهای ویژه پرورش برای مادرها و پرندگان پرواری می باشد. حسن این روش در این است که کنترل بلدرچینهای حساس خصوصاٌ در مواقع بروز استرس و ترس راحت تر می باشد.


جهت پرورش پرندگان گوشتی می توان از قفسهائی به ابعاد 100 * 40 سانتیمتر و ارتفاعی در حدود 16 – 15 سانت استفاده کرد که معمولاٌ 170 – 140 قطعه جوجه را در سنین یک تا دو هفتگی می توان در چنین قفسهائی نگهداری کرد

معمولاٌ می توان بلدرچینها را در سنین 4 -3 هفتگی در قفسهائی 8 -7 طبقه که بر روی هم استقرار یافته اند انتقال داد. همچنین جهت بسترسازی مناسب، کف قفسها را در هفته اول با کاغذ یا مقوای نازک می پوشانیم و در چند روز اول غذا را بر روی کاغذ پخش می کنیم و سپس از طریق دانخوریهای ویژه که در جلوی قفسها نصب شده اند جهت تغذیه استفاده می کنیم.

جهت تامین آب مورد نیاز می توان از آبخوریهای نیپل استفاده نمود ( یا آبخوریهای ناودانی با دهانه بسیار تنگ). پس از گذشت 45 -40 روز می توان بلدرچینهای پروار شده را به کشتارگاه انتقال داد.

همچنین جهت پرورش گله مادر می توان بخشی از جوجه های تولیدی را که از لحاظ داشتن خصوصیات تولیدی مناسبتر از بقیه به نظر می رسند جدا و بوسیله شماره های ویژه ای علامت گذاری نمود، سپس در سن 6 هفتگی پرندگان مذکور را به قفسهای مخصوص تخمگذاری انتقال می دهیم که این قفسها معمولاٌ دارای ابعادی در حدود 15 * 15 سانتیمتر و ارتفاع 15- 13 سانت می باشند. البته هنگامیکه تولید تخم بارور مدنظر باشد می توان از قفسهائی به ابعاد 25 -15 سانت برای هر 20 قطعه پرنده استفاده نمود که در این حالت پرندگان را با نسبت نر به ماده 1 به 3 پرورش می دهند.


منبع:نکات خواندنی درمورد بلدرچین

درباره بلدرچین

پرورش بلدرچین

پرورش بلدرچين بدليل كوچك بودن جثه پرنده و امكان پرورش چند صد قطعه آن در يك فضاي كوچك و سرمايه گذاري اندک جهت تامين  وسايل و تجهيزات پرورش از جايگاه بالقوه ای برخوردار مي باشد.

نظر به اينكه مدت پرورش بلدرچين تا زمان كشتار 6 هفته بطول مي انجامد لذا مقدار مصرف دان در اين مدت نيز به تناسب كم  خواهد بود . بهمين جهت بحران هاي اقتصادي در پرورش بلدرچين تاثير چنداني نخواهند داشت .


علاوه بر اين پرورش تجاري بلدرچين در شرايط روستايي از جايگاه ممتازي برخوردار مي باشد . ولی به دليل آزاد پرواز بودن اين پرندگان نگهداري آنها در اماكن سربسته مناسب و بهتر  مي باشد

گوشت بلدرچين بعلت پائين بودن چربي و كلسترول آن در مقايسه با سايرمنابع پروتئين حيواني از ويژگي و جايگاه خوبي برخوردار مي باشد .


 

محصولات :


 بلدرچين سالانه در حدود 300- 250 عدد تخم مي گذارد وزن هر يك از تخمهای بلدرچين  مابين 9 الي 12 گرم  مي باشد . شكل تخم كروي رنگ پوسته آن از قهوه اي سير تا آبي و سفيد متغيير بوده و دارای رنگدانه هاي سياه و آبي است .


تخم بلدرچين در مقايسه با تخم مرغ از نظر آهن و فسفر غني و داراي طعم شبيه تخم مرغ مي باشد و بصورت آب پز ، سرخ كرده  سرو مي شود . سن كشتار 6 - 5 هفتگي ، وزن زنده 150 - 120 گرم  و وزن لاشه 115- 105  گرم مي باشد كه در صورت اصلاح نژاد ، توليد گوشت بلدرچین مي تواند افزايش يابد . گوشت بلدرچين نرم ، تيره ولذیذ بوده و همانند گوشت مرغ بدلخواه شخص در پخت غداهاي مختلف استفاده مي شود .


قبل از بسته بندي ، عضلات سينه استخوان گيري مي شود . ولي ران  همانطور  با استخوان بسته بندي و در مراكز عرضه به فروش مي رسد  . گوشت بلدرچين سرشار از ويتامين هاي B1-B2-B6    ، مواد معدني ، اسيدهاي چرب و اسيدپانتوتنيك مي باشد .

 

 

پرورش بلدرچين :


افرادي كه علاقمند به پرورش بلدرچين جهت نوليد گوشت باشند بايد جوجه هاي آن را خودشان توليد و تكثير نمايند .زيرا محلي در ارتباط  با توليد انبوه جوجه بلدرچين و يا كارخانه جوجه كشي ويژه بلدرچين فعلا وجود ندارد . جهت ايجاد تاسيسات مربوط به پرورش بلدرچين نيز محلي را كه داراي آب ، برق  و راه مناسب است انتخاب كنند.  همچنين داراي امكانات لازم نسبت به حمل محصولات توليدي  به بازار باشند و از طرفي به دليل ايجاد بوي نامطبوع در محلي خارج و دور از محل سكونت پرورش داده شود . به همين دليل نياز به ايجاد سالن هاي جداگانه جهت پرورش مولدين و جوجه ها مي باشد.


سمت و سوي سالن ها از نظر آفتابگير بودن مهم و با اهميت مي باشد مثلا در مناطق گرمسير قسمت طولي سالن ها بايد در جهت شرق و غرب ساخته شود . اگر سايبان ساختمان هم مقداري طولاني در نظر گرفته شود از افزايش دماي داخل سالن در فصل تابستان كاسته خواهد شد زيرا در اين فصل خورشيد مدار عمودي را طي مي كند . اما در مناطق سردسير طول سالن در جهت شمال و جنوب ساخته مي شود با اين كار سالن ها در فصل زمستان آفتاب گير خواهند بود .


مکانهای بادگير ، ارتفاعات و كناردريا  محلي مناسب براي پرورش بلدرچين محسوب نمي گردد . داخل سالن پرورش بر اساس برنامه و نحوه پرورش (داخل قفس و يا كف سالن ) ، ظرفيت جوجه ريزي در نظر گرفته شده و سرمايه موجود پرورش دهنده و ... آماده سازي مي گردد .

 اگر پرورش در كف سالن مد نظر باشد از بستر استفاده مي شود  در اين سيستم ارتفاع بستر در فصل تابستان 5 -3 سانتيمتر و در فصل زمستان 8 - ۵ سانتيمتر در نظر گرفته می شود و با كاه ، تراشه نجاري ، پوسته برنج و يا خاك اره مي پوشانند .

         

 درجه حرارت مطلوب در پرورش بلدرچين بالغ مابين 27 - 21 درجه سانتي گراد مي باشد . سيستم نگهداري در قفس نیز متداول مي باشدکه كف قفس را مي توان در اندازهاي مختلف  ( 25* 15 ، 20 * 15 ، 15 * 15 ) انتخاب كرد اما ارتفاع بايد بين 17 - 15 سانتي متر باشد . در قفس هايی با ابعاد ذكر شده مي توان 4 - 2 بلدرچين نگهداري كرد . در ابعاد كوچك يك نر و يك ماده ، اما در ابعاد بزرگ بازاء 3 -2 بلدرچين ماده يك بلدرچين نر مناسب مي باشد .


 در قفس هاي سيستم آپارتماني ، جهت جمع آوري فضولات ، قسمت تحتاني هر قفس با كف فلزي پوشانده مي شود ، فضولات جمع شده يا بصورت اتوماتيك و يا بصورت دستي تخليه و پاك سازي مي شود . در قفس هاي  كاليفرنيایی ، مدفوع مستقيما به كف سالن ريخته و در آنجا جمع مي شود  فضولات توليد شده به صورت مستمرتخليه می شود.


شبكه هاي كف قفس در هر نوع آن بايد به ابعاد 5/1* 1  سانتي متر  و شبكه سقف و ديواره ها  4 *5/2 و يا 5 * 2  سانتي متر بهتر است باشد . جهت سرازير شدن تخم ها ، كف بايد با زاويه 15 درجه ساخته شود و  به منظور جلوگيري از شكستن تخم ها در اثر برخورد با جدار شبكه فلزي، سرتاسر شبكه محل تجمع تخم ها با ابر پوشانده شود . اين عمل در جلوگيري از شكسته شدن تخم ها بسيار  مفيد مي باشد . پرورش بلدرچين بصورت گروههاي بزرگ نيز در داخل قفس امكان پذير مي باشد ، اما تراكم آنها نبايد از 50 قطعه بيشتر باشد .


 در اين روش ابعاد مختلف قفس بر اساس تعداد بلدرچين بشرح ذيل میباشد:


بازاء هر 25 قطعه بلدرچين = 30*60*60


بازاء هر 50 قطعه بلدرچين = 30*120*60


بمنظور كنترل و جلوگيري  از امكان جست و خيز و پرواز و ايجاد زخم  ارتفاع قفس ها نبايد بيشتر  ازcm ۳۰   باشد .

منبع:کانون پویندگان ارومیه

پرورش بلدرچین

پرورش بلدرچین:

وجود ویژگی های مناسب همچون رشد سریع ، بلوغ زودرس ، تولید تخم بالا ، کوتاهی فاصله میان نسل ها ، بالابودن تراکم پرورشی در واحد سطح ، ارزان بودن جیره مصرفی ، حساسیت کم نسبت به بعضی از بیماری های طیور ، قیمت بالای تولیدات که شامل گوشت و تخم می باشد و به خصوص بازگشت سریع سرمایه سبب شده است تا بلدرچین به عنوان یک پرنده مطلوب نزد کشاورزان و پرورش دهندگان تلقی شده و علاقمندان زیادی به پرورش صنعتی این پرنده روی آورند .

مهمترین نکاتی که سبب صنعتی شدن پرورش این پرنده شده است به شرح زیر می باشد :

1 – میزان رشد سریع : میزان رشد این پرنده در حدود 5/3 برابر سریعتر از دیگر طیور اهلی می باشد .

2 – بلوغ جنسی سریع : در حدود سن 50 – 40 روزگی بلدرچین های ماده در پیک تولید هستند .

3 – تولید تخم بالا : در صورت پرورش صحیح ، این پرندگان در سال اول تولید توانایی تولید 260 تخم را دارا می باشند .

4 – کوتاه بودن فاصله میان نسل ها : توان بلدرچین در تولید 4 – 3 نسل در سال اول تولید این امکان را برای محققین فراهم آورده است تا از آن به عنوان پرنده ای آزمایشگاهی استفاده نمایند .

5 – دوره انکوباسیون کوتاه : جوجه کشی تخم این پرنده 18 – 17 روز طول می کشد .

6 – تراکم بالای پرورش : با توجه به اینکه جثه این پرنده کوچک و نیز به سطح آبخوری و دانخوری کمتری احتیاج دارد در مقایسه با دیگر پرندگان تعداد پرنده بیشتری در واحد سطح میتوان پرورش داد .

7 – واکسیناسیون کمتر : با توجه به اینکه گونه های بلدرچین در برابر برخی از بیماری های رایج طیور حساسیت کمتری دارند در نتیجه به واکسیناسیون کمتری احتیاج دارند .

8 – برگشت سریع سرمایه : با توجه به اینکه سن بلوغ بلدرچین 50 – 40 روزگی می باشد در نتیجه می توان گوشت و تخم این پرنده را سریع به بازار عرضه نمود .

9 – ارزش غذایی بالای گوشت و تخم بلدرچین

در کشور ما بعد از انقلاب برای اولین بار پرورش بلدرچین در استان یزد آغاز گردید که به صورت مجتمع شامل واحد مادر ، گوشتی ، بسته بندی و جوجه کشی اداره می گردد .

 

منبع: بلدرچین دماوند

 

درباره بلدرچین

بلدرچین

برای تولید تخم های نطفه دار سن بلدرچین مولد مادر بهتر است از 6 الی 12 ماهگی تجاوز نکند بنابرین هر 6 الی 10 ماه یکبار گله تعویض می شود که می توان بصورت گروهی گله را تعویض نمود و این تعویض با سلکسیون بلدرچین ماده موجود در سالنهای پرورش انجام و جایگزین گله مادر می شود حداکثر در صد تولید تخم نطفه دار بلدرچین در سنین 70 الی 80 روزگی می باشد.


سرعت رشد جوجه بلدرچین سریع بوده و بنابرین باید درصد پروتئین جیره غذائی آنها زیاد باشد . درصد پروتئین در جیره غذائی سه هفته اول زندگی 25 الی 28  درصد پیشنهاد می شود . درصد پروتئین جیره غذائی در بلدرچین های مادر تخمی 20 درصد بوده و می توانیم مقدار کلسیم جیره غذائی پلت را 2 درصد افزایش دهیم . بلدرچين يك نوع از گونه‌هاي مختلف طيور و از كوچكترين پرنده‌هاي حلال گوشت مي باشد و سرعت بالاي رشد در اين پرنده بسيار قابل توجه و در حدود 5/2 الی 5/3 برابر ساير طيور است بلدرچین به دليل داشتن جثه کوچک داراي مصرف غذاي ناچيزي است و نياز به جاي زيادي جهت پرورش ندارد.

 

پرورش بلدرچین بر روی بستر انجام می گیرد و از جمله فعالیت هایی محسوب می شود که کل فعالیت از تولید تخم نطفه دار تا نهایت کشتار و بسته بندی می تواند در داخل یک مجموعه انجام می گیرد .دوره پرورش بلدرچین یک سال است که 2 ماه را به صورت پرورش و 10 ماه را درتولید به سر می برد و بعد از یک سال گله حذف و بجای آن گله جدید جایگزین می شود.برای کنترل دما پرورش بلدرچین از یک دماسنج و برای کنترل رطوبت از رطوبت سنج استفاده می گردد.


میزان دان مصرفی برای تعداد 1000 عدد بلدرچین دردوره پرورش ماه اول حداقل 300  کیلو و در ماه دوم حداقل 500 کیلوگرم است که این مقدار وابستگی مستقیم به مواد تشکیل دهنده دان خوراکی دارد . مواد دان خوراکی موادی همچون دانه گندم  یا نان خشک و دانه جو و سویا و ذرت خرد شده و سایز بندی شده است بهترین اندازه دان مصرفی تا بزرگی نصف یک دانه گندم می تواند مناسب باشد و بزرگتر از این اندازه توسیه نمی گردد .

 

بلدرچين‌هاي وحشي كه در طبيعت زندگي مي‌كنند سالانه در حدود 60 الی 80 عدد تخم مي گذارند اما در اسارت و با اعمال برنامه هاي مديريتي قوي در زمينه تغذيه و نوردهي مصنوعي و درجه حرارت مي توان اين رقم را افزايش داده و به عدد 150 الی 250 عدد تخم در سال رسید.


جالب است بدانيد بلدرچين نژاد ژاپني پرنده اي مقاوم است که براي نگهداري آنها مي توان از قفسهاي کوچک استفاده کرد. اين پرندگان، جانوراني مقاوم بوده اما همانند ساير پرندگان به بيماري هاي رايج طيور مبتلا مي شوند ولي به طور قابل توجهي مقاوم تر از ساير انواع پرندگان هستند.


منبع:کار و زندگی

کلیاتی بر پرورش بلدرچین

بلدرچين حيواني است با خصوصيت پرندگان وحشي شكاري بسيار پرجنب و جوش و متحرك ولاجرم بايد در وضعيتي قرار گيرد كه امكان پرواز و خيز داشته باشد.  ميزان پروتئين موجود در گوشت بلدرچین از پروتئينهاي پرندگان معمولي 5 تا 10 درصد بيشتر است همچنين بسياري از انواع اسيدهاي آمينه كمياب كه در ساير پرندگان يافت نمي شود در گوشت بلدرچین موجود مي باشد


در زمان بيرون آوردن جوجه از تخم ، وزنش 7 گرم است. با تغذيه اصولي و مناسب وزنش در سن 5 تا 6 هفتگی یعنی موقع كشتار به 150 گرم مي رسد و وزن گوشت خالص و تميز 120 گرم مي باشد. لذا بدليل رسيدن به وزن مطلوب در 55 روزگي معمولا كشتار ميشود تا وزن 150 گرم گوشت خالص را بدست آورند. وزن تخم بلدرچين تقريبا 10 گرم است در مقايسه با تخم مرغ از نظر مواد غذايي غني تر است و با در نظر گرفتن اينكه 5 عدد تخم بلدرچين با يك تخم مرغ برابري مي كند اما فسفر آن 5 برابر ، آهن 8 برابر ، ويتامين B12 پانزده برابر تخم مرغ می باشد.


سرعت رشد بلدرچين خيلي سريع مي باشد. بلدرچين نر در 36 روزگي و ماده در 42 روزگي به بلوغ جنسي مي رسد در حالی که مرغ در 5/4 ماهگی به بلوغ جنسي ميرسد.تولك در بلدرچين يكماهه بوده و توليد تخم سالانه در حدود 280 تا 300 عدد  می باشد. مقاومت بلدرچين به بيماريها خيلي بيشتر از مرغ است. براي پرورش بلدرچین به مكان بزرگي نياز نداريم و معروفترين نژادهاي آن عبارتند از : نژاد اروپايي ، ژاپني ، آمريكاي شمالي و كاليفرنيايي مي باشد.


معمولا بلدرچين ها در قفس نگهداري مي شوند ودر قسمتي از قفس نسبت ماده به نر مي بايست 2 به 1 باشد. براي توليد تخم هاي نطفه دار سن بلدرچين مادر نبايد از 6 ماهگي تجاوز كند . بنابراين هر 6 ماه يكبار گله تعويض مي شود كه مي توان تماما بصورت گروهي گله راتعويض نمود و اين تعويض با سلكسيون بلدرچين ماده موجود در سالنهاي پرورش انجام و جايگزين گله مادر ميشود . حداكثر درصد توليد تخم مرغ نطفه دار در سنين 70 تا 80 روزگی می باشد.


سرعت رشد جوجه بلدرچين خيلي سريع بوده و بنابراين بايد درصد پروتئين جيره غذايي آنها زياد باشد.

پروتئين در جيره غذايي سه هفته اول زندگي 25  تا 28 درصد پیشنهاد می شود .

  درصد پروتئين جيره غذايي در بلدرچينهاي مادر تخمي 20 درصد بوده و مي توانيم مقدار كلسيم جيره غذايي پلت را 2 درصد افزايش دهيم.


منبع:کشاورز جوان

کلیاتی بر پرورش بلدرچین

بلدرچین

بلدرچين حيواني است با خصوصيت پرندگان وحشي شكاري بسيار پرجنب و جوش و متحرك ولاجرم بايد در وضعيتي قرار گيرد كه امكان پرواز و خيز داشته باشد.  ميزان پروتئين موجود در گوشت اين پرنده از پروتئينهاي پرندگان معمولي 5 تا 10 درصد بيشتر است همچنين بسياري از انواع اسيدهاي آمينه كمياب كه در ساير پرندگان يافت نمي شود در گوشت بلدرچین موجود مي باشد.


در زمان بيرون آوردن جوجه از تخم ، وزنش 7 گرم است. با تغذيه اصولي و مناسب وزنش در سن 5 تا 6 هفتگی یعنی موقع كشتار به 150 گرم مي رسد و وزن گوشت خالص و تميز 120 گرم مي باشد. لذا بدليل رسيدن به وزن مطلوب در 55 روزگي معمولا كشتار ميشود تا وزن 150 گرم گوشت خالص را بدست آورند. وزن تخم بلدرچين تقريبا 10 گرم است در مقايسه با تخم مرغ از نظر مواد غذايي غني تر است و با در نظر گرفتن اينكه 5 عدد تخم بلدرچين با يك تخم مرغ برابري مي كند اما فسفر آن 5 برابر ، آهن 8 برابر ، ويتامين B12 پانزده برابر تخم مرغ می باشد.


سرعت رشد بلدرچين خيلي سريع مي باشد. بلدرچين نر در 36 روزگي و ماده در 42 روزگي به بلوغ جنسي مي رسد در حالی که مرغ در 5/4 ماهگی به بلوغ جنسي ميرسد.تولك در بلدرچين يكماهه بوده و توليد تخم سالانه در حدود 280 تا 300 عدد  می باشد. مقاومت بلدرچين به بيماريها خيلي بيشتر از مرغ است. براي پرورش بلدرچین به مكان بزرگي نياز نداريم و معروفترين نژادهاي آن عبارتند از : نژاد اروپايي ، ژاپني ، آمريكاي شمالي و كاليفرنيايي مي باشد.


معمولا بلدرچين ها در قفس نگهداري مي شوند ودر قسمتي از قفس نسبت ماده به نر مي بايست 2 به 1 باشد. براي توليد تخم هاي نطفه دار سن بلدرچين مادر نبايد از 6 ماهگي تجاوز كند . بنابراين هر 6 ماه يكبار گله تعويض مي شود كه مي توان تماما بصورت گروهي گله راتعويض نمود و اين تعويض با سلكسيون بلدرچين ماده موجود در سالنهاي پرورش انجام و جايگزين گله مادر ميشود . حداكثر درصد توليد تخم مرغ نطفه دار در سنين 70 تا 80 روزگی می باشد.


سرعت رشد جوجه بلدرچين خيلي سريع بوده و بنابراين بايد درصد پروتئين جيره غذايي آنها زياد باشد.

پروتئين در جيره غذايي سه هفته اول زندگي 25  تا 28 درصد پیشنهاد می شود .


منبع:کشاورز جوان

تاریخچه و اقتصاد پرورش بلدرچین

کلیاتی در مورد پرورش بلدرچین

 بلدرچین ژاپنی cotorina japonica  به اسم eastern quail-coturinx quail phrohs  و در زبان هندی به اسم bater خوانده می شود.

کوتورنیکس ها به طور وسیع در اروپا ، افریقا و اسیا پراکنده میباشند و این پرندگان به عنوان گونه های مهاجر مطرح هستند.ظاهرا کوتورنیکسها چه آنهایی که در ژاپن در حدود قرن یازدهم اهلی بوده اند و چه آنهایی که در آن موقع از کشور چین به ژاپن آورده شده اند در ابتدا به عنوان پرندگان زینتی و آواز خوان نگهداری می شدند اما در سال 1900 میلادی کوتورنیکس ها به طور گسترده در کشور ژاپن برای

تولید گوشت و تخم مورد استفاده قرار گرفتند و تولید گوشت و تخم بلدرچین به میزان قابل توجهی صورت گرفت و بعد از ان در بسیاری از کشورهای دیگر نظیر هنگ کنگ، سنگاپور ، مالزی و فرانسه جایگاه خود را پیدا کرد.سپس کشورهای دیگر به فکر توسعه پرورش بلدر چین افتادند به طوری که اخیرا کشور عربستان سعودی به پرورش وسیع بلدرچین پرداخته و یکی از اقلام صادراتی این کشور گوشت بلدرچین شده است.


منبع: کلیاتی درمورد بلدرچین

پرورش جوجه بلدرچین,نیمچه وبلدرچین مادر

پرورش جوجه بلدرچین :

دمای آغازین جهت پرورش جوجه بلدرچین در زیر مادر مصنوعی و در بالای سر جوجه ۳۵ درجه سانتیگراد می باشد که این دما هر چهار روز یک بار 2.5 درجه کاهش می یابد تا به ۲۱ درجه سانتیگراد برسد . معمولا برای هر جوجه ۱۵۰ سانتیمتر مربع فضا تا سن ۳ هفتگی در نظر می گیرند . استفاده از آب شکر ۸ % در ۳ – ۲ روز اول نتیجه خوبی را در بر خواهد داشت . برای جوجه بلدرچین ها تا سن ۳ هفتگی ۲ سانتی متر دانخوری و ۱ سانتی متر آبخوری به ازاء هر قطعه در نظر می گیرند . در دو هفته اول نوررسانی ۲۴ ساعته می باشد که پس از آن تا ۱۲ ساعت کاهش می یابد .
پرورش نیمچه :

معمولا از دو روش برای پرورش بلدرچین استفاده می شود : ۱ – بستر ۲ – باتری که اخیرا مورد استفاده قرار می گیرد که دارای مزایایی همچون تعداد جوجه بیشتر در واحد سطح ، نیروی کار کمتر ، بهداشت بهتر ، سهولت در حذف ، درمان و پیشگیری و استفاده بهتر از سطح می باشد .

دمای مورد نیاز نیمچه ها ۲۸ – ۲۱ درجه سانتیگراد می باشد و از ۱۲ ساعت نور تا سن ۵ هفتگی که بلدرچین ها به قفس های تخمگذاری منتقل می شوند بهره می برند . برای رشد بهتر ، نرها و ماده ها جدا از یکدیگر پرورش داده می شوند . در این سن در بستر به ازاء هر نیمچه ۱۸۰ – ۱۵۰ سانتیمتر مربع بسته به نوع جوجه وفصل در نظر می گیرند . برای هر جوجه ۳ – 2.5 سانتیمتر دانخوری و ۲ – 1.5 سانتیمتر آبخوری در نظر می گیرند . در صورت استفاده از آبخوری نیپل ، هر نیپل برای ۱۵ پرنده در نظر گرفته می شود .

پرورش بلدرچین مادر :

در حالت تجاری بلدرچین ها در قفس های توری به ظرفیت ۲۰ تا ۳۰ و حتی ۴۰ بلدرچین پرورش داده می شوند . معمولا به ازاء هر بلدرچین ۲۰۰ – ۱۵۰ سانتیمتر مربع فضا در قفس در نظر گرفته می شود . مقدار فضای دانخوری ۳ –۲ سانتیمتر به ازاء هر قطعه می باشد . مقدار فضای آبخوری معمولا عامل محدود کننده ای در سیستم قفس نیست . قفس ها معمولا تا ۸ ردیف نصب می شوند . سن فروش بلدرچین ها معمولا ۱۸ – ۱۷ هفتگی می باشد .

منبع:کلیاتی بر پرورش بلدرچین

پرورش صنعتی بلدرچین:
وجود ویژگی های مناسب همچون رشد سریع ، بلوغ زودرس ، تولید تخم بالا ، کوتاهی فاصله میان نسل ها ، بالابودن تراکم پرورشی در واحد سطح ، ارزان بودن جیره مصرفی ، حساسیت کم نسبت به بعضی از بیماری های طیور ، قیمت بالای تولیدات که شامل گوشت و تخم می باشد و به خصوص بازگشت سریع سرمایه سبب شده است تا بلدرچین به عنوان یک پرنده مطلوب نزد کشاورزان و پرورش دهندگان تلقی شده و علاقمندان زیادی به پرورش صنعتی این پرنده روی آورند .
مهمترین نکاتی که سبب صنعتی شدن پرورش بلدرچین شده است به شرح زیر می باشد :

۱ – میزان رشد سریع : میزان رشد این پرنده در حدود ۵/۳ برابر سریعتر از دیگر طیور اهلی می باشد .

۲ – بلوغ جنسی سریع : در حدود سن ۵۰ – ۴۰ روزگی بلدرچین های ماده در پیک تولید هستند .
 
۳ – تولید تخم بالا : در صورت پرورش صحیح ، این پرندگان در سال اول تولید توانایی تولید ۲۶۰ تخم را دارا می باشند .

۴ – کوتاه بودن فاصله میان نسل ها : توان بلدرچین در تولید ۴ – ۳ نسل در سال اول تولید این امکان را برای محققین فراهم آورده است تا از آن به عنوان پرنده ای آزمایشگاهی استفاده نمایند .

۵ – دوره انکوباسیون کوتاه : جوجه کشی تخم این پرنده ۱۸ – ۱۷ روز طول می کشد .

۶ – تراکم بالای پرورش : با توجه به اینکه جثه این پرنده کوچک و نیز به سطح آبخوری و دانخوری کمتری احتیاج دارد در مقایسه با دیگر پرندگان تعداد پرنده بیشتری در واحد سطح میتوان پرورش داد .
 
۷ – واکسیناسیون کمتر : با توجه به اینکه گونه های بلدرچین در برابر برخی از بیماری های رایج طیور حساسیت کمتری دارند در نتیجه به واکسیناسیون کمتری احتیاج دارند .
 ۸ – برگشت سریع سرمایه : با توجه به اینکه سن بلوغ بلدرچین ۵۰ – ۴۰ روزگی می باشد در نتیجه می توان گوشت و تخم این پرنده را سریع به بازار عرضه نمود .
 
۹ – ارزش غذایی بالای گوشت و تخم بلدرچین
در کشور ما بعد از انقلاب برای اولین بار پرورش بلدرچین در استان یزد آغاز گردید که به صورت مجتمع شامل واحد مادر ، گوشتی ، بسته بندی و جوجه کشی اداره می گردد .

منبع:کلیاتی بر پرورش بلدرچین

کلیاتی درباره بلدرچین

بلدرچین

در چند دهه گذشته نژاد خاصی از بلدرچین که در آن زمان از معروفیت خاصی برخوردار نبود، به نام بلدرچین ژاپنی (coturnix coturnix japonica) بعنوان یک راه چاره جهت تخفیف شدت کمبود پروتئین، بویژه در کشورهای در حال توسعه، معرفی گردید که با توجه به ویژگیهای منحصر به فرد خود توانست خیلی زود چه در بخش تولید و چه در بحث مصرف به جایگاهی مهم دست یابد به گونه ای که هم اکنون پرورش بلدرچین بعنوان صنعتی سود آور و پر بازده در سراسر جهان شناخته شده است و ویژگیهائی نظیر: رشد سریع، سن بلوغ جسمی و جنسی پائین، فاصله نسلی کوتاه، میزان تخمگذاری بالا، کیفیت عالی محصولات تولیدی و ویژگیهای غذائی گوشت و تخم، آنرا به یکی از پر طرفدارترین رشته ها نموده است به طوریکه در حال حاضر گوشت و تخم بلدرچین تنها در رستورانهای درجه یک و گرانقیمت بعنوان خوراکی لذیذ و گرانقیمت عرضه نمی شود بلکه گوشت و تخم این پرنده با توجه به قیمت ارزنده و کیفیت مناسب، در میان عام مردم نیز با استقبال خوبی مواجه شده و تقریبا از هر 10 نفر یک تن گوشت بلدرچین را در سبد غذائی خود قرار می دهد.

بلدرچین یک نوع از گونه‌های مختلف طیور و از کوچکترین پرنده‌های حلال گوشت می باشد که به تازگی در کشور ما مورد توجه قرارگرفته است. بعضی‌ها به بلدرچین به دلیل نوع صدا و آوازش «بدبده» می‌گویند. بعضی‌ها نیز این حیوان را نام کرک می‌شناسند. بلدرچین‌ها در طبیعت، بیشتر در کشتزار غلات و زمین‌های ناهموار و میان علفزارها زندگی می‌کنند. هنگام زمستان نیز در دسته‌های بزرگ جمع شده و مهاجرت می‌کنند که گاه مسیر طی شده بالغ بر 400 الی 1000 نیز می گردد. بلدرچین‌های وحشی که در طبیعت زندگی می‌کنند هفت تا دوازده عدد تخم می‌گذارندکه این تخمها بعد از شانزده تا بیست و یک روز باز شده و جوجه‌ها از آنها خارج می‌شوند.
گوشت و تخم بلدرچین برای مردم ارزش غذایی و حتی دارویی دارد و بعضی عقیده دارند که با خوردن گوشت و تخم بلدرچین احساس سلامت و جوانی می‌کنند.



منبع :کلیاتی بر پرورش بلدرچین

پرورش صنعتی بلدرچین

وجود ویژگی های مناسب همچون رشد سریع ، بلوغ زودرس ، تولید تخم بالا ، کوتاهی فاصله میان نسل ها ، بالابودن تراکم پرورشی در واحد سطح ، ارزان بودن جیره مصرفی ، حساسیت کم نسبت به بعضی از بیماری های طیور ، قیمت بالای تولیدات که شامل گوشت و تخم می باشد و به خصوص بازگشت سریع سرمایه سبب شده است تا جمع زیادی به پرورش صنعتی این پرنده روی آورند .

مهمترین نکاتی که سبب صنعتی شدن پرورش این پرنده شده است به شرح زیر می باشد :

  میزان رشد سریع : میزان رشد این پرنده در حدود ۵/۳ برابر سریعتر از دیگر طیور اهلی می باشد .
  بلوغ جنسی سریع : در حدود سن ۵۰ – ۴۰ روزگی بلدرچین های ماده در پیک تولید هستند .
  تولید تخم بالا : در صورت پرورش صحیح ، این پرندگان در سال اول تولید توانایی تولید ۲۶۰ تخم را دارا می باشند .
  کوتاه بودن فاصله میان نسل ها : توان بلدرچین در تولید ۴ – ۳ نسل در سال اول تولید این امکان را برای محققین فراهم آورده است تا از آن به عنوان پرنده ای آزمایشگاهی استفاده نمایند .
دوره انکوباسیون کوتاه : جوجه کشی تخم این پرنده ۱۸ – ۱۷ روز طول می کشد .
  تراکم بالای پرورش : با توجه به اینکه جثه این پرنده کوچک و نیز به سطح آبخوری و دانخوری کمتری احتیاج دارد در مقایسه با دیگر پرندگان تعداد پرنده بیشتری در واحد سطح میتوان پرورش داد .
 واکسیناسیون کمتر : با توجه به اینکه گونه های بلدرچین در برابر برخی از بیماری های رایج طیور حساسیت کمتری دارند در نتیجه به واکسیناسیون کمتری احتیاج دارند .


منبع : پرورش بلدرچین

اهمیت انرژی در پرورش بلدرچین(2)

مهمترين عاملي كه سبب مي شود تا فاكتور انرژي اينقدر در جيره ي طيور مهم و موثر باشد تنظيم ساير مواد مغذي به ويژه پروتئين جيره با آن است و يعني در يك پرنده مسئله اي كه سبب قطع يا ادامه ي خوردن مي شود كسب انرژي مورد نياز است.

يعني پرنده به طور خودكار و بيولوژيك آنقدري خوراک را مصرف مي كند تا انرژي لازم را براي سيستم تحت پرورشش، سن حاضر در آن و نوع توليدش كسب كند و اگر بخواهيم تمام اين سخنان را در جمله اي خلاصه كنيم بايد بگوئيم كه پرنده ميزان خوراك خود را با انرژي آن تنظيم مي كند پس يك جيره نويس حرفه اي بايد اين مسئله را نسبت به دما، تهويه، نوع سيستم، ساير مواد مغذي و فاكتورهاي به كار رفته در آن و ... بالانس نمايد.

انرژي لازم جهت پرورش یک بلدرچین در هر نوع سيستم، گلي و سني معمولاً 3000 – 2700 كيلو كالري در كيلوگرم است و بايد در همين بازه سير كند كه براي بدست آوردن اين فاكتور بسيار مهم و اساسي مي توان به مواد خوراكي كه در آن ها بيشتر چربي ها و هيدرات هاي كربن به كار رفته رجوع نمود كه از جمله آن ها مي توان به غلات ، ذرت و انواع پودرهاي چربي اشاره مستقيم داشت.

اهمیت انرژی در پرورش بلدرچین(1)

انرژي يكي از حياتي ترين بخش هاي جيره ي يك موجود زنده را تشكيل مي دهد به ويژه دربلدرچین كه در اينجا در مورد آن صحبت مي كنيم و پرنده اي است كه مي توان به راحتي اين مطالب را بيان نمود كه در بين تمام طيور پرورشي بيشترين انرژي را نسبت به جثه ي كوچكش مصرف مي كند و شايد بتوان به قول حكماي قديم مطلوبيت گوشت آن را به اين انرژي مربوط دانست در كل انرژي در يك بررسي به سه قسمت تقسيم مي شود كه شامل :

1-   انرژي نگهداري لازم براي حفظ بقاي حيوان

2-   انرژي توليدي لازم براي توليد محصولات

3-   انرژي لازم براي فعاليت مداوم حيوان

در اين جا تنها به بررسي ميزان انرژي براي سیستم های مختلف پرورشی و سنين و گله هاي متفاوت آن مي پردازيم و از توضيح در مورد انرژي و عملكرد و فوائد آن در بدن بلدرچين مي پرهيزيم چرا كه بخشي بسيار متنوع و گسترده است و در قلب اين مطالب پرورشي نمي گنجد و تنها به اين نكته كه انرژي در بدن هر موجود زنده اي مي تواند اعمال چون ساخت برخي مواد از جمله موادي كه در توليدات پرنده سهيم هستند و البته تنظیم دمای آرامش حيوان را انجام دهد. ساير اعمال حياتي ديگري را كه مي توان براي انرژي برشمرد آن است كه اين فاكتور مي تواند در تنظيم و عمل برخي هورمون هاي مهم و پر كاربرد نظير رشد و تنظيم سيستم ايمني نقشي بسيار موثري را ايفا نمايد.

 

روش رفع انجماد گوشت منجمد بلدرچین

روش رفع انجماد گوشت منجمد بلدرچین


هیچگاه بلدرچین منجمد را در درجه حرارت اتاق جهت رفع انجماد نگذارید.بهتر است آن را در یخچال گذاشته تا در طول شب رفع انجماد شود؛هم چنین می توانید با غوطه ور کردن آن در آب سرد،رفع انجماد کنید.بدین منظور پرنده را با همان بسته بندی منجمد شده و یا با قرار دادن در بسته ای مقاوم نسبت به آب،داخل آب سرد قرار دهید و هر 30 دقیقه یکبار آب را عوض کنید.بلدرچین ظرف مدت یک ساعت یا کمتر رفع انجماد می شود

سیستم های پرورش بلدرچین

سیستم های رایج پرورشی

پرورش بلدرچین عموماٌ بصورت بسته و بدون چراگاه بوده و در این حالت پرورش مادرها در پن های مخصوص و پرندگان گوشتی ها در قفس انجام می گیرد و به طور کلی مناسبترین و سودآورترین حالت جهت پرورش این پرنده احداث مزرعه ای کامل و دارای قسمتهای زیر می باشد:

۱- قسمت پرورش گله مادر

۲- جوجه کشی

۳- پرورش گله گوشتی

۴- کشتار و بسته بندی

سیستم فوق به شما این امکان را می دهد که بهترین کنترل را بر روی عوامل گوناگون موثر بر کیفیت و کمیت تولید داشته باشید و در نتیجه سودآوری بیشتر را برای پرورش دهنده تضمین گردد.
جهت پرورش بلدرچین روشهای گوناگونی وجود دارد که بنا به نوع آب و هوا، نوع مدیریت و مکان اجرای پروژه می توان به یکی از این روشها عمل نمود.

متمرکزترین حالت جهت پرورش این پرنده استفاده از قفسهای ویژه پرورش برای مادرها و پرندگان پرواری می باشد. حسن این روش در این است که کنترل بلدرچینهای حساس خصوصاٌ در مواقع بروز استرس و ترس راحت تر می باشد.

جهت پرورش پرندگان گوشتی می توان از قفسهائی به ابعاد ۱۰۰ * ۴۰ سانتیمتر و ارتفاعی در حدود ۱۶ – ۱۵ سانت استفاده کرد که معمولاٌ ۱۷۰ – ۱۴۰ قطعه جوجه را در سنین یک تا دو هفتگی می توان در چنین قفسهائی نگهداری کرد.

معمولاٌ می توان بلدرچینها را در سنین ۴ -۳ هفتگی در قفسهائی ۸ -۷ طبقه که بر روی هم استقرار یافته اند انتقال داد. همچنین جهت بسترسازی مناسب، کف قفسها را در هفته اول با کاغذ یا مقوای نازک می پوشانیم و در چند روز اول غذا را بر روی کاغذ پخش می کنیم و سپس از طریق دانخوریهای ویژه که در جلوی قفسها نصب شده اند جهت تغذیه استفاده می کنیم.

جهت تامین آب مورد نیاز می توان از آبخوریهای نیپل استفاده نمود ( یا آبخوریهای ناودانی با دهانه بسیار تنگ). پس از گذشت ۴۵ -۴۰ روز می توان بلدرچینهای پروار شده را به کشتارگاه انتقال داد.

همچنین جهت پرورش گله مادر می توان بخشی از جوجه های تولیدی را که از لحاظ داشتن خصوصیات تولیدی مناسبتر از بقیه به نظر می رسند جدا و بوسیله شماره های ویژه ای علامت گذاری نمود، سپس در سن ۶ هفتگی پرندگان مذکور را به قفسهای مخصوص تخمگذاری انتقال می دهیم که این قفسها معمولاٌ دارای ابعادی در حدود ۱۵ * ۱۵ سانتیمتر و ارتفاع ۱۵- ۱۳ سانت می باشند.

البته هنگامیکه تولید تخم بارور مدنظر باشد می توان از قفسهائی به ابعاد ۲۵ -۱۵ سانت برای هر ۲۰ قطعه پرنده استفاده نمود که در این حالت پرندگان را با نسبت نر به ماده ۱ به ۳ پرورش می دهند.


منبع:بلدرچین.جوجه کشی

نگهداری و پرورش جوجه‌ها

جوجه‌ها يا در دستگاه های چند طبقه مادر مصنوعی و يا در کف سالن پرورش داده می‌شوند. دمای محل بايد در اوايل پرورش 36 – 35 درجه سانتی گراد باشد. سپس حرارت سالن بازاء هر هفته 3 درجه سانتی گراد کاهش می‌يابد اما به هيچ وجه نبايد دمای سالن به کمتر از 22 دجه سانتی‌گراد کاهش يابد. پرورش در قفس های بزرگ کف شبکه‌ای نيز امکان پذير است. جهت جلوگيری از نوک زدن يا کانی باليسم انجام نوک چينی و کاهش شدت نور سالن و يا آويزان نمودن دسته‌های يونجه خشک مفيد می‌باشد 20 عدد بلدرچين سه هفتگی را می‌توان در فضای به وسعت 30*30 سانتی متر جا داد. پس از گذشت 5 هفته بلدرچين‌ها به قفس‌های مخصوص تخم گذاری منتقل می‌گردد. اگر پرورش درکف سالن در نظر گرفته شود بايد قوطی های ويژه بلدرچين تهيه شود. داخل قوطی های تخمگذاری بايستی کاه يا علف گذاشته شود.
تامين روشنايی داخل سالن در هفت روز اول 5 – 2 لامپ بصورت 24 ساعت و 40 – 8 روز بعدی طول طبيعی روز و يا 8 ساعت با 2 لامپ، بعد از 41 روز 16 ساعت با 2 لامپ مناسب می‌باشد. رنگ پرهای قسمت بالايی سينه و گردن در بلدرچين نر بالغ قهوه ای مايل به قرمز و در ماده‌ها رنگ خاکستری با خالهای سياه تزئين شده است.

منبع: پرورش بلدرچین


باروري و اصلاح نژاد بلدرچین

تحقيقات نشان داده اند گروه هائي که حاوي يک نر با 2 يا 3 ماده هستند بالاترين ميزان باروري را داشته اند. هنگامي که بلدرچين در پن هاي دسته جمعي نگهداري مي شوند، يک نر به 3 ماده کافي است و جنگ مابين نرها را کاهش مي دهد. جفت گيري 2 تائي در قفس هاي انفرادي نيز باروري خوبي را به همراه خواهد داشت.
ميزان باروري به طور برجسته اي در پرندگان پيرتر کاهش مي يابد. توجه داشته باشيد که پرورش خويشاوندي (خويش جفتي) ميزان بروز ناهنجاري ها را زياد مي کند و اين امر به طور چشمگيري عملکرد توليد مثلي را کاهش مي دهد. به اين دليل، مطلوب اين است که تعداد ماده ها را نسبت به نرها حفظ کنيم و تخم هاي آنهاي را که قرار است جوجه کشي نمائيم نشاندار کرده و پس از هچ شدن نيز جوجه ها علامت گذاري شوند تا با مشکلات خويش جفتي روبرو نشويم.
سوابق شجره نامه را مي توان با استفاده از باندهاي بالي که به صورت تجاري در بازار موجود مي باشند (و يا حلقه هاي پائي) حفظ نمود. از اين باندها مي توان براي شناسائي بلدرچين در تمام سنين استفاده نمود. بلدرچين ها را مي توان به طور موقت نيز نشان دار نمود، در اين روش با استفاده از رنگ روغن پرهاي پشت پرنده را نشانه گذاري مي کنند. دقت شود که اين رنگه ها نبايد با صورت پرنده و پوست آن تماس حاصل نمايند و همچنين ناخن هاي پنجه هايشان را نيز مي توان نشان دار کرد.



منبع : erach

پرورش بلدرچین

پرورش بلدرچین برروی بستر و یا در قفس ممکن است انجام شود. قفس‌های مورد استفاده تا هشت طبقه ساخته می‌شوند. بلندی هر طبقه حدود بیست سانتیمتر و مساحت آن حدود 5/0 تا 8/0 مترمربع است.
هر جوجه بلدرچین به حدود 150 سانتیمتر مربع جا نیاز دارد. بنابراین در چنین قفس‌هایی سی تا چهل جوجه بلدرچین جا می‌گیرند. در یک طرف این قفس‌ها آبخوری و در طرف دیگر دان خوری‌ها قرار داده می‌شوند.
پرورش بلدرچین در قفس بهتر از بستر است، زیرا در یک فضای کم می‌توان تعداد بیشتری جوجه بلدرچین نگهداری کرد. اما در صورت استفاده از قفس باید دقت کرد. چون تعداد زیادی بلدرچین در یک جای کوچک قرار دارند، باید به طور مرتب، هوای تازه در محیط وارد شود. این کار برای کم کردن حرارت اضافی، رطوبت و گازهای زیان آور است. دمای سالن پرورش جوجه بلدرچین در روز اول باید 35 درجه سانتیگراد باشد. سپس هر چهار روز یک بار، سه درجه سانتیگراد دما کم می‌شود تا به بیست و یک تا بیست و دو درجه سانتیگراد برسد. نور در سالن پرورش در دو هفته اول باید به صورت تمام وقت یعنی 24 ساعته باشد. پس از آن مدت 12 ساعت در روز سالن روشن خواهد بود.

بهتر است جوجه بلدرچین‌های نر و ماده به صورت جدا از هم نگهداری شوند. وقتی بلدرچین‌ها به سن دو تا سه هفتگی می‌رسند، می‌توان نر و ماده را از هم تشخیص داد. در این سن پرهای سینه نرها به رنگ قرمز مایل به قهوه‌ای است. ماده‌ها نیز دارای پرهای سینه‌ای به رنگ خاکستری با خال‌های سیاه هستند.


منبع : پرورش بلدرچین

پرورش بلدرچین

پرورش بلدرچين عموماٌ بصورت بسته و بدون چراگاه بوده و در اين حالت پرورش مادرها در پن هاي مخصوص و پرندگان گوشتي ها در قفس انجام مي گيرد و به طور کلي مناسبترين و سودآورترين حالت جهت پرورش اين پرنده احداث مزرعه اي کامل و داراي قسمتهاي زير مي باشد:

1- پرورش گله مادر
2- جوجه کشي
3- پرورش گله گوشتي
4- کشتار و بسته بندي

سيستم فوق به شما اين امکان را مي دهد که بهترين کنترل را بر روي عوامل گوناگون موثر بر کيفيت و کميت توليد داشته باشيد و در نتيجه سودآوري بيشتر را براي پرورش دهنده تضمين گردد.
جهت پرورش بلدرچين روشهاي گوناگوني وجود دارد که بنا به نوع آب و هوا، نوع مديريت و مکان اجراي پروژه مي توان به يکي از اين روشها عمل نمود.
متمرکزترين حالت جهت پرورش اين پرنده استفاده از قفسهاي ويژه پرورش براي مادرها و پرندگان پرواري مي باشد. حسن اين روش در اين است که کنترل بلدرچينهاي حساس خصوصاٌ در مواقع بروز استرس و ترس راحت تر مي باشد.
جهت پرورش پرندگان گوشتي مي توان از قفسهائي به ابعاد 100 * 40 سانتيمتر و ارتفاعي در حدود 16 – 15 سانت استفاده کرد که معمولاٌ 170 – 140 قطعه جوجه را در سنين يک تا دو هفتگي مي توان در چنين قفسهائي نگهداري کرد.
معمولاٌ مي توان بلدرچينها را در سنين 4 -3 هفتگي در قفسهائي 8 -7 طبقه که بر روي هم استقرار يافته اند انتقال داد. همچنين جهت بسترسازي مناسب، کف قفسها را در هفته اول با کاغذ يا مقواي نازک مي پوشانيم و در چند روز اول غذا را بر روي کاغذ پخش مي کنيم و سپس از طريق دانخوريهاي ويژه که در جلوي قفسها نصب شده اند جهت تغذيه استفاده مي کنيم.
جهت تامين آب مورد نياز مي توان از آبخوريهاي نيپل استفاده نمود ( يا آبخوريهاي ناوداني با دهانه بسيار تنگ). پس از گذشت 45 -40 روز مي توان بلدرچينهاي پروار شده را به کشتارگاه انتقال داد.
همچنين جهت پرورش گله مادر مي توان بخشي از جوجه هاي توليدي را که از لحاظ داشتن خصوصيات توليدي مناسبتر از بقيه به نظر مي رسند جدا و بوسيله شماره هاي ويژه اي علامت گذاري نمود، سپس در سن 6 هفتگي پرندگان مذکور را به قفسهاي مخصوص تخمگذاري انتقال مي دهيم که اين قفسها معمولاٌ داراي ابعادي در حدود 15 * 15 سانتيمتر و ارتفاع 15- 13 سانت مي باشند. البته هنگاميکه توليد تخم بارور مدنظر باشد مي توان از قفسهائي به ابعاد 25 -15 سانت براي هر 20 قطعه پرنده استفاده نمود که در اين حالت پرندگان را با نسبت نر به ماده 1 به 3 پرورش مي دهند.

منبع : تبیان

پرورش بلدرچین

به طور کلي بلدرچين ها پرندگاني پرطاقت، نيرومند و مقاوم مي باشند و مي توانند در گستره وسيعي از مناطق با آب و هواي گوناگون رشد و توليد مثل نمايند که اين توانائي ناشي از قدرت سازگاري بالاي آنها با شرايط گوناگون محيطي مي باشد.
بلدرچين داراي مقاومت خوبي نسبت به شرايط نامساعد محيطي بوده و در محيطهاي مختلف به راحتي سازگار مي گردند. اين پرندگان سريعاٌ رشد مي کنند بطوريکه سن بلوغ در اين پرندگان پائين بوده و در سن 2- 1/5 ماهگي به بلوغ کامل جنسي مي رسند که در اين هنگام وزن پرنده نر به 150 -120 گرم و ماده ها به 180 – 150 گرم مي رسد. ( وزن پرنده بسته به نوع، نژاد و نوع سيستم پرورش مي تواند متفاوت از اعداد ارائه شده باشد).
اين پرنده پس از رسيدن به سن بلوغ به مدت حدود 6- 4 ماه تخمگذاري خواهد کرد که متوسط تخمگذاري در اين مدت حدود 100 عدد تخم خواهد بود که از اين تعداد حدود 75- 70 درصد به جوجه تبديل خواهند شد.
جوجه هاي بدست آمده از گله مادر پس از گذشت 45 -35 روز به وزن کشتار مي رسند و در اين هنگام وزن متوسط لاشه در آنها مي تواند بسته به نوع و نژاد از 140 گرم الي 220 گرم متغير باشد.
در يک جمع بندي ساده مي توان نتيجه گرفت که مجموع عواملي نظير: سن بلوغ پائين، سن کشتار مناسب، کيفيت مطلوب گوشت، هزينه هاي ثابت و جاري مناسب در مقايسه با ديگر شاخه هاي دامپروري و همچنين مقاومت بالاي پرنده به شرايط نامساعد محيطي، پرورش بلدرچين را تبديل به صنعتي سودآور نموده که امروزه مورد توجه بسياري از پرورش دهندگان در سراسر جهان قراردارد.
ميزان تخمگذاري در بلدرچين ها بالا و در حدود 250 عدد در هر سال مي باشد. بلدرچين ماده د رسن 60 -50 روزگي به اوج توليد تخم مي رسند. متداولترين نژاد در پرورش صنعتي اين پرنده نژاد کوترنيکس ژاپني (COTURNIX) مي باشد که در سال حدود 200 تخم گذاشته و در سن 40 روزگي نيز به وزن کشتار 250 گرم مي رسند.
از لحاظ ظاهري بلدرچين ماده درشت جثه تر از بلدرچين نر بوده و پرهاي سينه اش نيز خالدار مي باشند در حاليکه بلدرچين نر داراي پرهاي سينه اي به رنگ قهوه اي مي باشد.

پرورش بلدرچین

پرورش بلدرچین برروی بستر و یا در قفس ممکن است انجام شود. قفس‌های مورد استفاده تا هشت طبقه ساخته می‌شوند. بلندی هر طبقه حدود بیست سانتیمتر و مساحت آن حدود 5/0 تا 8/0 مترمربع است.

هر جوجه بلدرچین به حدود 150 سانتیمتر مربع جا نیاز دارد. بنابراین در چنین قفس‌هایی سی تا چهل جوجه بلدرچین جا می‌گیرند. در یک طرف این قفس‌ها آبخوری و در طرف دیگر دان خوری‌ها قرار داده می‌شوند.

پرورش بلدرچین در قفس بهتر از بستر است، زیرا در یک فضای کم می‌توان تعداد بیشتری جوجه بلدرچین نگهداری کرد. اما در صورت استفاده از قفس باید دقت کرد. چون تعداد زیادی بلدرچین در یک جای کوچک قرار دارند، باید به طور مرتب، هوای تازه در محیط وارد شود. این کار برای کم کردن حرارت اضافی، رطوبت و گازهای زیان آور است. دمای سالن پرورش جوجه بلدرچین در روز اول باید 35 درجه سانتیگراد باشد.

سپس هر چهار روز یک بار، سه درجه سانتیگراد دما کم می‌شود تا به بیست و یک تا بیست و دو درجه سانتیگراد برسد. نور در سالن پرورش در دو هفته اول باید به صورت تمام وقت یعنی 24 ساعته باشد. پس از آن مدت 12 ساعت در روز سالن روشن خواهد بود.

بهتر است جوجه بلدرچین‌های نر و ماده به صورت جدا از هم نگهداری شوند. وقتی بلدرچین‌ها به سن دو تا سه هفتگی می‌رسند، می‌توان نر و ماده را از هم تشخیص داد. در این سن پرهای سینه نرها به رنگ قرمز مایل به قهوه‌ای است. ماده‌ها نیز دارای پرهای سینه‌ای به رنگ خاکستری با خال‌های سیاه هستند.

منبع: پرورش بلدرچین

اهمیت پرورش بلدرچین

11-  برای یک سرمایه گذار بازگشت سرمایه و به ویژه زمان بازگشت آن نیز یک امر مهم محسوب می شود و این موضوع در حالی است که بازگشت سرمایه در این کار بسیار سریع است.

12-  گوشت و تخم این پرنده بسیار لذیذ بوده و خواص تغذیه ای فراوانی را دارا می باشد.

13-  مهم ترین بخش هر کار مسئله بازار پسندی آن است که طعم و اغنای این محصول تولیدی خود به خود این موضوع را حل نموده است.

14-  این پرنده به دلیل داشتن مقاومت چشمگیر توان سازگاری با هر نوع اقلیم و یا هر فصل را دارا می باشد.

15-  در پرورش بیشتر دام ها خوراک بیشترین هزینه جاری را به خود اختصاص می دهد که این مطلب در مورد  حل شده محسوب می شود زیرا به دلیل عدم حساسیت به نوع غذا و خوراک قاعدتاً هزینه آن نسبت به سایر دام ها و یا طیور بسیار کمتر است از طرف دیگر میزان مصرف خوراک آن نسبت به سایر پرنده ها خیلی کمتر است.

16-  به دو دلیل قدیمی تحرک زیاد و مقاومت بالا به مصرف سوخت کمتری نسبت به سایر دام ها نیاز دارد.

17-  زمانی که یک گله را خریداری می کنیم می توانیم از همان گله، گله مادر را برای تولید نسل های آینده همچنین گله گوشتی و تخم گذار خود انتخاب کنیم.

18- نکته جالب دیگر اینکه می توان هر دو گله گوشتی و تخم گذار را با هم و بدون مشاهده هیچ گونه تغییر سوئی در کیفیت و کمیت گله نگهداری کرد و یا همان گله تخم گذار در پایان دوره به عنوان گوشتی بی هیچ احساس کمبودی در کیفیت گوشت استفاده نمود.

19-  قیمت تمام شده تمام محصولات آن پایین است.

20-  رشد این پرنده نسبت به سایر هم خانواده های خود بسیار سریعتر است یعنی حدود 4 برابر سریعتر از سایر طیور اهلی.

21- پس از اتمام هفته اول زندگی مشاهده می شود که جثه پرنده 3 برابر اول هفته شده است و پس از اتمام هفته دوم جثه آن به دو برابر اول هفته افزایش می یابد.

22-  در آزمایشگاهها و مراکز تحقیقاتی به ویژه اصلاح نژاد می تواند به عنوان حیوان آزمایشگاهی نقش موثری را ایفا کند.

23-  این پرنده از سن 35 روزگی به تخم می آید.

می توان علاوه بر فروش محصولات معمول بلدرچین بر درآمد از محل فروش تخم های نطفه دار، جوجه های یک روزه و بالغ زنده نیز اشاره کرد

 

اهمیت پرورش بلدرچین

1-   با توجه به رشد سریع این پرنده می توان به راحتی این موضوع را دریافت که پرورش آن از راندمان بسیار خوب و بالایی برخوردار می باشد. و این موضوع در حالی است که جانور بدون هیچگونه اقدام برای اصلاح نژاد طی دوره 45 روزه وزن خود را از 10 – 6 گرم به طور میانگین به حدود 180 – 150 گرم می رساند.

2-   تولید تخم بلدرچین بسیار بالا می باشد بطوری که این پرنده توانایی تولید تخم را تا 300 – 260 عدد در سال اول زندگی خود را دارا می باشد. و اصطلاحاً آن را در زمره پرندگان کثیر التخم قرار می دهند.

3-   کیفیت و کمیت دو فاکتور اساسی است که همیشه مد نظر متخصصین دامپروری و اصلاح نژاد بوده است و این در حالی می باشد که بلدرچین به طور ذاتی هر دو فاکتور اساسی را یکجا دارا می باشد و از این اصل که هرچه تولید از نظر کمیت بالاتر برود کیفیت جهت عکس آن را طی می کند و یا بالعکس تبعیت نمی کند.

4-   توانایی بوجود آوردن نسل های متعدد یکی دیگر از نکات حائز اهمیت در پرورش این پرنده ی زیبا می باشد. به گونه ای که هر جفت بلدرچین توان تولید 4 – 3 نسل را دارا می باشند و این در حالی است که فاصله میان هر نسل حدود 50 روز می باشد.

5-   پرنده بسیار سریع به بلوغ جنسی می رسد و آماده تولید مثل و تولید تخم نطفه دار می شود یعنی ظرف مدت 50 روز پس از بیرون آمدن تخم می توان دو پرنده را جهت زاد و ولد در کنار یکدیگر قرار داد کلاً بلوغ در این گونه پرنده کوتاه است یعنی حدود 35 روزگی.

6-   طول دوره انکوباسیون بلدرچین بسیار کوتاه بوده و نهایتاً 18 روز به طول می انجامد.

7-   فضای متراکم به عنوان یکی از ارکان اصلی در پرورش دهنده بلدرچین یک امتیاز محسوب می شود. زیرا اولاً این پرنده موجودی بسیار پر بنیه و پر طاقت است لهذا می توان آن را در تراکم نسبتاً بالا پرورش داد و به نتیجه ی مطلوب رسید ثانیاً از نظر آبخوری و دانخوری نیز به فضای زیادی نیاز ندارد.

8-   پرورش بلدرچین نیاز به تاسیسات عالی یا خوب و حتی متوسط هم ندارد و می توان با حداقل ها و کمترین هزینه ها به پرورش آن مبادرت ورزید.

9-   مقاومت این جانور خوش بنیه در برابر عوامل فیزیکی و محیطی مخصوصاً بیماریها و مسائل بهداشتی بسیار قابل توجه تحسین می باشد و باعث می شود که کمتر به واکسیناسیون احتیاج داشته باشد.

10- این کار تولیدی نیاز به سرمایه گذاری سنگین ندارد.

 

پرورش بلدرچين

افرادي كه علاقمند به پرورش بلدرچين جهت نوليد گوشت باشند  بايد جوجه هاي آن را خودشان توليد و تكثير نمايند .زيرا محلي در ارتباط    با توليد انبوه جوجه بلدرچين و يا كارخانه جوجه كشي ويژه بلدرچين فعلا وجود ندارد . جهت ايجاد تاسيسات مربوط به پرورش بلدرچين نيز محلي  را كه داراي آب ، برق  و راه بوده وجاي خلوت باشد بايد انتخاب كرد  همچنين داراي امكانات لازم نسبت به حمل محصولات توليدي  به بازار باشد و از طرفي به دليل ايجاد بوي نامطبوع و جذب مگس در محلي خارج و دور از محل سكونت پروزرش داده شود . به همين دليل نياز به ايجاد سالن هاي جداگانه جهت پرورش مولدين و جوجه ها و تاسيسات مي باشد اين واحدها را مي توان بر اساس ظرفيت شان به صورت مجزا و يا بصورت واحد هاي جداگانه داخل يك ساختمان ايجاد كرد .

سمت و سوي سالن ها از نظر آفتابگير بودن مهم و با اهميت مي باشد     مثلا در مناطق گرمسير قسمت طولي سالن ها بايد در جهت شرق و غرب ساخته شود . اگر سايبان ساختمان هم مقداري طولاني در نظر گرفته شود از افزايش دماي داخل سالن در فصل تابستان كاسته خواهد شد زيرا در اين فصل خورشيد مدار عمودي را طي مي كند . اما در مناطق سردسير طول سالن در جهت شمال و جنوب ساخته مي شود با اين كار سالن ها در فصل زمستان آفتاب گير خواهند شد .

بادگير بودن ، ارتفاعات و كناردريا  محلي مناسب براي پرورش بلدرچين محسوب نمي گردد . مكان پرورش را مي توان بصورت بسته و باز ساخت . داخل سالن پرورش بر اساس برنامه و نحوه پرورش (داخل قفس و يا كف سالن ) ، ظرفيت جوجه ريزي در نظر گرفته شده و سرمايه موجود پرورش دهنده و ... آماده سازي مي گردد . اگر پرورش در كف سالن     مد نظر باشد از بستر استفاده مي شود  در اين سيستم ارتفاع بستر در فصل تابستان 5 – 3 سانتيمتر و در فصل زمستان 8 – 5 سانتيمتر در نظر گرفته شده و با كاه ، تراشه نجاري ، پوسته برنج و يا خاك اره مي پوشانند .  درجه حرارت مطلوب در پرورش بلدرچين بالغ مابين 27 – 21   درجه سانتي گراد مي باشد . سيستم نگهداري در قفس در انواع مختلف ( پرورش نيمچه گوشتي – تخمگذار – و ... ) متداول مي باشد كف قفس  را مي توان در اندازهاي مختلف  ( 25* 15 ، 20 * 15 ، 15 * 15 )   انتخاب كرد اما ارتفاع بايد بين 17 – 15 سانتي متر باشد . در قفس هاي    با ابعاد ذكر شده مي توان 4 – 2 بلدرچين نگهداري كرد . در ابعاد كوچك يك نر و يك ماده ، اما در ابعاد بزرگ بازاء 3 – 2 بلدرچين ماده   يك بلدرچين نر مناسب مي باشد .

 در قفس هاي سيستم آپارتماني ، جهت جمع آوري فضولات ، قسمت تحتاني هر قفس با كف فلزي پوشانده مي شود ، فضولات جمع شده يا بصورت اتوماتيك و يا بصورت دستي تخليه و پاك سازي مي شود . در قفس هاي تيپ كاليفرنيا ، مدفوع مستقيما به كف سالن ريخته و در آنجا جمع مي شود تخليه مستمر فضولات توليد شده از نظر تهويه و تامين هواي  پاكيزه داخل سالن موثر است .

شبكه هاي كف قفس در هر نوع آن بايد به ابعاد 5/1 – 1  سانتي مترواما شبكه سقف و ديواره ها  4 * 5/2 و يا 5 * 2  سانتي متر بهتر است . جهت سرازير شدن تخم ها ، كف بايد با زاويه 15 درجه ساخته مي شود  به منظور جلوگيري از شكستن تخم ها در اثر برخورد با جدار شبكه فلزي، سرتاسر شبكه محل تجمع تخم ها با ابر پوشانده مي شود . اين عمل در جلوگيري از شكسته شدن تخم ها بسيار  مفيد مي باشد . پرورش بلدرچين بصورت گروههاي بزرگ نيز در داخل قفس امكان پذير مي باشد ، اما تراكم آنها نبايد از 50 قطعه بيشتر باشد . جهت اجراي  اين روش ابعاد مختلف قفس بر اساس تعداد بالدرچين بشرح ذيل اشاره    مي گردد .


منبع:بلدرچين مادر

خواص گوشت و تخم بلدرچین


در کشور ما بعد از انقلاب برای اولین بار پرورش بلدرچین در استان یزد آغاز گردید که به صورت مجتمع شامل واحد مادر ، گوشتی ، بسته بندی و جوجه کشی اداره می گردد . بلدرچین دارای گوشتی با پروتئین بالا و درصد چربی کمتری می باشد که برای کودکان و بیماران بسیار سودمند و مفید می باشد . تخم بلدرچین بیضی شکل می باشد که وزن آن ۱۵ – ۸ گرم و رنگ آن معمولا سفید با خال های سیاه یا قهوه ای تا آبی و زرد نخودی مایل به سبز می باشد . الگوی تخم و رنگ تخم بلدرچین منحصر به فرد است و منبع خوبی از ویتامین ها (به جز ویتامین c ) می باشد . کیفیت تخم بلدرچین بالاو میزان کلسترول آن از تخم مرغ کمتر است . تعیین جنسیت جوجه بلدرچین از سن ۱ روزگی صورت می گیرد که این کار نیازمند افراد آموزش دیده و ماهر می باشد . اما از سن ۳ هفتگی می توان نرها و ماده ها را به وسیله رنگ پر های ناحیه سینه از یکدیگر تشخیص داد. پرهای سینه ای نرها به رنگ قرمر مایل به قهوه ای و ماده ها به رنگ خرمائی سوخته ( خاکستری با نقاط سیاه رنگ ) روی آنها می باشد . وزن جوجه های تازه هچ شده در حدود ۱۰ – ۵ گرم می باشد که درسن ۵۰ – ۴۰ روزگی به بلوغ می رسند . وزن بلدرچین های نر بالغ ۱۵۰ – ۹۰ گرم و ماده ها ۱۸۰ – ۱۱۰ گرم می باشد . همچنین تعداد کروموزوم های بلدرچین ۷۸ می باشد که شش جفت آنها کروموزوم های بزرگ ، شش جفت متوسط و ۲۷ جفت میکروکروموزوم می باشند که کروموزوم های جنسی از نوع بزرگ می باشند .

منبع: تبیان

پرورش بلدرچین گوشتی

پرورش بلدرچین گوشتی

پرورش بلدرچین برروی بستر و یا در قفس ممکن است انجام شود. قفس‌های مورد استفاده تا هشت طبقه ساخته می‌شوند. بلندی هر طبقه حدود بیست سانتیمتر و مساحت آن حدود 5/0 تا 8/0 مترمربع است.

هر جوجه بلدرچین به حدود 150 سانتیمتر مربع جا نیاز دارد. بنابراین در چنین قفس‌هایی سی تا چهل جوجه بلدرچین جا می‌گیرند. در یک طرف این قفس‌ها آبخوری و در طرف دیگر دان خوری‌ها قرار داده می‌شوند.

پرورش بلدرچین در قفس بهتر از بستر است، زیرا در یک فضای کم می‌توان تعداد بیشتری جوجه بلدرچین نگهداری کرد. اما در صورت استفاده از قفس باید دقت کرد. چون تعداد زیادی بلدرچین در یک جای کوچک قرار دارند، باید به طور مرتب، هوای تازه در محیط وارد شود. این کار برای کم کردن حرارت اضافی، رطوبت و گازهای زیان آور است. دمای سالن پرورش جوجه بلدرچین در روز اول باید 35 درجه سانتیگراد باشد.

سپس هر چهار روز یک بار، سه درجه سانتیگراد دما کم می‌شود تا به بیست و یک تا بیست و دو درجه سانتیگراد برسد. نور در سالن پرورش در دو هفته اول باید به صورت تمام وقت یعنی 24 ساعته باشد. پس از آن مدت 12 ساعت در روز سالن روشن خواهد بود.

بهتر است جوجه بلدرچین‌های نر و ماده به صورت جدا از هم نگهداری شوند. وقتی بلدرچین‌ها به سن دو تا سه هفتگی می‌رسند، می‌توان نر و ماده را از هم تشخیص داد. در این سن پرهای سینه نرها به رنگ قرمز مایل به قهوه‌ای است. ماده‌ها نیز دارای پرهای سینه‌ای به رنگ خاکستری با خال‌های سیاه هستند

منبع: پرورش بلدرچین